tag:blogger.com,1999:blog-76273439994599144332012-03-07T15:27:37.980+02:00වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.comBlogger371100tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-28557939930637927012012-03-03T01:23:00.003+02:002012-03-03T10:09:52.729+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: blue; text-align: center;"><img border="0" height="640" src="http://3.bp.blogspot.com/--KAQRajq0eQ/T1FW2PabSbI/AAAAAAAAASc/wJ9xxTDB0II/s640/girl.jpg" width="424" /></div><div class="separator" style="clear: both; color: blue; text-align: center;"></div><div style="color: blue;"><br /></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><span style="font-size: small;">(අළු පාට හැන්දෑව 28.)&nbsp;</span></span></div><div style="color: blue;"><span style="font-size: large;"><span style="font-size: small;"><span style="font-size: large;">පෙර වදනක්:- </span><br /><br />මේ කතාව පටන් ගත්ත දා ඉඳන් අද වෙනතුරු මම කවදාවත් කාගෙවත් අනුකම්පාවක් බලපොරොත්තු උනේ නැහැ..වෙන්නෙත් නැහැ...මේක අනුකම්පා බ්ලොග් එකක් නෙවේ කොහෙත්ම...මම අසනීපෙන් ඉන්න ලෙඩෙක්වත්,අන්ත දුප්පතෙක්වත්,අන්ත අසරණ තත්වයක ජීවත් වෙන කෙනෙක්වත් නොවේ.......<br /><br />මම දන්නව මේක බලන ගොඩාක් අයට&nbsp; කතාවෙ අවසානය දකින්න හදිස්සී කියල.....<br /><br />මේක මම ලියන නව කතාවක් වත්.මෙගා ටෙලි කතාවක් වත් නොවෙයි...අවුරුදු එකහ මාරක් තුල මගෙ ජීවිතේ සිදු උන සිද්දියක් මම ලියන්නෙ......<br /><br />ඉතින් මම හිතුව මේ සිද්දියත් මේ කතාව ට සම්බන්ධයි කියල...ඒ නිසයි මේක ලිව්වෙ......<br /><br />ජීවිත කාලෙ එකම දවසක් වත් කිසිම ලෙඩක් දුකක් හැදුනෙ නැති..හැදෙන්නෙත් නැති අය ඉන්නවද මගෙ මේ බ්ලොගේ කියවන අය අතර??....නැහැ නේද? එහෙනම් පොඩ්ඩක් ඉවසන්න අවසානෙ දෙන්නම් ඉක්මනට...!!</span></span></div><span style="color: #274e13; font-size: large;"><span style="color: red; font-size: small;">&nbsp;</span></span><br /><span style="color: #274e13; font-size: large;">අනුත්තරා එදා මට සුභ පතල මගෙ මූණුපොතෙන් අයින් උනානෙ....පස්සෙ මම රාජ්ගෙන් අහුව...<br />''..අනුත්තරා කතා කලාද ඔයාට? මොනා හරි ඇහුවද?..''<br />''..හ්ම්..කතා කලේ නම් නැහැ..මැසේජ් එකක් එවල තිබුන ගුඩ්ලක් කියල..මට අහන්නත් හිතුන මොකටද කියල..ඒත් මම නිකම් තෑන්ක්ස් කියල මැසේජ් එකක් යැව්ව..''<br />ඒත් එදා ඇත්තටම වෙලා තිබුනෙ එහෙම නෙවේ බව මට කිව්වෙ අනුත්තරා මේ ලඟකදි...එදා අනුත්තර කෝල් කරල රාජ්ගෙන් අහල තිබුන......<br />''..කෝමද ඔයාගෙ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ් එයා හොඳද?..''<br />''..මොන ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ් ද? පිස්සුද ඔයාට? මොනාද මේ කියන්නෙ?..''<br /><br />ඊට පස්සෙ අනුත්තරා මගෙ නම කියලම ඇහුවම..රාජ් කියල තියෙන්නෙ මෙහෙම.....<br />''..ආ එයාද..හරි මට තේරෙනව දැන් වෙලා තියන දේ..හරි මම ඒක බලා ගන්නම්කො එයා එක්ක..''<br /><br />ඊට පස්සෙ අනුත්තරාට තරහ ගිහින් තිබුන ඇහැට පෙනි පෙනි මෙයා මේ කියන බොරුවට...<br />ඊලඟට රාජ් කියල තියෙන්නෙ...''..ඔව් එයා මගෙ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ් තමා..'' කියල...<br />ඒකෙන්ම ඔප්පුවෙනවා නේද මෙයා දෙමාපියන්ට සහෝදරයින්ට ආදරේ කරන කෙල්ලටත් විතරක් නෙවේ යාලුවන්ටත් මුලු සමාජයටමත්...ඇත්ත ඇස්පනා පිට පෙනි පෙනි තියෙද්දිත් කියන්නෙ අමූලික පට්ට පල් බොරු කියල..?<br />මේ මිනිහට ''ඇත්ත'' කියන්නෙ අර ''ගොලුබෙල්ලට ලුනු වගේ''......<br /><br />ඊට දින කීපයකට පස්සෙ රාජ් මගෙන් ඇහුව..මම අනුත්තරාට එයාගෙ ''ආදරකතාව'' බ්ලොග් එක බලන්න යැව්වද කියල.....<br />''..නැහැ ඇයි මම එහෙම දෙයක් කරන්නෙ?..''<br />''..අන්න ඒකි මගෙ බ්ලොග් එක හොයාගෙන බලනව දැන් මට මැසේජ් එකක් එව්ව..එන්නකො ඔයත් ලොග් වෙන්න මගෙ බ්ලොග් එකට..''<br />''..දෙවියනේ..දැන් ඔයා ලිව්ව ඒවා ඔක්කොම එයා දකිනව නේද?..''<br />''..ඔව් දැකපුදෙන්..බලාගත්තදෙන් ඇතිවෙන්න..''<br />''..එපා ඔයාට පුලුවන් නේද ඒක බ්ලොක් කරන්න එයාට බලන්න බැරි වෙන්න? එහෙම කරන්න..''<br />''..නෑ&nbsp; නෑ ඕනෙ නැහැ..ඔහෙ බලපුදෙන් මටත් ඕනෙ ඒක තමා දැන්..බලපන්..! බලපන්..! උඹ ගැන තමා ඔය තියෙන්නෙ හොඳට බලපන්..!..''<br />වියරු වැටුන මිනිහෙක් වගේ රාජ් එදා එහෙම කිව්වෙ මාව පුදුමයෙනුත් පුදුමයට පත් කරමින්........<br /><br />ඊට පස්සෙ රාජ් කිව්ව ''ආදරකතාව'' බලල අනුත්තරා එයාට ගොඩාක් දොස් කිව්ව බව..අනුත්තරා කීවලු...<br />''..ඔයා මට අපහාස කලා මුලු ලෝකෙටම පේන්න ඔය බ්ලොග් එක ඩිලීට් කරන්න කරුණාකරල නැත් නම් මම ඔයාට කවදාවත් සමාවක් දෙන්නෙ නැහැ..'' කියල..<br />රාජ් කිව්වෙ..''..මේක මගේ කතාව මට ඕන නිසා ලිව්වෙ එක එකාට ඕන විදියට ඩිලීට් කරන්නෙ නැහැ මම..'' කියල........<br />පස්සෙ අනුත්තරාගෙ බෝයි මෙයාට කතා කරන්න කිහිප වාරයක් උත්සාහ කල බවත් මෙයා පෝන් එකට පිලිතුරු දීමෙන් වැලකී සිටි බවත් කීව....<br /><br />මේ සිදුවෙන..සිදුවීගෙන යන දේවල් මගේ ජීවිතය මහා අසහනකාරී තත්වයකට පත් කලා..මගෙ හිත ප්‍රශ්න අවුල් වියවුල් ගොඩකින් පිරිලා මාව හෙම්බත් කරල තිබුන..දවසේ වැඩි වෙලාවක් කල්පනා කරන්නටත් හඬන්නටත් ගතකරපු මගෙන් කෑම රුචියත්,නින්දත් ඈතට පලාගොස් තිබුනා..කවුරුත් කන වෙලාවට මොනා හරි කටේ දාගෙන වතුර ටිකක් බීල මගෙ බඩ රවට්ටන මට පිලිවෙලකට පුටුවක ඉඳගෙන කෑම ටිකක් කාපු දවසක් තිබුනෙ කලාතුරකින්..මේ කාලෙ මට දැනුන මගෙ බර අඩුවේගන යනව හරි ඉක්මනට..ගනට තිබුන කොන්ඩෙ අහුරු අහුරු හිසකෙස් ගැලවිලා ගියා..කාමරේ හැම තැනම බිම හිස කෙස් හැම වෙලේම..ඊට කලිනුත් මම අසනීප වෙන්න කලින් ඔය විදියෙ දේවල් උනේ.......<br /><br />මම හොඳටම භය උනා...අයියල දෙන්න හැර ඒ කාලෙ මා ගාව උන්නෙ ගෙදර වැඩට උන්න කෙනා විතරයි..කලින් වතාවල අසනීප උනාම මගෙ අය්යල මම නිසා පුදුම දුකක් වින්ද..ඒව මතක් වෙද්දි මට ජීවිතේ එපා වෙනව..ඒ විතරක් නෙවේ අර හොස්පිටල් එකෙ සේලයින් කටු..අත්දෙකම හිල් කර කර ගන්න ලේ ටියුබ් ගාන මතක් වෙද්දි මට හිතුනෙ එහෙම ආයෙමත් අසනීප වෙනවට වඩා හොඳයි මැරිලම යනව කියල.........<br />ඒත් මම ලෙඩෙක් නෙවේනෙ...මම හිතට වෙර අරන් හිතුව..නැහැ මේ පාර ආයෙමත් එහෙම වෙන්නෙ නැහැ..මම වෙනුවෙන් අම්ම අයියල මොන තරම්&nbsp; දුක් වින්ඳද..මම මොන තරම් දුක් වින්ඳද?<br />මේ මගෙ ඔලුව විකාර කරන ආදරේ පොඩ්ඩක් බිමින් තියල මගෙ ජීවිතේ ගැන හිතන්න ඕනෙ කියල මට හිතුන........මේ මාස 10&nbsp; ගැන හිතුවොත්..මම පිස්සියෙක් වෙලා මානසික රෝහලකට නොගිහින් තියෙන්නෙ පූරුවෙ පිනකට කියල මට හිතුනෙ.........<br /><br />දවස් 3..4 ක් නිවාඩු අරන් මම මගෙ කාමරේ වෙනස් කලා..සුපර් මාකට් ගිහින් මම ආස කැමති කෑම බීම තනියම ගෙනාව..වෙනදට වඩා වෙලාවක් නෑව.. විටමින් ෂැම්පු අලුතෙන් ගෙනාව කොන්ඩෙ හැලෙනවට..බඩගිනි නැති උනත් බලෙන්ම කෑම ගත්ත..ඩවුන් ලෝඩ් කරන් අලුත් ෆිල්ම්ස් බැලුවා..ෆේස් බුක් එකේ යාලුවො එක්ක විහිලු කලා වෙනදට වඩා..ඔය උඩ තියන පින්තූරෙ වගේ ගඟක් තියනව අපේ ගේ අයිනෙත් ඉතින් නෙට් එකේ ඉන්න වෙලාව අඩු කරල මම ගඟ අයිනට ගිහින් මාලුන්ට කෑම ද දා උන්න..........<br />රාජ් ඒ දවස් වල ගොඩාක් හොඳින් උන්න..වෙන කවදාවත් නැති තරම් මට ආදරෙන් උන්න..මා ගැන නිතරම හොයල බැලුව..එයාගෙ ඉගෙන ගන්න වැඩ පාඩම් වැඩ ගොඩාක් තිබුන ඒ කාලෙ..මම එයාට ඒවා නිදහසේ කර ගන්න ඇරල මගේ පාඩුවේ උන්න.......<br /><br />එදා ඔෆිස් ඇරිල මමයි මගෙ යාලුවයි(එයා ජර්මන් කෙල්ලෙක්,) පාර දිගේ ඇවිදගෙන ආව..එදා ටවුන් එකේ මොකක්ද උත්සවයක් නිසා ඒ පැත්තෙන් වාහන යන්නෙ නැහැ..පාලු පාරෙ මිනිස්සු විතරක් ඇවිදගෙන ගියා..අපි දෙන්න ලඟ එන නත්තල ගැන කතා කර කර ආවෙ...එකපාරම මට දැනුනෙ මම උඩට ඉගිල්ලෙනව වගේ..එක තත්පරයක් වත් හිතන්න ඉඩක් ලැබුනෙ නැහැ..කෙහෙල් ගහක් කඩා වැටෙනව වගේ දඩෝන් ගාල මාව මහ පාර මැද්දෙ මුනින් අතට ඇදගෙන වැටුනා...පාරෙ උන්න සෙනග දුවගෙන ආව මා ගාවට...මගෙ හැන්ඩ් බෑග් එක පාරෙ එක පැත්තක..එක සපත්තුවක් කකුලෙ අනික පාරෙ..බෑග් එකේ සිප් එක වහගෙන නෙවේ මම ඇවිත් තිබුනෙ,ඒකෙ තිබ්බ ඔක්කෝම පාර පුරාම..යාලුව මාව නැගිට්ටවන අතරෙ අනිත් මිනිස්සු පාරෙ වැටුන අනිත් කෑලි අහුලලා දුන්නෙ...එක්කෙනෙක්ගෙ අතේ මගෙ පෝන් එක..එක්කෙනෙක්ගෙ අතේ සපත්තුව බෑග් එක..තව කෙනෙක්ගෙ අතේ බෑග් එකෙන් එලියට විසි උන පර්ස් එක..කණ්නාඩිය..ඒ මිනිස්සුන්ගෙ කරුණාවන්ත කම එදා මගෙ ඇස්වලට කඳුලු එකතු කලා....මගේ යාලුවට අදහ ගන්න බැරි උනා ඒ මට වෙච්ච දේ එයා කිව්වෙ.....''මෙයා මගෙ වම් අතේ වැදි වැදි කතා කර කර ආව..එක පාරම මෙයා අතුරුදන් උනේ, කෝ මෙයා කියල බලද්දි මෙන්න බිම..!!''<br /><br />පෙර කරපු පිනකටද&nbsp; සීතකාලෙ නිසා ඇඳන් උන්න ගණ ඇඳුම් නිසාද මන්ද මගෙ මුහුණෙවත් ඇඟේවත් කෙස් ගහක තරම් වත් සීරීමක් උනේ නැතුව මම ගෙදර ආවෙ...සපත්තුව පෙරලිලා ඇදන් වැටුන කියල එවෙලෙ බොරු කිව්වත් ඇත්තටම මාව වැටුනෙ ඒ නිසා නෙවේ...<br /><br />ඒ සිදුවීමෙන් දින කිහිපයකට පස්සෙ එදා හවස් වෙලාවෙ මට අවශ්‍ය උනා මගෙ විටමින් වගයක් ගන්න ෆාමසියට යන්න..අපේ ගෙවල් ගාව ඉඳන් මීටර් 500 ක් විතර දුරින් ෆාමසිය තියෙන්නෙ..ඔන්න මම දැන් පාරට ගිහින් පේමන්ට් එක දිගේ ඇවිදගෙන යනව..ෆාමසිය කිට්ටුවෙදිම ආයෙමත් අර කලින් දවසෙ වගේම එක පාරම මාව කඩාගෙන වැටුන...එදා පේමන්ට් එකේ ගිය මාව ඇදන් වැටුනෙ පාරට....කලින් දවසෙ වගේ දඩි බිඩියෙ නැගිට ගන්න හැදුවත් එදා නම් තත්වය වෙනස් මගෙ දනිස්ස ගාවින් කකුල කැඩිල කියල මට හිතුනෙ...නැගිටින්න බැරුව ඉන්නකොට ඒ වෙලාවෙ පාරෙ ගිය කාර් එකක් නවත්වල ඒකෙ උන්න දෙන්නෙක් මාව උස්සල තිබ්බ ආපහු පාර අයිනෙන්... එයාල ඇම්බියුලන්ස් එකට කතා කරන්නද අහද්දි මම එපා කිව්වා...දනිස්සෙන් ලේ ගලද්දි නොන්ඩි ගහ ගහ ගෙදර ඇවිත් ඒකත් කාටවත් නොකිය මම හංගගෙන උන්න...මම දැන ගෙන උන්නෙ ඇයි එහෙම වෙන්නෙ කියල...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-2855793993063792701?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com55tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-39351085140944615392012-02-28T17:06:00.000+02:002012-02-28T17:06:04.153+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/--tmQyZVJKzU/T0zrUL36KCI/AAAAAAAAASM/GSoKj2wETEw/s1600/octopus_wallpaper.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://3.bp.blogspot.com/--tmQyZVJKzU/T0zrUL36KCI/AAAAAAAAASM/GSoKj2wETEw/s400/octopus_wallpaper.jpg" width="400" /></a></div><div style="color: #20124d;"><br /></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: small;">&nbsp;(අළු පාට හැන්දෑව 27.)</span></div><div style="color: #20124d;"><br /></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">ඒ වෙනකොට රාජ්ට අවශ්‍යම දෙයක් වෙලා තිබුනෙ ලැප්ටොප් එකක්..ඒ වගේම එයා ගොඩාක් දුක් වෙවී උන්නනෙ එයාගෙ නැති උන ලැප්ටොප් එක ගැන..ඉතින් ඒ වෙලාවෙ මට කල හැකි එකම දේ තමා එයාට ලැප් එකක් අරන් දෙන එක..එයාගෙ උපන්දිනේට සුදුසුම තෑග්ග ඒක කියලයි මට හිතුනෙ.......<br />ඒත් එයා කිව්වෙ ලැප්ටොප් එකක් ගන්න එයා ගාව මුදල් තිබෙන නිසා මගෙන් එහෙම දෙයක් අවශ්‍ය නොවන බව......<br />අපේම මගේම කියන කෙනෙකුගෙ උපන් දිනයකට එයාව සතුටු කරන්න තෑග්ගක් අරන් දීල සුභපතන&nbsp; එක අපේ සිරිතක්නෙ, ඉතින් මාත් හිතුව එහෙම නම්&nbsp; එයාට වෙන මොකක් හරි තැග්ගක් යැවිය යුතුයි කියල...<br />පස්සෙ උපන්දිනය වෙනුවෙනුත් ලඟම තිබ්බ නත්තල වෙනුවෙනුත් දෙකටම මම ආයෙමත් තෑගි පෙට්ටියක් හදල එයාගෙ ගෙදර ලිපිනය ඉල්ලුවාම මට දුන්නෙ නැහැ, අම්මලගෙන් ගොඩාක් කරදර වේවි කිව්ව..පස්සෙ මම මීගමුවෙ එයා වැඩ කරනව කිව්ව ඔෆිස් එකේ ලිපිනය ඉල්ලුවාම එයා කිව්වෙ....<br />''..ඕනෙ නැහැ ඔයාට මම අර කලින් දුන්න ජාඇල ඔෆිස් එකටම එවන්නකො..''<br />''..අපරාදෙනෙ එහෙ යන්නෙ ඔයාගෙ අතටම ලැබෙනවනෙ ඔයා ඉන්න ඔෆිස් එකේ ඇඩ්‍රස් එක දෙන්නෙකො මට..''<br />''..නැහැ..මේකයි&nbsp; අපි ලඟදිම ආපහු ජාඇල ඔෆිස් එකට යනව ඒ නිසා ඒකටම එවන්න මට ලේසියි ඒක..''<br />මේ දවස් වල අපි අතර මෙහෙම කතාවකුත් වෙලා තිබුන..දවසක් හදිසියෙම රාජ් මගෙන් ඇහුව....<br />''..ඔයාගෙ කාමරේ ටෙඩිබෙයාර්ස්ල ගොඩාක් ඉන්නව නේද?..''<br />''..ඔව් මම එයාලව එකතු කරනවනෙ..ඇයි?..''<br />''..නැහැ..මට පුංචිකාලෙ උන්නෙ එකම එක ටෙඩියෙක්..ගොඩාක් ලොකු වෙනකම්ම මම ඌව තියන් උන්න..මේ ලඟකදි දැක්ක උගෙ කෑල්ලක් වත්තෙ කුනු ගොඩක තිබුන..''<br />එයා එහෙම කිව්වෙ ගොඩාක් දුකින් වගේ.....(මගෙ ''පඬුපුල් ආසනේ'' උනු වෙනවනෙ ඕව ඇහෙනකොට.)ඉතින් එදා මම කිව්ව..</span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">&nbsp;''..දුක් වෙන්න එපා මම ඔයාට මගෙ ටෙඩියෙක් එවන්නම්..'' කියල..........<br /><br />ඉතින් මම එදා අමතක කලේ නැහැ එදා ඒ යැව්ව පෙට්ටියට ලස්සණ වටින ටෙඩි බෙයාර් කෙනෙකුත් අරන් දාන්න......<br />(පස්සෙ කාලෙක මට ආරංචි උනා මේ මම යැව්ව ටෙඩියව එයා එයාගෙ අම්මට දුන්න කියල..) ....ඒත් මට නම් කිව්වෙ එදා එයාගෙ ඇඳේ තියාගෙන ඉඳල පහුවදා අම්මලාට පේන්නෙ නැති වෙන්න එයාගෙ අල්මාරියෙ හැංගුව කියල....!!!</span></div><div style="color: #20124d;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-cz3eX_ts89g/T0zsnacTk-I/AAAAAAAAASU/LplyuVXcfK8/s1600/16379z.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-cz3eX_ts89g/T0zsnacTk-I/AAAAAAAAASU/LplyuVXcfK8/s400/16379z.jpg" width="365" /></a></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;"><br />මේ දවස් වල අපි දෙන්න හරිම ආදරෙන් උන්නෙ....(සමාවෙන්න... මම හිතුව ඒක තමා ආදරේ කියන්නෙ කියල..)<br />අර හැමදාම තිබ්බ ගුප්ථ ගති,,පරස්පර විරෝධී කතා,,අදහස්,,අහුවෙන බොරු,,පළි ගැනීම්,,නොවරදවාම වරින් වර ඉස්මතු උනත්,මෙයා ඒ හැම වෙලාවකදීම පොඩි එකෙක් වගේ නහයෙන් අඬ අඬ මගෙන් සමාව ඉල්ල ඉල්ල,මට ආදරෙයි කිය කිය...පූස් පැටියෙක් වගේ හුරතල් වෙවී මා ගාව උන්න..කිසිම විදියකින් මට එයාව දාල යන්න බැරි වෙන්න..එහෙම අවස්ථාවක් උදා නොවෙන්න....!!<br />මේ දවස් වල මොකක් හරි හේතුවකට අනුත්තරා ගැන කතාව ඇදිලා ආව..<br />''..ඔයාට කිසිම ආරංචිඅයක් නැද්ද අනුත්තරා ගැන?..''මම ඇහුවා..<br />''..නෑ..කිසිම දෙයක් නෑ.. දැන් නම් මැරි කරලත් ඇති..'' එයා කිව්ව..<br />පස්සෙ රාජ් කිව්ව අනුත්තරා මූණුපොතෙනුත් රාජ්ව බ්ලොක් කල නිසා කිසිම දෙයක් දැනගන්න විදියක් නෑ ඒ නිසා මට පොඩ්ඩක් මූණුපොතේ බලන්න කියල...එයා දුන්න හෝඩුවාවල් ඔස්සෙ හොයද්දි මට හමු උනා අනුත්තරාවයි එයාගෙ බෝයි ෆ්‍රෙන්ඩ්වයි..රාජ්ගෙ අනුදැනුම පිට මම එයාලට ෆ්‍රෙන්ඩ් රික්: යැව්වා..දවසක් අනුත්තරා ඔන්ලයින් උන්න, මම එයාට කතා කලා...එයා දකින්න ඇති අපේ රිලේශන් ශිප් එක..එයා මගෙන් ප්‍රශ්න කීපයක් ඇහුවා මම ඒවට උත්තර දුන්නාම එයා කිව්ව ''රාජ්'' නමින් එයාගෙත් යාලුවෙක් උන්න කියල..පස්සෙ මට සුභ පතල එයා මාවත් මූනු පොතෙන් බ්ලොක් කරල දැම්ම....<br />ඊට දවසකට පස්සෙ මම දැක්ක අනුත්තරාගෙ බෝයිෆ්‍රෙන්ඩ් මූනුපොතේ ඔන්ලයින් ඉන්නව...එක පාරම එයා මට මෙහෙම කතා කලා.....<br />''..හෙල්ලෝ..''- - - -'' බේබී...! කෝමද?..'' මම ගැස්සුනා.. පුදුම හිතුන..!..මේ මිනිහ කෝමද මට එහෙම කතා කරන්නෙ.? එවෙලෙම මම දැක්ක රාජ් ඉන්නව ඔන්ලයින්...බැලින්නම් දෙවියනේ ඒ මට එහෙම කතා කලේ අනුත්තරාගෙ බෝයිෆ්‍රෙන්ඩ් නෙවේ,ඒ බෝයිගෙ එකවුන්ට් එකට හොරෙන් රිංගගත්තු රාජ්...!!<br /><br />''..හුරේ..වැඩේ හරී..භයවෙන්න එපා..මේ මම..දුන්න වැඩේ මූට...''<br />මට පුදුම බයක් දැනුන ඒ වගේම මහා පිලිකුලක්...!!</span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;"><br />''..ඔයාට පිස්සුද?? ඔයා මොකෝ කරන්නෙ ඔය අනුන්ගෙ එකවුන්ට් එකක? එපා ඕකෙන් කතා කරන්න මා එක්ක..යන්න අහකට.. ඒ බෝයි දැක්කොත්..? යන්න ඕකෙන්..''</span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;"><br />''..හහ්..දැක්කොත් මොනා කරන්නද? ඌට බයේද මම..?''</span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;"><br />කරන්න තියන පහත්ම ජරා වැඩක් කරල රාජ් එදා ඒ එකවුන්ට් එකෙන් අයින් වෙලා තිබ්බෙ.....<br /><br />එදා අපේ රිලේෂන් ශිප් එක අනුත්තරාට පෙන්වන්නත්.අනුත්තරාගෙයි එයාගෙ බෝයිගෙයි පුද්ගලික ජීවිතේ යම් යම් දේවල් දැනගන්නත්,ඒ වගේම ඒ බෝයිගෙ මූනුපොත් එකවුන්ට් එක විනාශ කරල දාන්නත්,මටත් නොදැනිම රාජ් මාව යොදාගත්ත බව මම දැන ගත්තෙ ගොඩාක් පහුවෙලා.....!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-3935108514094461539?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com88tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-89179228721844137092012-02-24T17:43:00.001+02:002012-02-24T18:40:24.925+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-zZTCwvn3X8c/T0evFSkneqI/AAAAAAAAASE/BSp9xmcKRkI/s1600/age-20-birthday-card-243-p.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-zZTCwvn3X8c/T0evFSkneqI/AAAAAAAAASE/BSp9xmcKRkI/s320/age-20-birthday-card-243-p.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: small;">&nbsp;(අළු පාට හැන්දෑව 26..)</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">අද මුලින්ම දෙයක් කියන්න ඕනෙ,අනුත්තරා ගැනත් මා ගැනත් කාගෙ හරි හිතක වැරදි වැටහීමක් තියනවා නම් ඒක නිවැරදි කල යුතුයි.......</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">අනුත්තරා රාජ්ගෙ පෙම්වතිය නොවෙයි...කිසිම දාක එහෙම වෙලා ඉඳලත් නැහැ...රාජ් අනුත්තරාගෙ හොඳ යාලුවෙක් වෙලා උන්න පමණයි..නමුත් මේ හොඳ යාලුකම ඇතිකර ගෙන තියෙන්නෙත්,මෙම යාලුකම පවත්වාගෙන ගිහින් තිබෙන්නෙත්, රාජ් මවල ගොතල කිව්ව බොරු සම්භාරයක් මත බව අනුත්තරා පසුව දැනගත්තා.......</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">මම දන්න තරමින් රාජ් අනුත්තරාටත් එයාගෙ බෝයි ෆ්‍රෙන්ඩ් ටත් මහාම මහා ඇනයක් වෙලා උන්න.....</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">මම හරිද අනුත්තරා අක්කී?....වැරැද්දක් අඩුපාඩුවක් තියනවානම් නිවරද කරන්න ප්ලීස්.......</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">එදා 2010-10-10 දිනය..මගේ 20 වන උපන් දිනය..!!</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">තවත් බ්ලොග් එකක් ලියන අක්ක කෙනෙකුගෙත් උපන් දිනේ එදාටම යෙදිල තිබුන...ඒ අක්ක උන්නෙ ලංකාවෙ නෙවේ ගොඩාක් දුර රටක....</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">((විශේෂයෙන් කියන්න ඕනෙ මේ අක්ක එදත් අදත් මා එක්ක මගෙ දුකට සැපට ඉන්න කෙනෙක්..කවදත් මගේ ප්‍රශ්න දුක් කතා වලට සාධාරනව ඇහුම් කන් දුන්න කෙනෙක්..ඒවගේම යහලුවො කාටත් හැකි පමණින් උදව් උපකාර කරගෙන ඉන්න මෙයා..''අනුන්ගේ ප්‍රශ්න දිහා තමුන්ගේ රාමුවෙන් බල බල පිළිතුරු දෙන්නෙ නැති,අනුන්ට බොරු වැදිබණ දේශනා කරන්නෙ නැති'' උගත් බුද්ධිමත් අවංක කාන්තාවක්..!!...මම ඔයාට හැමදාම ගොඩාක් ගරු කරනව අක්කේ&nbsp; ස්තූතියි...!!))</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">ඉතින් එදා......මගෙ උපන් දිනේට කලින් දා මහා රෑ 12 ට රාජ් මට පලමු සුභ පැතුම එව්ව කෙටි පණිවිඩයකින්..පහුවදා උදේ මූණුපොතේ මෙන්න මෙහෙම තිබුන.........</span><br /><br /><h6 class="uiStreamMessage uiStreamHeadline" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: black; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; orphans: 2; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-break: break-word; word-spacing: 0px; word-wrap: break-word;"><div class="actorDescription actorName" data-ft="{&quot;type&quot;:2}" style="font-weight: bold; padding-bottom: 3px;">Ra- - - - -&nbsp; - - -&nbsp; - -- </div></h6><h6 class="uiStreamMessage" data-ft="{&quot;type&quot;:1}" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: black; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 14px; margin-bottom: 5px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; orphans: 2; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-break: break-word; word-spacing: 0px; word-wrap: break-word;"><span class="messageBody" data-ft="{&quot;type&quot;:3}">මගෙ පුංචි තාර පැටියට සුභම සුභ උපන්දිනයක් වේවා!<br /><br />--බකමූණා--</span></h6><form action="http://www.facebook.com/ajax/ufi/modify1.php" class="live_146111722100869_131325686911214 commentable_item autoexpand_mode" data-live="{&quot;seq&quot;:1327894}" method="post" rel="async" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: 14px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; orphans: 2; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span class="uiStreamFooter" style="color: #999999;"><span class="UIActionLinks UIActionLinks_bottom" data-ft="{&quot;type&quot;:&quot;20&quot;}" style="color: #999999;"><button class="like_link stat_elem as_link" data-ft="{&quot;type&quot;:23}" name="unlike" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-style: none; border-color: initial; border-image: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-style: none; border-width: initial; color: #6d84b4; cursor: pointer; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; overflow-x: visible; overflow-y: visible; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: left; width: auto;" title="Stop liking this item" type="submit"><span class="default_message" style="display: inline;">Unlike</span></button><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>·<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><label class="uiLinkButton comment_link" style="color: #6b84b4; cursor: pointer; font-weight: normal; vertical-align: baseline;" title="Leave a comment"><input data-ft="{&quot;type&quot;:24}" style="background-attachment: initial; background-clip: initial; background-color: initial; background-image: none; background-origin: initial; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; border-bottom-style: none; border-color: initial; border-image: initial; border-left-style: none; border-right-style: none; border-top-style: none; border-width: initial; color: #6b84b4; cursor: pointer; font-family: 'Lucida Grande', Tahoma, Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 11px; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; vertical-align: baseline;" type="button" value="Comment" /></label><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span>·<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span><span class="uiStreamSource" data-ft="{&quot;type&quot;:26}" style="color: #999999;"><a href="http://www.facebook.com/amavinethara.weerasinghe/posts/146111722100869" style="color: #999999; cursor: pointer; text-decoration: none;"><abbr data-utime="1286662381" style="border-bottom-color: initial; border-bottom-style: none; border-bottom-width: initial;" title="Sunday, October 10, 2010 at 12:13am">October 10, 2010 at 12:13am</abbr></a></span></span></form></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">ඔය අතරෙ එයා නිතරම කනස්සල්ලෙන් උන්න එයා ඉගෙන ගන්න විෂයයන් එයාට තේරුම් ගන්න බැහැ කියල..මම දන්න තරමින් මීට කලින් තිබ්බ විභාග පරීක්ෂන වලදි එයා සමහර විශය යන් වලට පිළිතුරු දුන්න සමහර ඒවා මග ඇරල දැම්ම..එයා නිතරම කිව්වෙ..''මට මේව මොකුත් තේරෙන්නෙ නැහැ මම මේවා අල්ලල වීසි කරල දානව'' කියල...</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">ඊට පස්සෙ,ඊට පස්සෙ කිව්ව එයාට ඉදිරියට කරන්න තියන එයාගෙ 'ප්‍රොජෙක්ට් එක' කරන්න විදියක් නැහැ කියල..ඒක එයාට අහගන්න කෙනෙක් නැතිලු..උදව් කරන්න කෙනෙක් නැතිලු..ඒකට සුපවයිසර් කෙනෙක් හොයා ගන්න බැරිලු..ඉතින් මේ දවස් වල මට අහන්න උනේම ඔය වගේ අඳෝනා කන් කෙඳිරි මැසිවිලි.......</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">මෙයාට ඒ සම්බන්ධ්ව උදව් කරන්න කෙනෙක් හෙව්ව මම..මම පුදුම විදියට මහන්සි උනා මේ නිසා..රෑ නිදි මරාගෙන පිට රට ඉන්න ලංකාවෙ අයගෙන් උදව් ඉල්ලුවා ලංකාවෙ එහෙම කෙනෙක් හොයල දෙන්න කියල..කොපමන මුදලක් අය කරත් කමක් නැහැ කියල..රාජ් ගෙ ගෙදරට ගිහින් හෝ රාජ්ට ඒ තැනැත්තන්ව හමු වෙලා අවශ්‍ය දේවල් ඉගෙන ගන්න..මේ අතර පිට රට උන්න ලංකාවෙ හිතවත් අයගෙ මාර්ගයෙන් ලංකාවෙ කීපදෙනෙක් මේකට මට හමු උනත්,මොකක්දෝ ගුප්ථ හේතුවක් නිසා රාජ් මෙම පුද්ගලයින්ම මග හැරියා...උවමනාවෙන්ම මග ඇරල දැම්ම........(මම මේ කියන දේ ගැන දන්න අය ඉන්නව මේ බ්ලොග් එක කියවන අය අතරත්.)</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">ඊට පස්සෙ මෙයා කොලඹ යනව කිව්ව එයාලගෙ ක්ලාස් එකේ සර් ගෙන්ම ඒවා අහගන්න....ඒ එක්කම ආයෙමත් මෙයාට ඇති උන ප්‍රශ්නෙ තමා..සර් කියන ඒවා කොපි කර ගන්න ඕනෙලු..එයාට තියෙන්නෙ පෙන් එකක් ලු...ඒක නැති උනොත් ඔක්කොම ඉවරලු..ලැප්ටොප් එකක් නැතුව ඒක කොහෙත්ම කරන්නම අමාරුයිලු........</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">මගෙ උපන් දිනේ පහුවෙලා ඊගාව මාසෙ එයාගෙ උපන් දිනේට දින කීපයක් තිබුනෙ...මම කලින් කිව්ව වගේම එයාට කිව්ව..</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">''ඔයාට මම ලැප් එකක් අරන් දෙන්නම්..එවන්න ඔයාගෙ බෑන්ක් එකවුන්ට් නම්බර් එක..මම සල්ලි එවන්නම් ඔහෙන් ඔයාට හොඳ එකක් ගන්න..''</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">ඒකට එයා කිව්වෙ මෙහෙම.....</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">''..නෑ..නෑ මට ඔයාගෙ සල්ලි එපා මා ගාව සල්ලි තියනව මම ලැප් එකක් ගන්නම් ගන්න දාට ඔයාගෙන් රුපියල් 10 ක් ඉල්ල ගන්නම්කො..''</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">''..රුපියල් 10 ක්?..''</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">''..ඔව්.ඔව්..ඒ ඇති එතකොට ඔයත් ඒකට සම්මාදන් වෙලානෙ..''</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">ඔය දවස් වල රකුස මට සින්දුවක් රෙකෝර්ඩ් කරල එව්ව..ඔයාලත් කැමතිද ''රකුසු ගීත'' අහන්න???????</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">මෙන්න එහෙනම්.........(මේ ලස්සන රකුසු ගීතය මෙතන පළ කරන්න මට උදව් කරපු අයියට ගොඩාක් පින්..! :):)</span></div><br /><h3>රකුස කියපු සිංදුව</h3><object allowscriptaccess="always" data="http://kiwi6.com/swf/player.swf" height="24" id="audioplayer" type="application/x-shockwave-flash" width="290"> <param name="movie" value="http://kiwi6.com/swf/player.swf" /><param name="FlashVars" value="playerID=audioplayer&soundFile=http://k004.kiwi6.com/uploads/hotlink/7309oa090h&titles=1547347017 (2).mp3" /><param name="quality" value="high" /><param name="menu" value="false" /><param name="allowscriptaccess" value="always" /><param name="wmode" value="transparent" /></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-8917922872184413709?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com90tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-46262273137901234742012-02-19T22:01:00.000+02:002012-02-19T22:01:59.420+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-u8HPuFi5imM/T0FRnRR1zhI/AAAAAAAAAR8/quXsG1A-XCY/s1600/peacock-wedding-gown.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-u8HPuFi5imM/T0FRnRR1zhI/AAAAAAAAAR8/quXsG1A-XCY/s400/peacock-wedding-gown.jpg" width="310" /></a></div><div style="color: #134f5c;"><br /></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">මම මුලින්ම මණමාලියෙක්<span style="font-size: small;"> (යහළු.)</span> උනේ මීට අවුරුදු 3 කට කලින්..මේක අමුතුම දවසක් මගේ ජීවිතේ...කවදාවත් අමතක කරන්න බැරි......!!</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">අපේ අම්මගෙ හොඳම යාලුව තමා එයාගෙම ඔෆිස් එකේ ඉන්න නැන්සි..නැන්සි අපේ අල්ලපු රටක කෙනෙක්,ජොබ් එක නිසා ඉන්නෙ මෙහෙ,එයාගෙ මහත්තයයි පුතයි එක්ක...එයාල නිතරම අපේ ගෙදර යනව එනව..එක නිවාඩු කාලෙක අපිත් නැන්සිල එක්ක එයාලගෙ රටට ගියා..එයාලගෙ ගෙදර උන්නෙ එයාගෙ එකම මල්ලියි..නංගියි විතරයි..අම්ම තාත්ත නැතිවෙලා ගොඩාක් කල්..මල්ලි අවුරුදු 40ක් විතර අවිවාහක කෙනෙක්,ප්‍රියමනාප චරිතයක් තිබුන එයා 'මිශෙල්'..නැන්සිගෙ නංගි මට වඩා අවුරුදු 4ක් වැඩිමල්..එයාගෙ නම 'ලියා'..එයා නැන්සිලාගෙ එකකුසේ උපන් සහෝදරි නෙවේ..අවුරු 2 වයසෙදි ලු ලියාව හදා ගන්න අරන් තියෙන්නෙ එයාල..ලියා හරිම ලස්සන උගත් කඩිසර කෙල්ලෙක්..රසට කෑමබීම හදන්න,කඩිය වගේ දුව දුව ගෙදර වැඩ කරන්න..ඒ වගේම ලස්සනට ඇඳුම් මහන්නත් එයාට පුලුවන්......</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">ඉතින් එදා ලියයි මමයි ගොඩාක් හිතවත් උනා..අපි හොඳ යාලුවො උනා..එයා මාව එක්ක ගියා ඒ ගෙවල් කිට්ටුව තිබුන සුපර්මාකට් එකකට පළතුරු ගේන්න..ඒ සුපර් එකේ අයිතිකාරය අවුරුදු 38 ක විතර, උස මහත පුද්ගලයෙක්..එක ඇහැක විකෘති පෙනුමක් වගෙත් තිබුන එයාගෙ..මෙයා 'කෙවින්',ඉදිරි මාස කීපය තුල ලියා මැරි කරන්න ඉන්න කෙනා කියල මට හඳුන් වල දුන්නෙ....</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">දෙයියෝ සාක්කි..!ඒක අහල මට පුදුම හිතුන..ඒ දෙන්න කොහෙත්ම ගැළපෙන්නෙ නම් නැහැ..ඒ ගෙදර පුංචි කුමාරියක් වගේ ඉන්න ලියා මේ දඩෝරියං මිනිහට කැමති උනේ කෝමද කියල මට පුදුම හිතුන..! ලියාට මගෙ හිත තේරිලාද මන්ද.......</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..ඔයා කෙවින්ට කැමති නැහැ..එහෙම නේද?..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..ම්ම්..නෑ එහෙම නෑ..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..මේ අහන්න..කෙවින් හරීම හොඳ කෙනෙක්..මට තාත්ත වගේ..අයිය වගේ..හොඳම බෝය්ෆ්‍රෙන්ඩ් කෙනෙක් එයා.. හොඳ හස්බන්ඩ් කෙනෙක් වගේ මාව බලා ගන්නව එයා..එයාට ගොඩාක් සල්ලි තියනව..අනික මම එයාලගෙ ගම්පලාතට පුදුම විදියට කැමතියි..ඔයා දැක්කොත් පිස්සු වේවි ඒ පැත්ත..!..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..මම එහෙම ගොඩාක් දේවල් හිතුවෙ නෑ ලියා..ඔයාල දෙන්නව මම දැක්ක විතරනෙ සොරි..!..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..හරි ඒකෙන් කමක් නැහැ..අපි අද කතා උනා දෙයක් දන්නවද? අපේ වෙඩින් එකේ ඔයා තමා මගෙ බ්‍රයිඩ්මේඩ්..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">ඊට මාස 3 කට විතර පස්සෙ අපි ආයෙමත් නැන්සිලාගෙ ගෙදර ගියෙ ලියාගෙ වෙඩින් එකට..ලස්සන කහ මල් ඇප්ලික් කරපු බටර් පාට ලියාගෙ වෙඩින් ගවුමත්,මගෙ මොනර නිල්පාට යාලුවගෙ ගවුමත් ලියාගෙ අතින්මලු හැදුවෙ තව යාලුවෙක් එක්ක එකතු වෙලා...කහපාට මල් පොකුරු දෙකක් අපි දෙන්නගෙම අත් වලට ලැබුන......</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">කෙවින් ලගෙ ඒ කියන්නෙ මනමාලයගෙ ගම එහෙ ඉඳන් කිලෝ මීටර් 200ක් විතර දුරක...ඒ ගමේ පල්ලියෙ එදා දවල් 11ට තිබුන මගුල් පූජාවට අපි යා යුතුව තිබුන..පල්ලියෙ කටයුතු වලින් පස්සෙ ඒ පලාතෙ ලස්සනම උද්‍යානයක් එක්ක තිබුන නිවාඩු නිකේතනයක තමා උත්සවය සූදානම් කරල තිබුනෙ...</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">මණමාලිව එක්ක එන්න කෙවින්ලගෙ පැත්තෙන් එවල තිබුන අලුත්ම දිලිසෙන තද නිල්පාට 'ජගුවර්' කාර් එකක්..ඒකෙ ඉස්සරහ නිල් රිබන් වලින් ගැට ගහපු ලොකු කහ මල් පොකුරක් ගහල තිබුන..දොරවල් දෙපැත්තෙත් කහ මල් කිනිති නිල් රිබන් වලින් ගැට ගහල.....</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">ඔන්න ඉතින් එදා පාන්දර 0730 විතර උදේට කාල බීල අපි ලියාලගෙ ගෙදරින් පල්ලියට යන්න පිටත් උනා...</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">අපි ඔක්කෝම හිටියෙ 20ක් විතර..ඉස්සරහින් කාර් එකක් යනව..ඊට පස්සෙන් අර මල් මල් ජගුවර් එකේ මමයි ලියායි..අපේ පිටි පස්සෙන් නැන්සි එයාගෙ හස්බන්ඩ්..එයාලගෙ පුතා අපේ අම්ම....ඊට පස්සෙ අනිත් කාර් ටික.....</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">අපි හයි වේ එකේ මිනිත්තු 20 විතර ගිහින් අතුරු පාරකට හැරුන කෙවින්ලගෙ ගම්පලාතට යන්න..එහෙම හැරිල මිනිත්තු 2 ක් වත් ගියෙ නැහැ එක පාරම ජගුවර් ගමන බාල කරල ගැස්සිලා නතර උනා පාර මැද්දෙ..ඔන්න කට්ටියම පාරෙ නතර වෙලා දැන්..පිරිමි කීපදෙනෙක් ජගුවර්ව තල්ලු කරන් ගියා පාර අයිනට..ඉස්සරහ බොනට් එකේ තිබ්බ අර විශාල මල් පොකුර කවුද ගෙනත් තිබ්බ මගෙ උකුල උඩින්...හප්පා දූවිලිත් එක්ක..! ඊට පස්සෙ මොනාද මොනාද කරල ඔන්න කාර් එක යාන්තම් ස්ටාට් උනා..ආයෙත් ලොකු මල් පොකුර මගෙ ඔඩොක්කුවෙන් ගියා බොනට් එක උඩට..! හ්ම්...දැන් ඔන්න අපි ඉදිරියට යනව............</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">අපි වෙඩින් එකට ලියා ලගෙ ගෙදරට ආපු වෙලේ සිට මේ දක්වාම මම දැක්කෙ නැහැ ලියාගෙයි,නැන්සිගෙයි අර එකම සහෝදරය මිශෙල්ව..කාටවත් ගානක් වත් නැහැ..ඒ උනාට මට කුතුහලේ..මේ යන ගමන්ම මම ලියාගෙ කනට කරල රහසින් ඇහුව...</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..හේයි..කෝ මිශෙල්? මම එයාව දැක්කෙ නැහැනෙ..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..ෂ්ෂ්.!..මේක රහසක් හරිද?.. එයා මුල ඉඳන්ම කෙවින්ට කැමති නැහැ..එයා කිව්ව මේ වෙඩින් එක වෙන්න බැහැ කියල..එහෙම උනොත් මගෙ වෙඩින් එක දාට එයා ගෙදරින් යනව කිව්ව..ඉතින් පෙරේද එයා ගියා..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..මොනවා? එයා කොහෙද ගියෙ?..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..එයා අසනීපයි කියල - - ප්‍රයිවට් ක්ලිනික් එකේ ඇඩ්මිට් වෙලා සතියකට..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">ඔන්න එතකොටම ජගුවර් ගැස්සිලා ගැස්සිලා ආයෙමත් නතර උනා පාර මැද්දෙ....</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">කලින් විදියටම මල්පොකුර ආව මගෙ උකුලට..කට්ටිය ඉස්සරහ ඇරගෙන හදනව..ඒ පාර පැය භාගයක් විතර ගියා..ස්ටාට් කර ගත්ත..මල්පොකුර ගියා උන්න තැනටම..</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">දැන් ඔන්න ආයෙමත් අපි ඉදිරියට යනව...ලියා මට කිව්ව කතාව ඇත්ත ඒ පලාත පුදුම ලස්සනයි..හුස්ම ගන්න සුළඟ පවා අමුතුම සුවඳක්..කඳු බෑවුම්..නිල්පාට වතුර..පාර දෙපැත්තෙම ඇපල් වතු..පෙයාර්ස් වතු..පීච් ගස් වලට පිස්සු හැදිල වගේ...පාර අයිනෙ දෙපැත්තෙම කැලෑ මල් පඳුරු වල පාට පාට පුන්චි මල් පිරීල...බැහැල ගිහින් අර මල් කිනිති ටිකක් කඩාගෙන දුවගෙන එන්න ඇත්නම් කියල හිතුන මට....!!</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">ඊට පස්සෙ අපි ඇතුල් උනේ ඈත දුර පේන තැනිතලා බිම් පෙදෙසකට..පාර දෙපැත්තෙම තිරිඟු යායවල්..විශාල එලවලු කොටු..ස්ට්‍රෝබෙරි ෆාම් වල රතු බල්බ්ස් දාල වගේ ගෙඩි පිරීලා...!!</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">වට පිටේ ලස්සන බල බල යනකොට ඔන්න එක පාරටම ආයෙමත් ජගුවර් නතර උනා...</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">මේ තුන් වෙනි වතාව..!! දැන් දවල් 11 ට ලඟයි..අපි තාම ගමනෙන් භාගයයි ගිහින් තිබුනෙ..දැන් නම් වෙලාවට පල්ලියට යනව තියා හිතන්නවත් බැහැ..ලියාගෙ මූණ මලගෙයක් වගේ..මටත් මල පනිනව අර ලොකු මල් පොකුර දූවිල්ලත් එක්ක උකුලට ගෙනත් තිබ්බාම..! ඔන්න කිව්ව වගේම මල්පොකුර ආව උකුලට ලියා ඒක ගත්ත ගමන් වීසිකලා වීදුරුවෙන් එලියට..! </span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">කාර් එක නවතින එකට කේන්තිය එයා පිට කර ගත්තෙ එහෙම..හිනාව කාගෙන උන්නට මටත් ගමන නම් එපා වෙලා උන්නෙ..දන්න ශිල්ප ඔක්කොම දාල ට්‍රයි කලත් ඒ පාර නම් ජගුවර් හෙල්ලුනේ වත් නැහැ..ඔන්න මණමාලයගෙ පැත්තෙන් පණිවිඩයක් ආව මිකැනික් කෙනෙක් එක්ක ඉක්මනින් එනව කියල...අපි දැන් පාර අයිනට වෙලා බලන් ඉන්නවා........</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">ඔය අතරෙ මගෙ ඇස්දෙක ජිල්බෝල දෙකක් වගේ කැරකෙනව අර අල්ලපු වතු වල තියන රතුපාට අලි ස්ට්‍රෝබෙරි ගෙඩි දිහාවට..!! අපේ අම්මටත් වෙලාවකට දිවැස් පේනවනෙ..මා ගාවට කිට්ටු කරල කියපි..''මම දන්නව ඔයා හිතන දේ මගෙන් ගුටි කන්න එපා හොඳේ?..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">මදැයි කොලා..උදේ ඉඳන් පානුත් නැතුව කන මේ පරිප්පු මදිවට කාපල්ලකො ගුටිත්..!!</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">හ්ම්ම්ම්..ඉතින් මගෙ ස්ට්‍රෝබෙරි බඩගින්න දුකසේ ඉවසා දරාගෙන උන්න මම...</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">පැයකට විතර පස්සෙ මණමාලයගෙ පැත්තෙ කීපදෙනෙක් ආව මිකැනික් කෙනෙක් එක්ක...ටික වෙලාවක් බලල එයා කිව්ව ඒක එතන හදන්න බැහැ කියල..මට තේරුනේ නැහැ ඒ කිව්ව දේවල්....</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">ඉතින්..ජගුවර් ව එතන දාල අපි දෙන්නව වෙන කාර් එකක නග්ගවගෙන කට්ටිය පිටත් උනා පල්ලියට යද්දි දවල් 2 ට විතර ඇති..පල්ලිය ඇතුලෙ කටයුතු වෙද්දි මම උන්නෙ අසිහියෙන් වගේ මහන්සියට,බඩගින්නට මාව කැරකෙන්න ගත්ත..ඊට පස්සෙ අපි ගියා අර උත්සවය ලෑස්ති කරල තිබ්බ තැනට..දවල්ට කෑම කන්න ලෑස්ති වෙද්දි හවස 4 ට විතර ඇති..මම හාමත් වෙලා උන්නෙ..කාර් එකේ තිබ්බ කූල් ඩ්‍රින්ක් බෝතලෙත් නොතිබුනා නම් මග මැරිල මාව......</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">ඉතින් කවුරුත් මූණ කට සෝදගෙන සැනසුම් සුසුම් හෙලල වාඩි උනා කෑම කන්න..අපි කන්න පටන් ගත්ත විතරයි..වේගෙන් ආපු තව කාර් දෙකක් නතර කලා හොටෙල් මිදුලෙ..පිරිමි තුන් දෙනෙක් කඩිමුඩියෙ බැහැගෙන ඇවිත් නැන්සිවයි එයාගෙ හස්බන්ඩ් වයි පැත්තකට අරන් මොන මොනවද කිව්ව..නැන්සි එක පාරම කෑගහගෙන ඇදන් වැටුන එතන තිබ්බ ඩිවානෝ එක උඩට..!!</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">ලියා මේසෙන් නැගිටල දිව්ව එතෙන්ට.. මාත් එයාගෙ පස්සෙ දිව්ව..නැන්සිව වෙව්ලනවා..සෙනග වට උනා..ඔක්කොම එකට කතා කරනව..මට නම් මෙලෝ හසරක් තේරෙන්නෙ නැහැ...</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..අම්මෙ මොකද අම්මෙ මේ?..'' මම අම්මගෙ අතින් අල්ල ගත්ත...අම්ම මාව එක්ක ගිහින් ඉන්දෙව්ව පැත්තකින්..</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..මිෂෙල් මැරිල ලු..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..මොකක්? ඒ කෝමද?..''</span></div><div style="color: #134f5c;"><span style="font-size: large;">''..අර ක්ලිනික් එකේදි..හාට් ඇටෑක් එකක්ලු එයාට..''</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-4626227313790123474?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com58tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-8653241345481398702012-02-16T00:41:00.000+02:002012-02-16T00:41:21.440+02:00<span style="color: #20124d; font-size: large;"><span style="color: purple;">සති දෙකක පිටරට සංචාරයක් සඳහා අද (15) අනුත්තරා ලංකාවෙන් පිටත් උනා....ඊයෙ එයා මට කිව්වා එයා වෙනුවෙන් ඔයාල සියලුම දෙනාට සතුටත් ආදරයත් පිරුනු වැලන්ටයින් දිනයකට සුභ පතන්න කියලා..එහෙනම් ඔන්න හැමෝටම අපි දෙන්නම සුභ පැතුවා..!! ඒ එක්කම ඊයෙ දවස පුරාම ඊමේල් වලිනුත්,ලස්සනම ලස්සන වැලන්ටයින් කාඩ්ස් එවල මට සුභ පතපු මගෙ ආදරණීය යාලුවන්ට මම ආයෙමත් ස්තූති කරනවා......දවසක් ප්‍රමාද උනා තමයි...ඒත් ටිකක් ප්‍රමාද වෙලා හරි එන්නෙ සුභ පැතුමක් නම්......කමක් නෑ නේද??</span><br /><br />ඉතින් එදා අර ''බිත්තියෙ සීන් එකට'' පස්සෙ..<span style="font-size: small;">...(අළු පාට හැන්දෑව 25..)</span></span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Teg8DYQWdA4/TzwyrOGb-BI/AAAAAAAAARw/CBrHujJzYPQ/s1600/cheating-man1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-Teg8DYQWdA4/TzwyrOGb-BI/AAAAAAAAARw/CBrHujJzYPQ/s320/cheating-man1.jpg" width="320" /></a></div><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">මම අන්ද මන්ද වෙල උන්නෙ..ඇත්තටම මෙයා මොන වර්ගයේ පිරිමියෙක්ද කියන ප්‍රශ්නයෙන් මම අවුල් වෙලා උන්න....මට මං ගැනම දුක හිතුනා..මෙච්චර කාලෙකට ''මට ඔයාව හමුවෙන්න ඕනෙ...මට ඔයාව බලන්න ඕනෙ'' කියල නිකමට වත් කියන්නෙ නැති මේ පුද්ගලයා ගෙ ආදරේ ගැන කෝම විශ්වාශයක් තියන්නද? ඒත් මම එයාව අවිශ්වාස කරන බව දැනුන හැම මොහොතකම උනේ අපි අතර රන්ඩුවක් ඇති උන එක පමනයි....<br /><br />මා ගැන ගෙදර අයට කියන්න තරයේම අකමැති උන එයා&nbsp; ආදරය ගැනවත්,අපේ අනාගතය ගැනවත් එක වචනයක් මා සමග කතා කලේ නැහැ...ඒ වෙනුවට ෆිල්ම් ගැන සින්දු ගැන බ්ලොග්ස් ගැන මූනු පොතේ දෙවල් ගැන අනුන්ගෙ ඕපදූපයක් ගැනම තමා එයා නිතර කතා කලෙ........<br /><br />නමුත් උදාහරනත් එක්ක එයා මට නිතර පැහැදිළි කලේ,''ආදරේ පෙන්වන ආදරෙයි ආදරෙයි කියන අය ඇත්තටම ආදරේ කරන්නෙ නැහැලු..එයාල එහෙම කියනවලු....ඒත් ආදරේ දන්වන්නෙ නැතුව ඉන්න අය තමාලු ඇත්තටම ආදරේ කරන්නෙ..''..ඒ කියන්නෙ මෙයා මට ඇත්තටම ආදරේ කරන බවයි....!<br /><br />මෙයාගෙ ගුප්ථ රහස් ජීවිතේ ගැන මෙයාගෙම කටින් අල්ලගන්න මම යම් යම් උපායවල් යොදපු අවස්තා තිබුන...දවසක් මම එයාගෙන් මෙහෙම ඇහුව......<br />''..මේ ඒක නෙවි මැරි කලාම ඔයාට බබාල කී දෙනෙක් ඕනෙද?..''<br />''..ම්ම් මට දෙන්නෙක් ඕනෙ..ඔයාට?..''<br />''..අපෝ මට නම් එක්කෙනෙක් ඇති..''<br />''..නෑ..නෑ..පවුලකට ලමයි දෙන්නෙක් ඉන්න ඕනෙ..''<br />''..හ්ම්ම්...මේ ඒක නෙවේ.. මම කියන්නම් අපි වැඩක් කරමුද?..''<br />''..මොකක්ද?..''<br />''..අපි දෙන්න හොරෙන් පැනල යමුද?..''<br />''..ඒ මොකටද?..''<br />''..මොකටද කියල අහන්නෙ? මට ඉක්මනින් බබෙක් හදා ගන්න ඕනෙ..''<br />''..පිස්සුද ඔයාට?...ඔයාට තාම 20 යි..ඔයා තව 5 ක් ඉන්න ඕනෙ..ඔයා තාම පොඩි ලමයෙක්..තේරුනාද?..''<br />''..අවුරුදු 5 ක්?&nbsp; ඒ මොකටද එච්චර කාලයක්?..''<br />''..මම තාම ඉගෙන ගන්නවා..තව ඉගෙන ගෙන හොඳ ජොබ් එකක් හොයා ගන්න ඕනෙ..කෝ මට සල්ලි ඔයාට කන්න අඳින්න දෙන්න?..''<br />''..ඇයි ඔයා කරන ඔය ජොබ් එක? ඔයාට මාසෙකට රුපියල් විසි දෙදාහක් හම්බ වෙනව කිව්වෙ?..''<br />''...........''<br /><br />ඔන්න මේ අතර ආයෙමත් දවසක් මෙයා මුලු දවසම අතුරුදහන් උනා...එදා රෑ මගෙ පෝන් එකට පනිවිඩයක් ආව..''..මාව බයික් එකෙන් වැටුනා අත ටිකක් තුවාලයි..අවුලක් නෑ..''<br />පහුවදා උදේ ඔන්ලයින් ඇවිත් කිව්ව&nbsp; ඔෆිස් එකේ අයිය කෙනෙකුගෙ බයික් එකෙන් ලෝයර් කෙනෙක් ගාවට ගියාලු එද්දි හරස් පාරකට දානකොට ලිස්සල වැටුනලු..අතට බෙහෙත් බඳින්න ''ලුනුවිල වෙදමහත්තයා ගාවට යන්න'' ලෑස්තිය කිව්ව.හ්ම්ම්ම්ම්....මම කල්පනා කලා මීගමුවෙ ඉන්න කෙනා අතට බෙහෙත් ගන්න යන්නෙ ලුනුවිල...!<br />''..ගෙදර ඉඳන් ගොඩාක් දුරද ලුනුවිලට?..''<br />''..නෑ ගෙදර ඉඳන් මිනිත්තු 15 යි..''<br /><br />පුදුමම වැඩේ කියන්නෙ එයාගෙ ගෙදර ඉඳන් එයා යන ඕනෙම තැනකට ගත උනේ මිනිත්තු 15 ක් විතරයි හැමදාම...!<br />ගෙදර ඉඳන් බීච් එකට මිනිත්තු 15.<br />ගෙදර ඉඳන් ඔෆිස් එකට මිනිත්තු 15.<br />ගෙදර ඉඳන් පල්ලියට මිනිත්තු 15.<br />මල්ලි ඉන්න කනත්තට මිනිත්තු 15.<br />අම්ම එක්ක ටවුන් එකට යන්න මිනිත්තු 15.<br />අයිය හදන අලුත් ගෙදරට මිනිත්තු 15.<br />අම්මගෙ අම්ම ඉන්න ගෙදරට මිනිත්තු 15.<br />මාමලාගෙ ගෙදරට යන්න මිනිත්තු 15.<br />අයියගෙ නෝනගෙ මහ ගෙදරට මිනිත්තු 15.<br />හැරල්ඩ් අංකල්(නිල්මිනි ගෙ.)ගෙදරට මිනිත්තු 15.<br /><br />තව ගොඩාක් තිබුනා ඔය 15 කතන්දර...අපි රන්ඩු උන වාර අනන්තයි ඔය 15 නිසා......<br /><br />''..ඔයා ඇයි බොරු කියන්නෙ ඉන්නෙ මීගමුවෙ කියල? ඇයි මට ඇත්ත කියන්න බැරි?..''<br />''..මම මොනාද ඔයාට කියන්න ඕනෙ? අපි ඉන්නෙ මීගමුවෙ..ඇයි ඔයාට මාව අවිශ්වාස? කවදද ඔයා මම කියන දෙයක් විශ්වාස කලේ?අපි ඉන්නෙ මීගමුවෙ..වෙන මොනා කියන්නද මම?..''<br /><br />අතට බේත් බැඳගෙන ඇවිත් සති දෙකක් විතර ගෙදර උන්න එයා ඔෆිස් එකෙන් නිවාඩු දුන්න කියල...ආයෙමත් ඔෆිස් යන්න පටන් අරන් ටික දවසකින් ඔන්න දවසක් මහා දුකකින් කතා කරන්න පටන් ගත්ත...<br />''..මම ඉන්නෙ අද හරිම දුකෙන් ඔයා දන්නවද මම අද දැක්ක මගෙ බයික් එක..''<br />''..ඒ කෝමද..කොහෙදිද?..''<br />''..ඒක මගෙන් ගත්ත අයියව හමු උනා මට අද බයික් එකත් එක්කම..අනේ ඌ ඒක හප්පගෙන පැත්තක් කඩාගෙන..බලන්න දුකේ බැහැ..අනේ මම කෝම තියාගෙන උන්න බයික් එකද..හ්ම්ම්ම්..''<br />''..හ්ම්ම්ම්..මොනා කරන්නද ඉතින්..''<br />''..අනේ මම ඒ මගෙ බයික් එකට හරිම ආදරෙයි..මට හෙන දුකයි..ආයෙ කව්ද ගන්නද එහෙම එකක්?..''<br /><br />ඊට කලින් වතාවෙ නම් ලැප් එක ගැන කියල නහයෙන් අඬද්දි මම එකක් අරන් දෙන්නම් කිව්වනෙ...මේ වෙලාවෙ නම් මම ඒක ගානකට වත් ගත්තෙ නැහැ...<br /><br />''..හ්ම්ම් මම නම් ඔය බයික් වලට ආසම නැහැ..''<br />''..ඇයි ඔයා ආස නැද්ද බයික් එකක් අරන් මගෙ පිටිපස්සෙන් ඉඳගෙන යන්න?..''<br />''..නෑ..නෑ මම ආසම නැහැ..''<br />''..ඒ උනාට වෙන කෙල්ලො ආසනෙ පිටිපස්සෙන් ඉඳගෙන කොල්ලව බදාගෙන එල්ලීගෙන යන්න..''<br />''..ඔව් ඒ වෙන කෙල්ලොනෙ,ඒත් මම ආස නැහැ..බයික් වල කොල්ලන්ගෙ පිටේ නැගල යන්න..''<br />''..එහෙනම් ඔයා ආස කෝම යන්නද?..''<br />''..මට ඕනෙ කාර් එකක යන්න..මට හොඳට ඉඳගෙන පාඩුවෙ යන්න ඕනෙ..''<br />''හා..අපි එහෙනම් කාර් එකක් ගම්මුකො..ඔයා එනව නේද මා එක්ක ඒකෙ යන්න?..''<br />''..බලමු..''<br /><br />තාමත් මාව හමුවෙන්න හමුවෙල කතා කරන්න ඕනෙ කියන්නෙ නැති මිනිහ මා එක්ක කාර් ගන්න ඒවල යන්න කතා කරනව....ඇත්තටම මම උන්නෙ පුදුම කලකිරීමකින්.....ඒ විතරක් නෙවේ මට දැනුනෙ නිකම් මම මානසික ලෙඩෙක් එක්ක ජීවත් වෙනව වගේ හැඟීමක්...!!.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-865324134548139870?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com71tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-4307632604430150012012-02-10T01:10:00.001+02:002012-02-10T01:11:45.385+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-4P66p3bofPQ/TzRSMfvcUII/AAAAAAAAARo/d7mVgW5GpC8/s1600/pd1003030.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-4P66p3bofPQ/TzRSMfvcUII/AAAAAAAAARo/d7mVgW5GpC8/s400/pd1003030.jpg" width="312" /></a></div><div style="color: #274e13;"><br /></div><div style="color: #274e13;"><span style="font-size: large;">(අළු පාට හැන්දෑව 24.) </span></div><span style="color: #274e13; font-size: large;">මෙතෙක් කතාව.....................<br />වින්චැට් කිරිල්ලි ඉන්නෙ දුර රටක...කවදාවත් සිංහල බ්ලොග් එකක් දැකල නැහැ..දවසක් ලංකාවෙ යාලුවෙක් කිරිල්ලිට එවනව ''ආදරකතාව'' කියල බ්ලොග් එකක්..''මේ මොන විකාරයක්ද'' කියල ඒක කුනු කූඩෙට දාන කිරිල්ලිට ආයෙමත් හිතෙනව ඒ කතාව කියවන්න ඕනෙ කියල..ඒක තමා රාජ් අනුත්තරා ගැන ලිව්ව ආදරකතාව..ඒක කඳුළු කතාවක්..!!<br />මේ කතාව කියවන ගමන් කිරිල්ලිත් කතාවට කමෙන්ට්ස් දානවා..දවසක් රාජ් කිරිල්ලිට පණිවිඩයක් එවල කිරිල්ලි සමග මිතුරු වෙනවා..ඉන් පසු රාජ් ඔහුගේ සම්පූර්ණ ජීවිත කතාවම කිරිල්ලිට පවසනවා..<br /><br />මීගමුව නගරයේ එක්තරා ප්‍රසිද්ද ආයතනයක් භාරව උසස් රැකියාවක නියුතු රාජ් හදවත් රෝගියෙක්..පියෙක් නොමැති දරුවෙක්..තමුන්ගේම මවගේ කටුක හිරිහැර,දරුනු වෙනස් කම් විඳිමින් ජීවත් වෙන ඔහුට එකම සහෝදරයාගෙන් ලැබෙන්නෙත් තාඩන පීඩන වෙනස්කම් විතරමයි..ඔහුගේම නෑයින් විසින් ''අවජාතකයෙක්'' ලෙස හඳුවන ඔහු ඔවුන්ගේ අවමන් අපහාස වලට ලක්වෙමින් කාත් කවුරුත් නැති ඉතා දුක්බර තනි උන ජීවිතයක් ගත කරනව...ඔහුගේ තනියට,ඔහුට ආදරෙන් සිටි එකම තැනැත්තා ඔහුගේ කුඩා සහෝදරය පමණයි ඒත් ඉතා අවාසනාවන්ත හදිසි අනතුරකින් ඒ සහෝදරයත් මිය ගිහින්..!!<br /><br />මේ සියල්ල ඔහු කිරිල්ලි සමග පවසන්නෙ හඬා වැටෙමින්..!!<br /><br />ජීවිතේ කවදාවත් මෙවැන්නක් අසා නැති ඉතාම සංවේදී හිතක් හිමි කිරිල්ලි මේ කතාව අහල රාජ්ට මහත් සේ අනුකම්පා කරනවා..ඒ අනුකම්පාව ඉතා ඉක්මනින් ආදරයක් බවට පත් වෙනවා...රාජ් කිරිල්ලිට ඔහුගේ ආදරය ප්‍රකාශ කර සිටිනව...<br /><br />රාජ් ඉතාමත් ගුප්ථ පුද්ගලයෙක්..!!&nbsp; නිතර නිතර අසනීප වන ඔහු තුල බොහෝ අස්වාභාවික ගති පිහිටා තියනව..විටෙක කුඩා දරුවෙක් මෙන් හැසිරෙන ඔහු විටෙක ඉතා ප්‍රකෝපකාරී චරිත ලක්ශන ඇත්තෙක්..විටෙක අසාමාන්‍ය මානසික අසනීප තත්වයකුත් ඔහු තුල තිබෙනවා...<br />මේ සියලු ගුප්ථ,අස්වාභාවික,අසාමාන්‍ය ගති ගුන වලට හේතු වන්නේ කුඩා කල සිටම කාත් කවුරුත් නැතිව තනිවීමත්,කතා කිරීමට බැරිව කලක් සිටීමත්,සමාජයෙන් කොන්වීමත් මේ කියන කරුනුයි..තමුන්ගේම මවගේ වරදින් තමා ''අසම්පූර්ණ මිනිසෙක් වී ඇති බවයි'' ඔහු පවසන්නේ.....<br /><br />අනුකම්පාවත් ආදරයත් නිසා සියල්ල ඉවසන කිරිල්ලිගෙන් ඔහු ඉල්ලා සිටින්නේ,සියලු වැරදි අඩුපාඩු හදාගෙන වෙනස් මිනිසෙකු වීමට නම් ආදරයේ නාමයෙන් ඔහුට කාලය දෙන ලෙසයි.....<br /><br />මේ අතරම ''නිල්මිනි'' නමින් මීගමුව රෝහලක සේවය කරන දොස්තරවරියක් ඔහුට බලපෑම් කරමින් සිටී..ඔහුගේ ජීවිතයේ ඉතා පෞද්ගලික දේ වලට පවා අතපොවන මෙම තැනැත්තිය ඇයගේ නැගනියව විවාහ කර ගන්නා ලෙස රාජ්ගෙන් ඉල්ලා සිටී.......<br /><br />මේ අතර ඔහු අතින් ඔහුගේ කාර්යාලයට අයත් විශාල මුදලක් අතුරුදහන් වෙනව..පසුව ඔහුගේ ''ලැප්ටොප්'' එකත්.මෝටර් බයිසිකලයත් විකුනා,''නිල්මිනි'' ගෙනුත් ලබා ගන්න මුදල් වලින් එම නැති වූ මුදල ඔහු පියවා දමනවා......<br /><br />ඉන්පසු මූනුපොතේ කිරිල්ලි සමග ''රිලේශන්ෂිප්'' එකක් ප්‍රසිද්ධ කරන ඔහු...නිතර නිතර ඔහුගේ නැති වූ ලැප්ටොප් එක ගැන කියවමින් දුක් වෙනවා......<br />පසුගිය කොටසින් කිය උනේ කිරිල්ලි ඔහුගේ උපන් දිනයට ලැප්ටොප් එකක් අරන් දෙන බව ඔහුට ඊමේල් එකකින් දැන් වූ බවයි........<br /><br />අද එතැන් සිට............................<br /><br />මේ රිලේශන්ෂිප් එක සිදු උන සතියෙම තවත් විශේෂ දෙයක් රාජ් කරල තිබුන බව මම දැන ගත්තෙ බොහෝ කලකට පසුව අනුත්තරාගෙන්..ඒ සතියෙම තිබුන අනුත්තරාගෙ උපන් දිනේට රුපියල් 3000 කටත් වඩා මිල අධික කේක් එකක් රාජ් අනුත්තරාට යවා තිබුන..අනුත්තරා ඒ සම්බන්ධව ප්‍රශ්න කලාම ඔහු කියා ඇත්තේ එය ඔහු විසින් එවන ලද්දක් නොවන බවයි...........<br /><br />ඉතින්..එදා මම කිව්වනෙ මගෙ මේල් එකට රාජ්ගෙන් කිසිම පිලිතුරක් නොලැබුන බව..පසුවදා රෑ මෙයා ඔන්ලයින් ආවාම මම ඇහුව...<br />''..ඔයාට මම ඊයෙ රෑ මේල් එකක් එවල නිදා ගත්තෙ ඒක දැක්කෙ නැද්ද?..''<br />''..ආ ඔව්..දැක්ක..''<br />පිලිතුර උනේ එච්චරයි..!!<br />මම හිතන්නෙ එයාට දැනගන්න අවශ්‍ය දේ මගෙන් ගත්තනෙ ඒ ටික ප්‍රමානවත් වෙන්න ඇති.....<br />&nbsp;මෙයාට ඒ දවස් වල නිතරම මහා ගොඩාක් පාටි තිබුන..මාරවිල ගොඩාක් ප්‍රසිද්ද හෝටලෙක..ඔෆිස් එකේ අයට ජා-ඇල හෝටලෙක..නිල්මිනි-උපුලි ලංඩන් යන එකට පාටි එක..<br /><br />මේ අතර දවසක් රාජ් මට කිව්ව..<br />''..අපේ අයියල ලඟදිම යනව එයාලගෙ අලුත හදපු ගෙදරට..අම්මිත් යනවා එයාල එක්ක..මමයි තාත්තියි විතරක් ගෙදර..මම ඊට පස්සෙ පූසෙක් ගේනවා මට තනියට..''<br /><br />''..තනියට පූසෙක්..? ඇයි මේ මම ඉන්නෙ..මාව අරන් යන්නකො තනියට..''&nbsp; මම එහෙම කිව්වෙ විහිලුවටයි සරදමටයි දෙකටම එක්ක....<br /><br />''..ඔයා එනව නම් එන්න..මගෙ ඇඳේ මල්ලිය නිදාගත්ත කොට්ටෙ තාම එතනම තියනවා..ඒක මම කාටවත් කවදාවත් වෙනස් කරන්න දෙන්නෙ නැහැ..ඔයාට එතන දෙන්නම් නිදා ගන්න..මම බිත්තිය පැත්තට හැරිල නිදා ගන්නම්..''<br /><br />''..මොකක්..? බිත්තිය පැත්තට හැරිල නිදා ගන්න මම ආවාම?..''<br /><br />''..ඔව් ඇයි..?''<br /><br />''..නෑ මම අහන්නෙ මහා රෑක ඔයා එක්ක ඔයාගෙ ඇඳේ බෝනික්කියෙක් වගේ ලස්සන කෙල්ලෙක් ඉන්නකොට ඔයා බිත්තිය පැත්තට හැරිල නිදා ගන්නව..? එහෙමද..?''<br /><br />''..ඔව්.එහෙම තමා.වෙන මොනා කරන්නද මම..?''<br /><br />''..ඈහ්හ්හ්..!''<br /><br />ඒකට හිනාවෙන්නද අඬන්නද කියල හිතා ගන්න බැරි උනා මට..!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-430763260443015001?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com92tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-9517466970085042802012-02-05T17:30:00.000+02:002012-02-05T17:30:50.302+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-mEMxlPkwV9s/Ty6f1KfXLNI/AAAAAAAAARg/LSqrCGy2Iqw/s1600/FQ3005.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-mEMxlPkwV9s/Ty6f1KfXLNI/AAAAAAAAARg/LSqrCGy2Iqw/s400/FQ3005.jpg" width="400" /></a></div><span style="color: #351c75; font-size: large;">.<br />ඔයාල දන්නව මේ වෙද්දි අනුත්තරා කවුද කියල....මගේ අළු පාට හැන්දෑවෙ එයා ගැන නිතර නිතර කිව්ව මම...ඒ විතරක් නෙවේ විශේෂම දේ තමා...අනුත්තරා ගැන රකුස ලියපු ''ආදර කතාව'' බ්ලොගය නිසා තමා රකුස මාව හඳුන ගත්තෙ....<br />තමන්ගේ හිතේ ඇති උන ''කැත අදහස--අරමුණ'' ඉටු කර ගන්න බැරි උන නිසා... අනුත්තරාට ප්‍රසිද්ධියේම මඩ ගැහීමේ අරමුනත්,බ්ලොග් අවකාශයේ අනුකම්පාව ලබා ගැනීමේ බාලබොළඳ අශාවත් පෙරදැරි කරන් ලියපු ඒ ''ආදර කතාව'' ගැන අනුත්තරා දැනගෙන හිටියෙ නැහැ.....<br />පසු කාලෙක එයාට ඒක කියවන්නට ලැබුනාම එයා ලොකූ මාණසික ඇද වැටීමකට ලක් උන බවත් තාමත් ඒ කම්පනය ඇගේ සිත තුල තිබෙන බවත් ඇය මා සමග පැවසුවා.....<br />මුල් කාලයෙදි රකුසගෙ ඒ කතාවටත්,ඔහුගේ වංචාකාරී ආදරයටත් මුලාවෙලා උන්න මමත් අනුත්තරාට වැරදි කලා..ඒත් පස්සෙ රකුසු බන්ධනයෙන් මිදුනාට පස්සෙ මම අනුත්තරාගෙන් සමාව ගත්ත...අපි දැන් යාලුවො...!!.<br /><br />තව ඉදිරියට මගෙ කතාව ලියාගෙන යද්දි යම් යම් අවස්ථා වල යම් යම් කරුනු පැහැදිලි කිරීමට මට ලොකු අපහසුවක් දැනෙනවා..හේතුව අනුත්තරා..!<br />මම ලියන යම් යම් සිදුවීම්, දේවල්, ඇයව තව තවත් රිදවනවා වෙන්න පුලුවන්...මේ නිසා මම තීරනය කලා මෙතැන් සිට අනුත්තරාටත් අළු පාට හැන්දෑවෙ මාත් එක්ක ඉඳන් එයාගෙත් අදහස් ඔයාල එක්ක බෙදා ගන්න ඉඩ දෙන්න ඕනෙ කියල.......<br />හොඳයි ඉතින් අද මේ මොහොතේ සිට අනුත්තරා ඔයාල එක්ක ඉන්නව..අහන්න තියන ඕනෙම දෙයක්..කියන්න තියන ඕනෙම දෙයක්, අහන්න.. කියන්න..!!<br /><br />ඉතින්...දයාබර අනුත්තරා..!!&nbsp; අපි ඔයාව ආදරෙන් පිළිගන්නවා 'අළු පාට හැන්දෑව'ට...!! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-951746697008504280?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com70tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-84001630834003697732012-02-03T00:17:00.005+02:002012-02-05T05:41:04.950+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-oWzl-ByRDms/TysKNRV20GI/AAAAAAAAARQ/Z-2tvBRKz3g/s1600/engagement.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-oWzl-ByRDms/TysKNRV20GI/AAAAAAAAARQ/Z-2tvBRKz3g/s400/engagement.jpg" width="322" /></a></div><br /><span style="color: #0c343d; font-size: large;">ඉතින් ඊට පස්සෙ...........(අළු පාට හැන්දෑව 23..)<br /><br />එදා රෑ ඒ ඉන්විටේශන් එක එවල එයා නිදාගන්න ගිහින් තිබුන..මම රෑ ආවාම තමා ඒක දැක්කෙ...ගනිම්දෝ නොගනිම්දෝ කියල හිත හිත ඉඳල අන්තිමේදි මම ඒක පිළිගත්තා.....<br />පහුවදා උදේ ඔෆිස් එකට ගිහින් ආයෙමත් මූණුපොතට ගිහින් බැලුවාම අපිදෙන්නගෙ රිලේශන් ශිප් එකට යටින් එයා මෙන්න මෙහෙම ලියල තිබුන.........<br /><br /><span style="color: #674ea7;">‍</span><span style="background-color: white; color: #674ea7; display: inline ! important; float: none; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">You were my strength when I was weak<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span><br style="background-color: white; color: blue; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;" /><span style="background-color: white; color: #674ea7; display: inline ! important; float: none; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">You were my voice when I couldn't speak<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span><br style="background-color: white; color: blue; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;" /><span style="background-color: white; color: #674ea7; display: inline ! important; float: none; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">You were my eyes when I couldn't see<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span><br style="background-color: white; color: blue; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;" /><span style="background-color: white; color: #674ea7; display: inline ! important; float: none; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">You saw the best there was in me<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span><br style="background-color: white; color: blue; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;" /><span style="background-color: white; color: #674ea7; display: inline ! important; float: none; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">Lifted me up when I couldn't reach<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span><br style="background-color: white; color: blue; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;" /><span style="background-color: white; color: #674ea7; display: inline ! important; float: none; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">You gave me faith 'coz you believed<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span><br style="background-color: white; color: blue; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;" /><span style="background-color: white; color: #674ea7; display: inline ! important; float: none; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">I'm everything I am<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span><br style="background-color: white; color: blue; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;" /><span style="background-color: white; color: #674ea7; display: inline ! important; float: none; font-family: verdana,arial,helvetica; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">Because you loved me<span class="Apple-converted-space"> ..............!!</span></span><br /><br />මේක සෙලින් ඩියොන් ගෙ මම ආසම සිංදුව..කාලෙකට කලින් මමයි එයාට ලියල යැව්වෙ ඒක..ඒ සිංදුව දැක්කාම නම් පොඩි සතුටක් වගේ මොකක්ද දැනුන මට...එවෙලෙ මට හිතුනෙ..''...අහ්..! ඒ පාර නම් හංසයට තටු මැවීගන එනව ඔය පාර නම් පීනන්න පුරුදුවේවි...'' කියල....<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ඒත් ඇත්තටම උනේ...මට ''අං දෙකක්'' එනවද කියල ඔලුව අතගාල බලන්න මට අමතක උන එක....!!!!!</span><br /><br />මූණුපොතේ අපේ යාලුවො එදා අපි දෙන්නට සුභ පතල එක එක දේවල් ලියල තිබුනා...මරණෙකට සුභපතල මල්පොකුරු එව්ව වගේ....මගුලකට සුභපතල මල්වඩම් එව්ව වගේ....!!<br /><br />ඒත් මේ ගැන එදා එයා මා එක්ක කතා කලේ නැහැ..මෙයා නිහඬ,අමුතු චරිතයක් නිසා මම නිශ්ෂබ්දව උන්න..<br />මීට පස්සෙ උනත් එයා මගෙ කෝල් වලට ආන්ස්වර් කලේ නැහැ..''අම්ම ඉන්නව..අයිය ඉන්නව..නෑනා අහගෙන ඉන්නවා..'' නිදහසට කරුනු උනා හැමදාමත් ඕව..මට ඕනෙ වෙලා තිබුන මේ තත්වය වෙනස් වෙනව දකින්න..දවසක් මම එයාට කිව්ව...<br /><br />''..ඔයා පොඩි ලමයෙක් නෙවේනෙ..අවු:24 ක කොල්ලෙක් උනාම ඔයාට ඔයාගෙ නිදහස තියෙන්න ඕනෙ නේද?..ඇයි ඔයා අම්මල එක්ක ඒ ගැන කතා කරන්නෙ නැත්තෙ?..''<br /><br />''..එහෙම තමා මම මේ ගෙදර ඉන්නවා නම් ඉන්න ඕනෙ එයාල කියන විදියට..මට ඕන විදියට ඉන්න බැහැ..''<br /><br />''..එතකොට අයිය..? එයා යාලු උනේ ගර්ල්ස්ලා එක්ක..?එයා ගෙදරදි කතා කලේ නැද්ද එයාගෙ ගර්ල් එක්ක?..''<br /><br />''..ඔව් එයා කලා එයාට ඕනෙ දේවල්..අම්මල එයා කරන දේවල් වලට ඉඩ දුන්න..මට එහෙම නෑ..මම මේ ගෙදර හිර කාරයෙක්..''<br /><br />''..අයියෝ මොන කරුමයක්ද ඔයා ගෙවන්නෙ.එක්කෝ යන්නකො කුළියට වත් වෙනම ගෙයක් අරන්..සැනසීමෙන් ඉන්න මනුස්සයෙක් වගේ..''<br /><br />''..ඔව් ඒක තමා මම ඉක්මනින් මෙයාලගෙන් ඈත්වෙනව..පොඩ්ඩක් ඉන්නකො එතකම්..දැනටමත් නොගිහින් ඉන්නෙ තාත්ති නිසා..මට එයාව දාල යන්න දුකයි..එයා මට යන්න දෙන්නෙත් නැහැනෙ..''<br /><br />''..මම කියන්නද වැඩක්...ඔයා මාව ඔයාගෙ අම්මි එක්ක යාලු කරවන්නකො..''<br /><br />''අම්මෝ..ලෝක විනාසෙ වගේ වේවි..ඔයා දන්නෙ නැහැ එයාගෙ හැටි..''<br /><br />''..හ්ම්ම්ම්..එහෙනම් මාව අයියගෙ වයිෆ් එක්ක යාලු කරවන්න..''<br /><br />''..අපෝ බැහැ..එයා ඊට හපන්..''<br /><br />''..මට හැමෝම ආදරේ වෙනවා මා එක්ක කතා කලාම..කවුරුවත් මා එක්ක තරහා වෙන්නෙ නැහැ..මගෙ යාලුවන්ගෙ අම්මල හැමෝම වගේ මා එක්ක ගොඩාක් යාලුයි..ඔයා ගෙදරට කියන්නකො මම ගැන..නැත් නම් ගෙදර පෝන් නම්බර් එක දෙන්නකො මම යාලු වෙන්නම්..''<br /><br />''..ඔයාට පිස්සුද?..මාව මේ ගෙදරින් එලවන්නද ඔයා හදන්නෙ?..පිස්සු කතා නොකර මට තව ටික කාලයක් මෙතන ඉන්න ඉඩ දෙනවද ?..''<br /><br />මූණුපොතෙන්,ගූග්ල් බුස් වලින්,බ්ලොග්ස් වලින් අඳුන ගත්ත යාලුවො මට ගොඩාක් උන්න..ඒත් රාජ් කවදාවත් කැමති උනේ නැහැ කිසිම යාලුවෙක්ව ලඟින් ඇසුරු කරන්න..යාලුවො එයා එක්ක කතා කරන්න,එයාව ඇසුරු කරන්න උත්සහ කරපු හැම අවස්තාවකදිම එයා මග ඇරියා...මම දන්න තරමින් කිසිම යාලුවෙක් හිතවතෙක් එයාට උන්නෙ නැහැ..කිසිම කෙනෙක්ට එයා ලංවෙන්න දුන්නෙත් නැහැ.....(නදිශ්ක&nbsp; සහ&nbsp; චරිත්&nbsp; හැර.)<br /><br />මට ඕනෙ උනා මෙයත් අනිත් කොල්ලො වගේ 'සාමාන්‍ය කොල්ලෙක්' වෙනව දකින්න..යාලුවො ඇති කරන් කතා බහ කරල හිනාවෙලා..හමුවෙලා..ගමන්බිමන් ගිහින්...ඒත් ඒවා ගැන කතා කරපු හැම අවස්තාවකම උනේ රණ්ඩුවක්..!!<br /><br />''..මට ඔය එකෙක්වත් ඕනෙ නැහැ..මට තනියම ඉන්න පුලුවන්..මම හැමදාම උන්නෙත් එහෙමයි..මට ඔය එකෙක්වත් සත පහකට වටින්නෙ නැහැ..ඇයි මොකෝ උන්ද මට කන්න අඳින්න දෙන්නෙ?..''<br /><br />''..ඒ කියන්නෙ ඔයාට කන්න අඳින්න දෙන අයව විතරද ඔයාට වටින්නෙ? ඔයාට ඕනෙ? එතකොට මම?..''<br /><br />මේ දවස් වල මෙයා නිතරම කතා කලේ එකම මාතෘකාවක් ගැන..'එයාගෙ ලැප් එක නැතිවීම'....''..මට හරිම දුකයි..අවුරුදු දෙකක් හම්ම්බ කරල ඉතුරු කර ගත්තෙ ලැප් එකයි බයික් එකයි විතරයි ඒවත් මට නැති උනා..දැන් මම කෝමද මගෙ ප්‍රොජෙක්ට් එක කරන්නෙ..මටමයි වෙන්නෙ මේවා ඔක්කෝම...''</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-vayCYXRvjYI/TysLLkhk3SI/AAAAAAAAARY/3_GXk42oR-Q/s1600/399201-house-with-house-breaker-and-crowbar-at-night-isolated-on-black-and-blue-back-ground.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-vayCYXRvjYI/TysLLkhk3SI/AAAAAAAAARY/3_GXk42oR-Q/s320/399201-house-with-house-breaker-and-crowbar-at-night-isolated-on-black-and-blue-back-ground.jpg" width="320" /></a></div><br /><span style="color: #0c343d; font-size: large;">මේ විදියට කීප දවසක්ම මෙයා තනියම දුක් උනා...ආයෙමත් දවසක් රෑ මෙයා ඒ ලැප් එක ගැන කියවල දුක් වෙලා නිදා ගන්න ගියාට පස්සෙ මම කල්පනා කලා ගොඩාක් වෙලා මේ ගැන...අන්තිමේදි එදා මම නිදා ගන්න ගියෙ එයාට මේ විදියට මේල් එකක් යවල.....<br /><br />''..ඔයා දුක් වෙන්න එපා..කමක් නෑ ඒක නැති උනාට..අපි ඊට වඩා තව හොඳ එකක් ගනිමු..මම ඔයාගෙ බර්ත් ඩේ එකට ඔයාට ලැප් එකක් අරන් දෙන්නම්..''<br /><br />පහුවදා දවසෙම මම බලන් උන්න......................මගෙ මේල් එකට පිළිතුරු තියා,අඩුම ගානෙ මගෙ මේල ලැබුනා කියලවත් එයාගෙන් කිසිම පිළිතුරක් මට ලැබුනෙ නැහැ...!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-8400163083400369773?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com79tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-64663672075336251012012-01-28T02:15:00.001+02:002012-01-28T02:34:42.685+02:00<div class="separator" style="clear: both; color: #20124d; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-VhLlUdtJWqA/TyM9R3m9M5I/AAAAAAAAAPo/R_r2fhKJFDg/s1600/1283978134Xc76dK.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-VhLlUdtJWqA/TyM9R3m9M5I/AAAAAAAAAPo/R_r2fhKJFDg/s400/1283978134Xc76dK.jpg" width="367" /></a></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">&nbsp;(අළු පාට හැන්දෑව 22..) </span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">අර අභිරහස් සිද්දියෙන් පස්සෙ මොකුත් නොවුන විදියට රාජ් හැසුරුනේ..ඒ ගැන කථා කරනවට වත් එයා කැමති උනේ නැහැ..මම හිතුවෙ ඒ ගැන මතක් වෙද්දි එයාට හිතට අමාරු ඇති ඒ නිසා වෙන්න ඇති එහෙම හැසිරෙන්නෙ කියල.........<br />හැබැයි මේ කාලෙ වෙද්දි එයා මා එක්ක වෙනදට වඩා ගොඩාක් ආදරෙන් උන්නා..නිතරම වගේ මට ආදරෙයි කිව්වා...ඒත් මගෙ හිතේ ආදරයකට වඩා තිබුනෙ සැකයක්..!!..<br />මේ මාස ගානට මම ගොඩාක් මනසින් වෙහෙස වෙලා උන්නෙ,ඒ වගේම ලොකු පීඩනයකට පත්වෙලා උන්නෙ..ඒ මදිවට මේ සිදු උන හදිසි මුදල් නැතිවීමේ සිද්දියත් නිසා මම ගොඩාක් කැළඹීමකට පත් උනා.....ඔන්න ඔය විදියට මෙච්චර කාලයක් ''ආදරය'' විතරක් තිබුන මගෙ හිතට ''සැකය'' කියන හතුරත් ඇතුල් උනා..........<br /><br />දවසක් මම ගූග්ල් එකේ රාජ්ගෙ සම්පූර්න නමින් සර්ච් කරද්දි,එයාගෙ නමත් එක්ක 'හෝම්' කියල ආව ඒක මැප් එකක්..මම ඒක සර්ච් කරද්දි ඒ ගූග්ල් මැප් එකේ මෙයාගෙ ගෙදර තිබුන තැන ලකුනු කරල තිබුන..ඒක තිබුනෙ මීගමුවෙ නම් නෙවේ..මම මෝඩය වගේ මෙයාගෙන් ඕක ඇහුව ''..ඔයාලගෙ ගෙවල් තියෙන්නෙ මීගමුවෙ නෙවේ නේද? මම දැක්ක ඔයාල ඉන්නෙ වෙන කොහෙද..''<br />''..පිස්සුද අනේ අපි ඉන්නෙ මීගමුවෙ&nbsp; ඇයි ඔයාට මම කියන දෙයක් විශ්වාස නැත්තෙ?..ඒ නමින් ඉන්නෙ මම විතරද?..ඒ මම නෙවේ..''<br />එයා හැම වෙලේම කතා කලේ මෙයාව නිකරුනේ අවිශ්වාස කරනව කියල මම..මාව වැරදිකාරය කරල එයා කතා කරන්නෙ ඒ වෙලාවට..<br />මේ ගැන මම මගෙ යාලුවො කියල හිතා උන්න අයට කිව්වාම එයාල බැන්නෙත් මට...''..ආදරේ තියන තැන අවිශ්වාසයක් තියෙන්න බැහැ..උඹ ඇයි එහෙම අවිශ්වාස කරන්නෙ..ඒකෙන් දුක් විඳින්නෙ උඹම නේද?..''<br />ඔන්න ඔහොමයි යාලුවො මට කිව්වෙ...........<br />ඊට වඩා දෙයක් මට යාලුවන්ගෙන් ලබා ගන්න බැරි උනා...<br />ඊට ටික දවසකට පස්සෙ මම ආයෙමත් ගූග්ල් එකෙන් අර මැප් එක ගන්න ට්‍රයි කලත් ඒක ඒ වෙනකොට අතුරුදහන් වෙලා තිබුන...!</span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;"> <br />මේ දවස් වල ඩොක්ටර් නිල්මිනි ලන්ඩන් යන්න සූදානම් වෙනව කිව්ව එයත් එක්ක උපුලිත් යනවලු..<br />''..අද මට නිල්මිනි අක්කවයි උපුලිවයි හැරල්ඩ් අංකල්වයි හමු උනානෙ බම්බලපිටියෙදි..එයාල එම්බසිය ඇවිත් උපුලිගෙ වීසා එක ගන්න..මටත් කතා කලා එයාල එක්කම ගෙදර එන්න මම බැහැ කිව්ව..''<br />''..අනේ අපරාදෙ ඔයාට එන්නනෙ තිබුනෙ එයාල එක්කම ඇයි ඉතින් බැහැ කිව්වෙ..'' මම ඇහුව...<br />''..එයාල එක්ක කාර් එකේනෙ එන්න වෙන්නෙ එතකොට මම කෝමද ඔයා එක්ක වෙනද වගේ බස් එකේ කතා කර කර එන්නෙ?..''<br />හ්ම්ම්ම්..මට ඒ වෙලාවට නම් මෙයා ගැන පව් කියල හිතුන..ඔය කාලෙ මම උන්නෙ අසනීප ගතියෙන්..<br />((මම කවදාවත් මේ බ්ලොග් එකේ ලිව්වෙ නැහැ මගෙ අසනීප තත්වයක් ගැන..මොකද මම කැමති නැහැ මුල ඉඳන්ම, මම ගැන කවුරුවත් අනුකම්පාවෙන් මේ බ්ලොග් එක බලනවට.))<br />ඉතින් රාජ් මේ දවස් වල මාරවිල ''කුරුසපල්ලි'' ගියා කිව්ව මම වෙනුවෙන් බාර වෙන්න..තාත්තිගෙ කාර් එකේ කිව්ව එයා ගියෙ.....</span></div><div style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;"><br />මේ මොන දේ කලත් මට එයාව 100% විශ්වාස කරන්න නම් බැරි උනා..මේ නිසා මම හිතින් දුක් වින්ඳ තරම් අපමනයි..එයාගෙ පරස්පර විරෝධී කතා නිසා,සැක කටයුතු ගමන් නිසා..අදහන්න අමාරු කතන්දර නිසා අපි රන්ඩු උනා..ඒත් ඒ හැම අවස්තාවකම ආපහු සමාව ඉල්ලගෙන යාලු උනේ එයාමයි......එයා දිවුරුවා..මැරුන මල්ලි පල්ලයි,ජීවිතේ පල්ලයි කියල......<br />''...අනේ මාව ඔහොම අවිශ්වාස කරන්න එපා පැටියො..මම ඔයාට කොච්චර ආදරේද...මට ඒක ඔයාට දන්වන්න පෙන්වන්න විදියක් නැහැ..මට තේරෙන්නෙ නැහැ..මට කියන්න මම මොනාද කරන්න ඕනෙ කියල...'' ඔන්න ඔය වගේ රස කතා කියල මාව ආපහු යාලු කර ගත්ත එයා හැම අවස්ථාවකදිම.........ඒ වගේම මාව ආපහු යාලු කරගන්න තවත් උපක්‍රම පවිච්චි කලා එයා...එයාගෙ බ්ලොග් එකේ ඇඬූ කඳුලින් පෝස්ට් එකක් ලිවීම...එෆ් බී එකේ හඬා වැටිල මොනා හරි ලිවීම වගේ දේවල් එයා කලා......එතකොට ඒවා බලන අනිත් අය ප්‍රසිද්දියේම දොස් තිබ්බෙ මට...මැරුන මල්ලිව බලන්න කනත්තට ගිහින් ඇවිත් හඬාවැටීගෙන එක එක දේවල් ලිව්ව එයා එෆ්බී එකේ..''දුක හිතෙන කඳුලක උනුසුම බෙදාගන්න මගෙ රත්තරන් මල්ලියේ....තරුවක් වෙලා හරි මොහොතකට පායන්න මේ ඇස් දෙක ලඟ...'' ඔන්න ඔය වගේ දේවල් මෙයා ලිව්වෙ....අනිත් යාලුවො මෙයාව පුදුම විදියට නැලෙව්ව.......<br />කොච්චර හිත තද කරන් මෙයාගෙන් ඈත්වෙන්න හැදුවත් මේවා දැක්කාම මට ඒක කරන්න බැරි උනා.....<br /><br />මෙයත් කරන්න පුලුවන් ඔක්කෝම දේවල් කලා,දන්න ඔක්කෝම තුරුම්පු ගැහුව මාව මේ විදියට එයා ගාව තියා ගන්න......<br /><br />ඔය අතරෙදි තමා දවසක් මෙයා මට ඉන්විටේශන් එකක් එව්වෙ එෆ්.බී එකේ..ඒක එයත් එක්ක රිලේෂන් ශිප් එකට ඉන්විටේෂන් එකක්...!!!!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-6466367207533625101?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com58tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-17404344858096597702012-01-22T02:22:00.012+02:002012-02-05T05:36:58.549+02:00<div class="separator" style="clear: both; color: #351c75; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Ws_E4fTjBqA/TxtSYDcKTtI/AAAAAAAAAO0/syrvR2EaMic/s1600/4249632540_2ee5c70a4a_z.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/-Ws_E4fTjBqA/TxtSYDcKTtI/AAAAAAAAAO0/syrvR2EaMic/s400/4249632540_2ee5c70a4a_z.jpg" width="322" /></a></div><div style="color: #351c75;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #351c75; text-align: center;"></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;">දිගටම රකුස ගැනම ලියල ලියල මට දැන් ටිකක් එපාවෙන ගතියක් දැනෙනවා....එහෙම උනොත් ඔයාලට මේ රකුසු කතාවෙ සුල මුල අවසානෙ දැන ගන්න දෙන්නෙ නැතුව මම කරන්නෙ ලොකු අසාධාරනයක්...ඉතින් පොඩ්ඩක් මගෙ ඔලුව නිවෙන්නත් එක්ක, එපාවීමෙ ගතිය නැතිවෙන්නත් එක්ක, ලියන්න හිතුන මේ කතාව..අද විතරයි හොඳේ?..<br /><br />මේකත් මම පොඩිකාලෙ උන සිද්දියක්..අපේ ගෙදර උන්න පොඩිහාමි නැන්ද කියල කෙනෙක්.. ගෙදර වැඩ වලට උදව් කරගෙන මම දන්න කාලෙ ඉඳන්ම එයා උන්නෙ අපේ ගෙදර.ටික කාලෙකට පස්සෙ එයා එයාගෙ තව දුවෙක් වෙන කෙනෙකුත් අපේ ගෙදර එක්ක ආවා..එයා කුසුම ..එයාලගෙ ගම හෙට්ටිපොල කියන පැත්තෙ..මේ දෙන්නගෙ විනෝදංශය තමා නිකම් ඉන්න වෙලාවට වත්තෙ එලවලු වවන එක..ඒ විතරක් නෙවේ හෙමින් හෙමින් තවත් වැඩක් කරන්න පටන් ගත්තා මේ දෙන්න..අපේ අම්ම කැමතිම නැති වැඩක් ඒක.. කෝම හරි අම්මව කැමති කරන්..ගෙට පිටිපස්සෙ ටිකක් ඈතට වෙන්න වත්තෙ පොඩි කුකුල් කොටුවක් හැදුව කිකිලියො ඇති කරන්න බිත්තර ගන්න......වැඩේට අවසර දුන්නෙ එක කොන්දේසියක් මත...කුකුල්ලුන්ට ගේ කිට්ටුවට එන්න දෙන්න බැහැ හදිස්සියකටවත්.....!!!<br />ඉතින් පොඩියට පටන් ගත්ත මේ කුකුල් කොටුවෙ ටික කාලෙකින් කිකිලියො 6 කුත්..කුකුල්ලු 2 කුත් උන්න.....එයාල මේ කිකිලියන්ගෙ බිත්තර කෑමට ගත්ත ඒ වගේම සති අන්තෙ කුසුම ගෙදර යද්දි ගමේ අරන් ගියා...මම පොඩිකාලෙ ඉඳන්ම සත්තුන්ට ගොඩාක් ආදරේනෙ,ඉතින් ඉස්කෝලෙ ඇරිල ඇවිත් කෑම කාල නොවරදවාම යනව ගේ පිටිපස්සට කුකුල්ලු ටික බලල එන්න...මම එයාලට නම් දාල තිබුනෙ,රතු කිකිලී ''රත්ති''.. සුදු කිකිලී ''සුද්දී''..ඔය විදියට ''මොනරී''.. ''කලුකෙල්ල''.. ''කොන්ඩ කිරිල්ලි''.. ''ජම්බෝලෙ''.. ඔය තමා 6 දෙනාගෙ නම්..කුකුල්ලු දෙන්න..එක්කෙනෙක් ''සපත්තු''.. අනික&nbsp; ''මෝඩය''......<br /><br />ඉතින් හැමදාම අනුන්ගෙ කුකුල්ලු දිහා බල බල ඉන්නකොට මටත් හිතුන අනේ මටත් මගේම කියන්න කිකිලියෙක් ඉන්නවා නම් කියල..ආත්තම්ම ගාව ටිකක් කන්කෙඳිරි ගෑවාම ඔන්න අවසරේ ලැබුන..පස්සෙ කුසුම ගමේ ගිහින් එද්දි මටත් ලස්සන පොහොර වැටුනු කිකිලි පැටියෙක් ගෙනත් දුන්න ඔය පින්තූරෙ ඉන්න කිකිලි වගේම......<br />එයාට නම තිබ්බෙ 'පොහොරි' කියල...අම්මල කොච්චර කෑගහුවත් මම පොහොරිව නම් කූඩුවට දාන්න ඉඩ දුන්නෙ නැහැ..මම පොහොරිට ගේ ඇතුලටම ගෙනත් බත් කන්න දුන්න..මාව දැක්ක ගමන් පොහොරි දුවගෙන එනව කොහේ හිටියත්..දවල්ට වත්ත පුරාම ඇවිදල රෑට කූඩුවෙ වහලෙ උඩ එයා නිදා ගත්තෙ..සමහර දාට පොඩිහාමි නැන්ද එයාව අල්ලල කූඩුවට දැම්මාම මම ආපහු අරන් එනව ගෙදරට..ඒ වගේ වෙලාවට අම්ම කෑගහනව.....<br />''...සත්තු ඉන්න ඕනෙ සත්තු එක්ක ඔයා එක්ක නෙවේ..ඔයා සතෙක්ද...?''<br />''...ඒ උනාට එයා මගෙ කිකිලිනෙ...''<br />''...හරි..හරි ඔය කුකුල්ලුන්ගෙ ඇඟේ ඉන්නව කිනිතුල්ලො..එවුන් ඔයාගෙ ඇඟට වැහුවට පස්සෙ ඔන්න අපි එහෙම නෑ හොඳේ?...''</span></div><div style="color: #351c75;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #351c75; text-align: center;"></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;">අපෝ ඒ පාර නම් මම බය උනා...ඔහොම ටික කාලෙකින් කූඩුවෙ හිරවෙලා උන්න කුකුල් ගෲප් එකට නිදහස ලැබුන දවල් කාලෙ වත්තෙ ඇවිදින්න..කුසුම උන්ව වත්තෙ පහලට එලෙව්ව..පොහොරිත් මේ කට්ටියට එකතු වෙලා උන්නෙ..බිත්තර දාන කිකිලියො දවල්ට කූඩුවට ඇවිත් බිත්තර දානව..හවසට කට්ටියම එනව කූඩුවට ඒත් පොහොරි නම් හැමදාම නිදා ගත්තෙ කූඩුවෙ වහලෙ උඩමයි.......<br /><br />අපේ වත්ත පහල තිබුන ලොකු පිදුරුමඩුවක්..පිදුරු ගොඩගහල තිබ්බ ඒ මඩුවෙ තිබුනා ඉස්සර කාලෙ අපේ සීයලාගෙ පරණ දිරා ගිය බක්කි කරත්ත දෙකක්..අපි ඒවට ටංටු කරත්ත කියලත් කිව්ව....මේ දෙකෙන් එක කරත්තයක් මඩුවෙ කොනටම වෙන්න තිබුනෙ පිදුරුවලින් බාගෙට වැහිල...තව තිබුන මේ මඩුවෙ වැහිකාලෙට ගන්න අරන් තිබ්බ හනසු මිටි බැඳල..පොල්කටු ගෝනි..වගේ දේවල්..හරිම කළාතුරකින් තමා අපේ ගෙදර කෙනෙක් ඔය මඩුව පැත්තෙ යන්නෙ........</span></div><div style="color: #351c75;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #351c75; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ngwagq0KK3E/TxtUQNdDXoI/AAAAAAAAAPM/rTJZk0Wv6U4/s1600/Bullock-Cart.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="217" src="http://2.bp.blogspot.com/-ngwagq0KK3E/TxtUQNdDXoI/AAAAAAAAAPM/rTJZk0Wv6U4/s320/Bullock-Cart.jpg" width="320" /></a></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;">ඉතින් මේ කාලෙ වෙද්දි මගෙ පොහොරි හෙන හැඩකාර කිකිලියක්...පොඩිහාමි නැන්ද කිව්ව පොහොරි බිත්තර දැම්මාම අපි ඒව එකතු කරල එයාටම රකින්න දීල පැටව් හදමු කියල..මාත් ඉවසිල්ලක් නැතුව බලන් උන්නෙ පොහොරි බිත්තර දානකම් ඒවලින් චූටි කුකුල් පැටව් එලියට එනව බලන්න...මට ඒ දවස් වල හීනෙනුත් පෙනුනෙ කුකුල්පැටව්..ඉස්කෝලෙදිත් මම කතා කලෙ පොහොරි ගැන..එයාගෙ පැටව් ගැන.......</span></div><div class="separator" style="clear: both; color: #351c75; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-OUrCle8HiK4/TxtVAL5VWgI/AAAAAAAAAPU/WAPAuh6QJbY/s1600/IMG_6421.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="236" src="http://3.bp.blogspot.com/-OUrCle8HiK4/TxtVAL5VWgI/AAAAAAAAAPU/WAPAuh6QJbY/s320/IMG_6421.JPG" width="320" /></a></div><div style="color: #351c75;"><span style="font-size: large;">ඒත් බිත්තර දාන කාලෙ උනත්,අනිත් කිකිලියො බිත්තර දැම්මට පොහොරි නෙවේ එක බිත්තරයක් වත් දැම්මෙ...<br />ඔහොම ටික දවසක් ගත උනා එදා කුකුල් ගෲප් එක හවස කූඩුවට ආව පොහොරි නෑ..කුසුමයි පොඩිහාමි නැන්දයි වත්ත වටේම රවුම් ගියා ඒත් පොහොරිව හොයා ගන්න බැරි උනා..මම ඇඬුව..අම්ම කිව්වෙ පොහොරිව සතෙක් අල්ලන් කියල...<br /><br />තවත් දවස් දෙකකට පස්සෙ හවසක මෙන්න පොහොරි ආව..එයා අමුතුයි ලෙඩ වෙලා වගෙ උන්නෙ..හොඳටම බත් කාල ඇවිද ඇවිද උන්න..ඒත් අනේ එදා හවසත් ගෲප් එක එක්ක කූඩුවට ආවෙ නෑ...ඔය විදියට පොහොරි අපිව බලල මොනා හරි කාල යන්න එන්නෙ දවස් දෙක තුනකට විතර වතාවක්...සමහර දාට උදේ එයා ඇවිත් ගිහින්..මට බලන්න වෙන්නෙ නැහැ.......<br /><br />කුසුම නම් කිව්වෙ පොහොරි වෙලෙන් එහා ගෙදරකට පුරුදුවෙලා එහාට වෙලා ඉන්නෙ කියල..ඊලඟ පාර ආවාම අල්ලල කූඩුවෙ ගැට ගහල තියන්නම් කියල පොඩිහාමි නැන්ද කිව්වට මම ඒකට කැමති උනේ නැහැ..කමක් නෑ කොහෙ හරි පොහොරිට නිදහසේ ඉන්න දෙන්නයි මට ඕන උනේ.........<br /><br />සති තුන හතරක් විතර ඔහොමම ගත උනා...දවසක් අපි ඉස්කෝලෙ ගිහින් එද්දි අපෙ ගේ පිටිපස්සෙ ඔක්කෝම ගෙදර කට්ටිය වටවෙලා...මොකක් හරි කලබලයක් වගේ..මම පොත් බෑග් එක මිදුලෙ අත ඇරල දිව්ව ඒ පැත්තට...දැකපු දේ අදහ ගන්න බැරුව ආ..ආ කියල මගෙ කට ඇරුනාම ඒක එහෙමම වහගෙන නැතුව මම ඇස්දෙකත් ලොකුකරන් ඉන්න විදියට අම්ම මාව තාත්තට පෙන්නුවෙ ''මෙන්න බලන්නකො මේ මූනයි කටයි'' කියල.....<br /><br />අනේ දෙවියනේ...මගෙ පොහොරි ඇවිත්..!! තනියම නෙවේ...චුට්ටන් බට්ටන් කුකුල්පැටව් ගොඩකුත් එක්ක...!!!<br /><span style="background-color: #d9d2e9;"></span><br />පිදුරු මඩුවෙ කොනේම තිබුන බක්කි කරත්තෙ බක්කිය ඇතුලෙ පොහොරි බිත්තර දාල..එයා ඒවා රැකල පැටවුනුත් එක්ක ගෙදරට එනකම්ම අපි කවුරුවත් දන්නෙ නැහැ.....!!<br /><br style="background-color: #fce5cd;" /><span style="background-color: #fce5cd;"> </span></span></div><span style="background-color: white; color: magenta; font-size: large;"><span style="background-color: #cfe2f3; color: #351c75;">සමහර විට.. නොසිතන නොපතන මොහොතක අපේ සිහින සැබෑවිය හැක..!!!!!</span> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-1740434485809659770?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com55tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-23619265594664642032012-01-19T01:22:00.006+02:002012-01-19T22:14:00.998+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Tf8I9TwGatw/TxdTOIuA2GI/AAAAAAAAAOg/R69ofy29P1c/s1600/lg_Pinocchio.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="278" src="http://1.bp.blogspot.com/-Tf8I9TwGatw/TxdTOIuA2GI/AAAAAAAAAOg/R69ofy29P1c/s400/lg_Pinocchio.jpg" width="400" /></a></div><span style="color: #20124d;">(අළු පාට හැන්දෑව 21..)</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...රුපියල් තුන්ලක්ශ අසූදාහක්...?? මගෙ දෙවියනේ ඒ කෝමද නැති උනේ?කොහෙදිද?..'' &nbsp;මම ඇහුවෙ පුදුමෙනුත් පුදුම වෙලා.............</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඉන්න මම කියන්නම් මෙහෙමයි උනේ..ඔන්න මම ඔෆිස් වල සල්ලි එකතු කරන් ආවා...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...මොන සල්ලිද..මොන ඔෆිස් වලින්ද?..''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...මම ඔයාට කියල තියනවනෙ අපේ කොම්පැනි එකට පෝසත් රටවල් වලින් ආධාර හම්බවෙනවා අපි ඒව දුප්පත් රටවලට යවනවා...එතකොට අපේ හෙඩ්ක්වාටර් එක තියෙන්නෙ ඉතාලියෙ රෝමෙ කියලත් මම කිව්වෙ...?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඔව්..ඔව්..ඉතින්..?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඉතින් මෙහෙ තියන අපේ අනිත් ඔෆිස් වල සල්ලි එකතු කරන් මීගමුවෙ අපේ ඔෆිස් එකට ඒවා අරන් එන්නෙ මමනෙ..ඉතින් මම ඒ ඔෆිස් වලින් සල්ලි එකතු කරන් අන්තිමට ගියා ජාඇල අපේ ඔෆිස් එකට..ගිහින් ඒකෙ සල්ලිත් අරන් ඔක්කෝම තුන්ලක්ශ අසූදාහක් ගනන් කරල බ්‍රව්න් පේපර් බෑග් එකකට දාගෙන මගෙ කාර් එකට අරන් ආව..කාර් එකේ ඉස්සරහ දොර ඇරල මගේ ෆයිල් එක ඉස්සරහ සීට් එක උඩින් තියල සල්ලි බෑග් එක ඒක උඩින් තියල අනෙක් පැත්තෙන් ගිහින් කාර් එකට නැගල එවා අරන් ආව මීගමුවෙ ඔෆිස් එකට..ඔෆිස් එක ලඟට ඇවිත් බලනකොට ෆයිල් එක විතරක් තියනව සල්ලි බෑග් එක නැහැ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...එතකොට සල්ලි බෑග් එකට මොකද උනේ...?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...මම දන්නෙ නැහැ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඒක නම් වෙන්න බැරි වැඩක්නෙ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඒක තමා මටත් පුදුමෙ සල්ලි බෑග් එක තිබුනෙ නැහැ..''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...පොඩ්ඩක් ඉන්න මට තේරෙන්නෙ නැහැ..ඔයා හොඳට කල්පනා කරල මම මේ අහන ඒවට උත්තර දෙනවද...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...හ්ම්...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඔයා තනියමද හැමදාම ඔය ගමන යන්නෙ ඔච්චර සල්ලි ගොඩාක් ගේන්න..?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඔව්..මේ පාර තිබුනෙ සල්ලි ටිකයි,කලින් පාර ලක්ශ 20 ක් ගෙනාව...අයියෝ ඒ වගේ දවසක් උනා නම් මම ඉවරයි...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඔයාට හොඳටම ශුවර්ද අන්තිමට ජාඇල ඔෆිස් එකේ ඉඳන් බෑග් එක කාර් එකට ගෙනාව කියල...?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඔව්..ඔව්..මම ෆයිල් එක සීට් එක උඩ තියල ඒක උඩ සල්ලි බෑග් එක තිබ්බ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...හරි..ඒව සීට් එක උඩ තියල ඔයා වෙන කොහෙ හරි ගියාද?..''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...නැහැ අනේ මම ඒවා සීට් එක උඩ තියල දොර වහල අනිත් පැත්තෙන් ගිහින් කාර් එකට නැග්ග...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...හරි..ඊට පස්සෙ කෙලින්ම මීගමු ඔෆිස් එකට ආවද නැත් නම් අතරමග තව කොහේ හරි ගියාද හොඳට මතක් කරන්න...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...නෑ මම කෙලින්ම ආවෙ අපේ ඔෆිස් එකට..ඇවිත් කාර් එක නවත්තල සල්ලි ටික ගන්න හදනකොට ෆයිල් එක විතරයි තිබුනෙ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...කාර් එකේ ග්ලාස් ඇරගෙනද ආවෙ වහගෙනද?..මෙහෙම වෙන්න බැරිද..ඔයා සල්ලි තිබ්බ පැත්තෙ ග්ලාස් එක ඇරගෙන ආවෙ,අතර මග ඔයාව බ්ලොක් එකකට අහු උනා,ඔයා අහක බලන් උන්න කවුරු හරි වීදුරුවෙන් ඇතුලට අත දාල සල්ලි බෑග් එක ගත්ත...???</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...නෑ නෑ මම ඔක්කෝම ග්ලාස් වහගෙන ආවෙ..කිසිම බ්ලොක් එකක් තිබුනෙ නෑ..මම කෙලින්ම ආව ඔෆිස් එකට...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...එතකොට ඔය බෑග් එක කාර් එකේ ඇතුලෙ වැටිලවත් තිබුනෙ නැද්ද?...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...නෑ මම ඔක්කෝම සීට් අවුස්සලත් බැලුව..මම විතරක් නෙවේ තව ඔෆිස් එකේ අයිය කෙනෙකුත් එක්ක...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...මේක නිකම් බූත කතාවක් වගේනෙ කවදද ඕක උනේ? ඔයා පොලිසියට කිව්වද?ගෙදරට කිව්වද?...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඒක තමා මටත් පුදුමෙ..බෑ බෑ පොලිසියට කියන්න බෑ..ගෙදරට කියන්නත් බෑ..ඔෆිස් එකේ එක අයිය කෙනෙක් විතරයි මේක දන්නෙ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඇයි ඒ? ඕක හොරකමක්..මංකොල්ලයක්.ඕක පොලිසියට කියන්නම ඕනෙ,ඔයා අනිවාර්යයෙන් ඔෆිස් එකට කියන්න ඕනෙ..ඔයාගෙ වරදක් නෙවේනෙ..එහෙනම් ඇයි ඔයා කියන්න බැහැ කියන්නෙ..නෑ.නෑ ඔයා ඕක කියන්නම ඕනෙ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...නෑ නෑ &nbsp;ඕනෙ නැහැ මම ඒව ගෙවල දැම්ම..මගෙ පොතේ තිබුන සල්ලි ටිකක්, ඒක අරන් ඉතුරුව ඉල්ල ගත්ත නිල්මිනි අක්කගෙන්..ඒක හරි මම ඒක ගෙවල දැම්ම...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඔයා ඔය කතාව මා එක්ක ඔහොම කිව්වට වෙන කිසිම කෙනෙක් ඔයාව විශ්වාශ කරන්නෙ නැහැ තේරෙනවද ඔයාට...?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඔව්..ඒක තමා මේක මට කියන්න බැරි වෙන කා එක්ක වත්..මම දන්නව ඔයා මාව විශ්වාශ කරනව කියල...නිල්මිනි අක්ක මේ මාසෙ අන්තිමට ලන්ඩන් යනව ඊට කලින් එයාගෙ සල්ලි දෙන්න ඕනෙ මම ..එයා නම් කිව්ව පස්සෙ දෙන්න කියල ..ඒ උනාට හරි නැහැනෙ ඒක ඉක්මනින් දෙන්න ඕනෙ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...කෝමද ඒවා දෙන්නෙ දැන් ඔයා ගාව සල්ලි තියනවද..?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...නෑ මගෙ ලැප් එක විකුනනව..ඒක බලන්න හෙට එනව අයිය කෙනෙක්...මම බයික් එකත් විකුනන්න එක්කෙනෙක් ට කිව්ව එයත් එනව කිව්ව බලන්න...ඔෆිස් එකෙන් ලෝන් එකකුත් අරන් ඒක මම ගෙවනව...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...අපරාදෙ නේද ලැප් එකයි බයික් එකයි විකුනන්නෙ? නිල්මිනි ගෙ සල්ලි ගෙවන්න ඔයාට මගෙන් සල්ලි ඕනෙද? මම දෙන්නද?..''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...එපා..එපා..එපා &nbsp;මම දෙන්නම් ඒවා ඔයාගෙ සල්ලි එපා...ලැප් එකක් බයික් එකක් ආයෙ ගන්න බැරියැ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dSIco9Mv1Qk/TxdTsAN1JKI/AAAAAAAAAOo/obIk2wT61Wk/s1600/identity-theft-protection-why.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="http://4.bp.blogspot.com/-dSIco9Mv1Qk/TxdTsAN1JKI/AAAAAAAAAOo/obIk2wT61Wk/s400/identity-theft-protection-why.jpg" width="400" /></a></div><span style="color: #20124d; font-size: large;"><br /></span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;"><br /></span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">පස්සෙ ඔන්න ලැප් එක ගෙනියන්න අයිය කෙනෙක් ආව...බයික් එක ගෙනියන අයිය ආවෙත් රාජ් මා එක්ක ඔන්ලයින් ඉන්නකොටමයි...මම දැක්කෙ නැහැ &nbsp;ඔන්න අර අයිය ආව..අන්න අනිත් අයියත් ආව කිය කිය එයාල එක්ක කතා කරන්න ඕනෙ කියල&nbsp;රාජ්</span><span style="color: #20124d; font-size: large;">&nbsp;ගියා විතරයි මම දන්නෙ..........</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;"><br /></span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">මේ ලැප් එකයි,බයික් එකයි විකුනන්න කලින් පොටෝ අරන් එයා මට එව්ව......අන්තිමට ඉතුරු උනෙ එච්චරයි කියල..අහිංසකය පව්.........</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;"><br /></span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">ඊට පස්සෙ අර ඉන්දියාවට ගිය වෙලේ අනුත්තරාට ගෙනාව කිව්ව රුපියල් ලක්ශ දෙකකටත් වඩා වටින පෙන්ඩන්ට් එකත් විකුනුව කිව්ව..ඔෆිස් එකෙන් නයකුත් අරන් ඔන්න නිල්මිනි අක්කගෙ නය සල්ලි ටික ගෙවල දැම්ම කිව්ව...කිසිම දෙයක් නොවුන ගානට එයා උන්නෙ..ඒත් මට නම් එහෙම ඉන්න බැරි උනා..ප්‍රශ්න කෝටියක් මගෙ හිතේ වද දුන්න....</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;"><br /></span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...මේ ඒක නෙවේ ඔෆිස් එකේ අය තාම දන්නෙ නැද්ද අනේ ඕක..?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...නෑ.නෑ බ්‍රදර්ස්ලට කිව්ව නම් මගෙන් සල්ලි ගන්නෙ නැහැ..එයාල ඕක අමතක කරල දානව..ඒත් මා ගැන මොනා හිතාවිද දන්නෙ නැහැනෙ..ඒ නිසා මම සද්ද නොකර උන්න...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...එතකොට ගෙදර අය? එයාලට කියන්නෙ නැද්ද?..බයික් එක කෝ කියල අහන්නෙ නැද්ද එයාල..?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ගෙදරින් දන්නව දැන්..මගෙන් ඇහුව බයික් එකට මොකෝ උනේ කියල..මම විස්තරේ කිව්ව...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...ඉතින් මොකෝ උනේ ඔයාට බැන්නද..?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...මොකුත් කිව්වෙ නැහැ රස්සාව කරගන්න බැරි නම් ගෙදර නතර වෙන්න කියල අම්මි කිව්ව...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...දැන් ඒ සල්ලි අතුරුදහන් වීම ගැන ඔයාට නැද්ද කිසිම අයිඩියා එකක්? කිසිම හෝඩුවාවක්..?''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...නැහැනෙ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...මම කියන්නද වැඩක්? අපි සද්ද නොකර මේක දෙමු සී.අයි.ඩී එකට...ඒක මම කරන්නම්...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;">''...එපා..එපා...ඒක දැන් ඉවරයි..ආයෙ කතා කරන්න එපා ඒක ගැන ...''</span><br /><span style="color: #20124d; font-size: large;"><br /></span><br /><span style="color: #20124d;"><span style="font-size: large;">ඉතින්... ඔන්න ඔහොම රුපියල් තුන්ලක්ශ අසූදාහක අභිරහස යටපත් වෙලා ගියා................</span>.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-2361926559466464203?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com63tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-40651984531163611162012-01-15T03:02:00.001+02:002012-01-15T03:13:08.242+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-XFUj5XV-PXs/TxIklzWnt6I/AAAAAAAAAOU/9VIcjZ_8Xg8/s1600/PICT0055.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-XFUj5XV-PXs/TxIklzWnt6I/AAAAAAAAAOU/9VIcjZ_8Xg8/s400/PICT0055.jpg" width="400" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: small;">&nbsp;(අළු පාට හැන්දෑව 20...)</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">ඔව්...හැමදාම දේවල් සිදු උනේ එහෙමයි..මට හොඳටම ඇති වෙලා මම හෙම්බත් වෙලා උන්න මේ ආදරේ නිසා..එපා වෙලා තිබුනෙ එයාව...''රෙද්දට ගිනි ගත්තාම ඒක කඩල අහකට විසිකරල දාල වෙන එකක් ඇඳ ගන්නව මිසක්..පිච්චෙනවෝ..දනවෝ..බේරගනියෝ..කිය කිය කෑගහ ගහ ඉන්න සිරිතක් නැහැ'' තමා...ඒත් හිතේ බැඳුනු ආදරයක් ඇඟවටේ ඔතා ගත්ත රෙදි කඩමාල්ලක් තරමට බාල්දු කරල අහකට විසි කරන්න බැරි අයත් ඉන්නවනෙ නේද?..මටත් වෙලා තිබුනෙ ඒක...එහෙම කරල ලැබෙන වේදනාව ට මම බය උනා..ඒ වගේම තවත් කෙනෙකුට වේදනාවක් දෙන්න මම ගොඩාක් බය උනා...ඉතින් මට හිතුන අවසන් තීරනය ගන්න කලින් මේ ගැන අපි දෙන්නවම දන්න කෙනෙකුට කියන්න....<br />එයා මගෙ යාලුවෙක්..එයා කිව්ව මේ ගැන රාජ් එක්ක කතා කරන්නම් කියල..එයා රාජ් ට ටෙලෙපෝන් කල වෙලාවෙ රාජ් පිළිතුරු දීල නැතුව ඔන්ලයින් ආවලු චැට් කරන්න...ඉතින් යාලුව රාජ් එක්ක කතා කරල පැහැදිළි කරල අවවාද කලා කිව්ව..එයා මටත් කිව්වෙ රාජ් එක්ක ගොඩක් ඉවසීමෙන් කටයුතු කරන්න කියල..රාජ් හොඳ කොල්ලෙක්,එයාට ගොඩාක් ප්‍රශ්න තියනව..මම වගේ ස්වාදීන විදියට හැදුන කෙනෙක් නෙවේලු...ඒ වගේම එයා රාජ් ට කිව්ව දේවල් රාජ් මටත් එව්ව බලන්න...එයා මා ගැන රාජ් ට කියල තිබුන දේවල් දැකල මට ගොඩාක් සතුටු හිතුන එදා..මොකද ඒව සහතිකම ඇත්ත........<br /><br />එදා ඒ සිද්දියෙන් පස්සෙ රාජ් මෙහෙම කිව්ව.....<br /><br />''..මට ඔයා එක්ක කතා කරන්න ඕනෙ...මම ඔයාට ගොඩාක් වැරදි කලා..ගොඩාක් අඩුපාඩුකම් කලා..මට දුකයි ඒවට..මම කනගාටුවෙනව..ඇත්තම කියනවා නම් මට ගොඩාක් ලැජ්ජයි දැන්..''<br />''..ඇයි ඔයා ලැජ්ජයි කියන්නෙ..'' මම ඇහුවාම එයා කිව්වෙ..<br />''..මම පහු ගිය දවස් වල උන දේවල් ගැන හිතුව අපි කතා කරපු චැට් පවා ආයෙමත් කියෙව්ව..මටම ලැජ්ජයි මම කියල තියන දේවල් දැක්කාම..මම වැරැද්ද පිළිගන්නව..මට සමාව දෙන්න..අපි අද මුල ඉඳන් පටන් ගනිමු..මම ඒ වැරදි ඔක්කෝම හදා ගන්නම්..මම පොරොන්ඳු වෙන්නම්..''(එදා ඒ අවවාද දුන්න යාලුව මේ බ්ලොග් එක බලනව..එයා දන්නව මේවා ඔක්කෝම ඇත්ත කියල.)<br />එදා මට දැනගන්න ඕනෙ උනා මගෙන් රාජ්ට වෙන වැරදි මොනාද කියල..මම ඇහුවාම එයා කිව්වෙ..<br />''..ඔයා මට මොකුත් වැරදි කරන්නෙ නැහැ..හැබැයි මම ඔෆිස් එකේදි වැඩ වැඩි වෙලාවට..මම ගෙදර අම්මිලා ඉන්න වෙලාවට..ඔයාගෙ කෝල් වලට කතා නොකලාම ඔයා තරහ ගන්න එපා..තරහ ගන්න එක පොඩ්ඩක් අඩු කර ගන්න..'' හොඳයි මම ඒකට එකඟ උනා..(අනේ මම වගේ එල හරකියක්..!) පස්සෙ මම අර යාලුවට කිව්ව රාජ් කිව්ව ඔක්කෝම ..එයාත් සතුටු උනා..<br />''හරි..දැන් ඉවරනෙ ප්‍රශ්නෙ..උඹ සතුටින් නේද?..''<br />මාත් ''හ්ම්ම්...හ්ම්ම්'' ගෑව..<br />''..ඇයි? ඒ කියන්නෙ උඹට තාම විශ්වාස නැහැ?..ඔහොම පුලුවන්ද බන් ජීවත් වෙන්න..''<br />''..ඔව් දැන් කිව්ව දේ දැන් විස්වාශ කරන්න පුලුවන් ඒත් හෙට..? හරි ඉතින් අපි බලමුකො..''<br />ඔන්න ඉතින් එදායින් පස්සෙ රාජ් මහා පුදුම විදියට වෙනස් උනා..මට ගොඩාක් ආදරෙන් උන්න..(ඒ දවස් වල නිතරම ශාරුක් ඛාන්ගෙ ෆිල්ම්ස් බලන්න ඇති.)<br />මම හිතුව දැන් නම් නරක කාලෙ ඉවර වෙලා කියල..මාත් උන්නෙ සතුටින්..එයාගෙ ඔෆිස් වැඩ ඉගෙන ගන්න වැඩ ඕන දෙයක් කර ගන්න කියල මාත් උන්න ''මම නැහැ වගේ''......ඒ විදියට අපි සතුටින් උන්නෙ අතේ ඇඟිලි වලින් ගනින්න පුලුවන් තරම් දින ගානක් විතරයි....<br />ආයෙමත් රාජ්ගෙ අර ''අස්වාභාවික ලක්ෂන'' මතුවෙන්න පටන් ගත්ත...එයා ආයෙමත් අස්වාභාවික විදියට හැසිරෙන්න පටන් ගත්ත..<br />''..මම ඉන්නෙ ගෝල්ෆේස් එකේ දැන්.උදෙන්ම බයික් එකට ෆුල් පෙට්‍රල් ගහගෙන මම ගෙදරින් පිට උනා..''<br />(ඇහුවට හේතුවක් නැහැ.)<br />''..මම ඉන්නෙ තාම ඔෆිස් එකේ..එන වෙලාවක් කියන්න බැහැ..''<br />''..මේ මහ රෑ ඔයා තාම ඔෆිස් එකේ ඇයි?..''&nbsp; මම ඇහුව...(උත්තරය බොරුවක් කියල මට දැනුන.)<br />''..මම ඉන්නෙ තනියම බීච් එකේ මට කල්පනා කරන්න ඕනෙ..''<br />කිසිම හේතුවක් හිතා ගන්න බැරුව මම අන්ද මන්ද වෙලා දුක් වින්ද..කතා කලාම ප්‍රශ්න කලාම අපි රන්ඩු.....<br />ඔන්න එදා රෑ අපි දෙන්න අපූරුවට කතා කර කර ඉඳල නිදා ගත්තෙ..පහුවදා සුපුරුදු විදියට මම කෝල් කලා උත්තර නැහැ..ආයෙම ආයෙම ආයෙම..කෝල් කලා මෙයා නෙවේ කතා කලේ....<br />එදා රෑත් මෙයා නැහැ..පෝන් එක තාම රින්ග් වෙනව...ඒත් උත්තර දෙන්න කෙනෙක් නැහැ..ඔය විදියට දෙවෙනි දවසටත් එලි උනා..ඒ වෙද්දි මම එස්.එම්.එස් 20 කට වඩා යවල...<br /><br />එයා එහෙම අතුරුදහන් උනාම මම අර තරම් කලබල වෙන්නෙ ''සැක කරන නිසා''&nbsp; නෙවේ...<br />එයා කිව්ව විදියට,එයා දරුනු හදවත් රෝගියෙක්..!!.&nbsp;&nbsp; 3 වතාවක් මිය යන්න ගිහින් බේරුන කෙනෙක්...!! නිතරම ගෙදර ප්‍රශ්න නිසා ඔලුව හැරුන අතේ යන්න හදන කෙනෙක්...!!<br /><br />අනේ ඉතින් කාටද බය නොවී ඉන්න පුලුවන්?..මම මැරෙන්න තරම් බය උනා.......<br /><br />ඔන්න මම අර යාලුවට කෝල් කරල කිව්වාම එයා කිව්ව තව ටිකක් බලල හොයාගෙන යන්නම් කියල.<br /><br />ඔන්න ඒ අතර මෙයා ආව ඔන්ලයින්....<br /><br />''...අපේ තාත්තිට අමාරු වෙලා හොස්පිටල් අරන් ගියා..මම එයා ගාව උන්නෙ..මට පෝන් එක අමතක වෙලා ගියා ගෙදර..අදයි මේ ටිකට් කපාගෙන එක්ක ආවෙ..''<br />''...ඉතින් මේ විදියට අතුරු දහන් වෙලා ඔයා මාව බය කරන්නෙ ඕක වෙන තැනකින් කෝල් එකක් දීල කියන්න තිබ්බෙ නැද්ද..?''<br />''..මට ඔයාගෙ පෝන් නම්බර් එක මතක නෑ..ඒක මට මතක තියා ගන්නම බැහැ..''<br />''...හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්...තාත්තට සනීපද දැන්?..මොකද උනේ එයාට?..''<br />''..හදිසියෙම අමාරු වෙලා එයාව නිල්මිනි අක්ක ඉන්න හොස්පිටල් එකට අරන් ගියා මීගමුවෙ..ඊට පස්සෙ එතනින් බැහැ කියල කොලඹ ගෙනියන්න උනා..දැන් සනීපයි..අද මගෙ අතින් ජා ඇලදි කාර් එකත් හැප්පෙන්න ගියා..අනූ නවයෙන් බේරුනේ..''<br />ඔහොම කියන අතරෙදි එයා මෙන්න මෙහෙමත් කිව්ව..<br />''..නිල්මිනි අක්ක තමා තාත්තිව හොස්පිටල් එකේදි ඔක්කෝම කලේ..අපි එක්කම උන්නෙ..අද එයාව මට ඇල්ලුවෙ නැහැ එයා එන්නෙ නම් වෙන පොටකට..''<br />''..ඇයි ඒ මොකෝ..?''<br />''..එයා අම්මි එක්ක වෙනදට වඩා මාර හිතවත්..අද අම්මිව බදාගෙන ඉම්බත් එක්ක..උපුලි ගැන ගෙදරට කියන්න වගේ හදන්නෙ..එහෙම උනොත් මට මාර ප්‍රශ්නෙකට මූණ දෙන්න වෙනව..''<br />''..ඉතින් ඔයා කැමති නැත් නම් නෑ කියන්නකො බලෙන් දේවල් කරන්න බැහැනෙ..''<br />''..නෑ..මම හෙට නිල්මිනි අක්කගෙ ගෙදර ගිහින් එයා එක්ක කතා කරලම මේක ඉවරයක් කරගෙන එන්නම්කො..''<br /><br />ඔන්න පහුවදා එයා ඩොක්ටර් නිල්මිනිලගෙ ගෙදර ගිහින් ආව..<br /><br />''..මොකෝ උනේ ඔයා කතා කලාද?..''<br />''..ඔව්..''<br />''..ඉතින්..?''<br />''..ඉතින් මොකුත් නෑ..මම කිව්ව ගෙදරට කියන්න එපා කියල..එයා ඇහුව ඇයි උපුලිට කැමති නැත්තෙ කියල..මම කිව්ව අකමැති නෑ..ඒත් මම කසාද බඳින්නෙ නැහැ කවදාවත් කියල..''<br /><br />මම පුදුම වෙලා මේව අහගෙන උන්නෙ...ඒ එක්කම එයා මෙහෙමත් කිව්ව...<br />''..එයා ඔයාවත් දන්නව..එෆ්.බී එකේ ඔයාගෙ ප්‍රොෆයිල් එකත් දැකල එයා..මට හොඳ දේශනාවකුත් දුන්න..''<br />''..මම ගැන මොනාද කියන්නෙ එයා..?''<br />''..මුකුත් නෑ..මම දන් නෑ..''<br />''..අනේ කියන්නකො..මොනාද එයා මට කියන්නෙ?..''<br />''..මම දන් නෑ..''<br />''..දැන් සතියකටත් වඩා ඔයා අමුතු වෙලා ඉන්නෙ..වද දෙන්න එපා ඔහොම මට..ඔයාට තේරෙන්නෙ නැද්ද මම විඳවනව කියල..?''<br />''..මට තේරෙනව..විඳවන නිසා තමා වෙච්ච දේවල් මොකුත් නොකිය ඉන්නෙ..''<br />''..වෙච්ච දේවල්? ඒ මොනාද? මොනාද උනේ..?''<br />''..නෑ..මොකුත් නෑ..''<br />''..අනේ කියන්නකො මට වද දෙන්නෙ නැතුව..''<br />''..අයියෝ මටත් කට තියාගෙන ඉන්න බැහැනෙ..''<br />''..නිල්මිනි මා ගැන ගෙදරට කියලද..?''<br />''..නෑ..''<br />''..උපුලි ගැන කියලද..?''<br />''..නැහැ..''<br />''..එහෙනම් මොකක්ද කියන්නකො ඔයාට ඔය වෙච්ච දේවල් ප්ලීස්..ප්ලීස්..''</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-w3cKKpAkzIo/TxIg-Nn5EtI/AAAAAAAAAOM/Vc7wsO4bWiE/s1600/8f272_gty_car_theft_sc_110624_wg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://2.bp.blogspot.com/-w3cKKpAkzIo/TxIg-Nn5EtI/AAAAAAAAAOM/Vc7wsO4bWiE/s400/8f272_gty_car_theft_sc_110624_wg.jpg" width="400" /></a></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;"><br />''...මගෙ අතින් ඔෆිස් එකේ සල්ලි වගයක් නැති උනා ලොකු ගානක්...''<br />&nbsp;</span></div><div style="color: #0c343d;"><span style="font-size: large;">''..නෑහ්.! කීයක්ද?..''<br />&nbsp;</span></div><span style="color: #0c343d; font-size: large;">''..රුපියල් තුන්ලක්ෂ අසූදාහක්..''</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-4065198453116361116?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com71tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-67119373408938535352012-01-11T17:58:00.002+02:002012-01-11T22:29:21.487+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-TsFccJap6mk/Tw2wueCVa4I/AAAAAAAAAOE/RnbgUpHwXjg/s1600/sorry-cover.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-TsFccJap6mk/Tw2wueCVa4I/AAAAAAAAAOE/RnbgUpHwXjg/s320/sorry-cover.jpg" style="color: red;" width="320" /></a></div><div style="color: red;"><span style="color: #0c343d; font-size: small;">&nbsp;<b>(අළු පාට හැන්දෑව 19.) </b></span></div><span style="color: #0c343d; font-size: large;">අනේ මට සමාවෙන්න...මම හිතල කිව්ව දෙයක් නෙවේ...මම උන්නෙ අසනීපෙන් නිසා මට තරහ ගියා..අයියෝ මම වගේ කාලකන්නියෙක්..දවසක් මම අනුත්තරාවත් මේ වගේ දෙයක් කියල ඇඬෙව්වා..ඔයා තරහා නෑ නේද මා එක්ක?මම ආයෙ කවදාවත් එහෙම කතා කරන්නෙ නැහැ...මම දන්නෙ නැහැ මට මොනා උනාද කියල...මේ බලන්න මම කර ගත්ත දේ..මම ඔලුව පැලෙන කම් බිත්තියෙ ගහ ගත්තා...අනේ මගෙ ඔලුවට අත තියන්නවත් බැහැ...අසනීපෙන් ඉන්නව මදිවට මම මේක කර ගත්තෙ ඔයාට මම කරපු දේ නිසයි..මම දැන් ඒකට දඬුවම් විඳිනව.. මට සමාවෙන්න.....තරහ නෑ නේද ඔයා????<br /><br />''...නෑ මම තරහ නෑ..ඒක අමතක කරන්න...''<br /><br />මම එහෙම කිව්වෙ මෙයා ඔලුව බිත්තියෙ ගහගෙන කිව්ව නිසා බයට..ඇත්තටම මගෙ හිතේ තරහක් නෙවේ තිබ්බෙ මහා කලකිරීමක් විතරයි..<br />ඔන්න ඉතින් අපි ආයෙමත් පරන පුරුදු විදියට උන්න....<br />මේ අතර එයා එයාගෙ බ්ලොග් එකේ හරිම දුක හිතෙන කතාවක් ලිව්ව..එයාගෙ අම්මයි තාත්තයි එදා රෑ රහසක් කතාවෙලා පහුවදා එයාල නුවර එලි විනෝද ගමනක් ගිහින් දවස් කීපයක..තව එයාලගෙ පවුලෙ නෑයො හිතවත් අයත් මේ ගමන ගිහින්..අම්ම බොරු කියල පොඩිලමයි යන්නෙ නැහැ මේ ගමනට කියල මෙයාව නැන්දලාගෙ ගෙදර තියල යන්න හදනකොට එයාගෙ මැරුන මල්ලි අඬල එයත් මෙයා එක්ක නැන්දලගෙ ගෙදර ඉන්න ඕනෙ කියල..අම්ම කිව්වලු නැහැ මල්ලි ඉන්න ඕනෙ ලොකු අයිය එක්ක ආච්චිලාගෙ ගෙදර කියල එවෙලෙ මල්ලි ගොඩාක් ඇඬුවලු ''අනේ මට ලොකු අයිය එක්ක ඉන්න බැහැ එයා මට ගහනව මම චූටි අයිය එක්ක ඉන්නම්'' කියල..අම්ම බැන්නලු ඒ පාර....කෝම හරි මෙයාට බොරු කියල මෙයාව දාල අනිත් ඔක්කෝම කට්ටිය අනිත් පොඩි ලමයිනුත් එක්ක ඒ ගමන ගිහින්..ආපහු එන දවසෙ මෙයා මාමට කියල කලින්ම ගෙදරට ඇරලවගෙන ගමන ගිහින් එන අම්මලාට බොන්න කූල්ඩ්‍රින්ක්ස් හදල තියල(අනේ බලන්න මෙයා වගේ හොඳ අහින්සක ලමයෙක්..පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම.)<br />..අම්මල ආවාම මල්ලි අඬන්න වගේලු..අම්ම කිව්වෙ මල්ලිට හෙම්ම්බිරිස්සාව කියලලු..පස්සෙ රෑ නිදාගන්න ගියාම මල්ලි මෙයාට කියල අනිත් ඔක්කෝම ලමයි ඒ ගමන ගියා හැමෝම ඔයාව ඇහැව්ව කෝ චූටි අයිය කියල..ඉතින් ''මම දන්නව මල්ලි'' කියල මෙයා ඇඬුවලු....ඕක තමා කතාව පෝස්ට් එකේ තිබ්බ.....<br /><br />මම පහුවදා මෙයාගෙන් ඇහුව ''අනේ ඇත්තටම ඔයාගෙ අම්මල එහෙම කලාද ඔයාට'' කියල. එයා කිව්වෙ..''..ඔව් එයාල හැමදාම කලේ එහෙම ඒ සිද්දිය වෙලා හරියටම මාසෙකින් මගෙ මල්ලියා මාව දාල ගියා..'' කියල....<br />මේ පෝස්ට් එක පල උනාට පස්සෙ ඒක දැකපු හැමෝම මෙයාට අනුකම්පා කලා(මෙයාව නැලෙව්ව.) ඒත් සමහර 'ඇනෝල' මෙයාට කුනුහරුපෙනුත් බැන්න..!!!<br />මේවා දැක්ක මගේ සමහර යාලුවො මට අවවාද කලා..මෙයා හරියට දුක් වින්ද කොල්ලෙක් පව් එයාගෙ හිත රිද්දන්න එපා&nbsp; කියල...<br />ඒ විතරක් නෙවේ මෙයා නිතරම වෙන වෙන බ්ලොග්ස් වල කොමෙන්ට්ස් දැම්ම අනිත් අයට දුක හිතෙන විදියට..''මාත් ඔය විදියෙ තනි උන කෙනෙක්'' මටත් ඔය වගේ අතීතයක් තිබුන'' ''මටත් මේ ලෝකෙ කවුරුවත් නැහැ'' ඔය වගේ දුක් කතා මෙයා ලෝකෙට පේන්න ලිව්ව...මම රැවටුනා..(තව කීදෙනෙක් මෙයාගෙ උගුලෙ ඉන්නවද කියල දෙවියො තමා දන්නෙ,) <br /><br />මෙයාගෙ තව අමුතු ගතියක් තිබුනා කවදාවත් කියල දීල හදන්න බැරි..එයා තේරුම් ගන්නෙත් නැති...<br />මම මොනා හරි මෙයාට කිව්වාම එයා පෙත්තප්පු වගේ ඒකම ආපහු කියනව..<br />''ඔයා ඇයි කතා කරන්නෙ නැත්තෙ'' මම ඇහුවොත්..එයා මගෙන් අහනව..''...ඔයා ඇයි කතා කරන්නෙ නැත්තෙ..?'' කියල..<br />මම එයාගෙන් ඇහුවොත් ''ඔයා මට ඇත්තටම ආදරේද'' කියල එයා මගෙන් අහනව ''ඔයා මට ඇත්තටම ආදරේද?'' කියල..<br />ඔය වගේ මම කියන කියන දේම පෙත්තප්පු වගේ මටම කියන නිසා මම මෙයාට හොඳින් ආදරෙන් කියල දුන්න වාර අනන්තයි එහෙම කියන්න එපා කියල.....<br /><br />මෙයා කිව්වෙම එයාට කතා කරල පුරුදු නැහැ කියල...<br />මගෙ යාලුවො කිව්වෙ ''පව් අනේ ඒ කොල්ල මානසික ඇදගෙන වැටුන අසරනයෙක් ඔයා ඉවසීමෙන් ඉන්න ඕව හරි යාවි ඔයාට පිංසිදුවෙනවා එහෙම කෙනෙක්ව බලාගන්න එකට'' කියල....<br />ආයෙ මගෙ යාලුවො කිව්ව..''එයාගෙ අම්ම කරපු දේ නිසා එයාට සමාජෙට මූන දෙන්න බැරුව ඔය හැංගිලා වගේ ඉන්නෙ..ගෙදර අය වෙනස් කම් කරන නිස ඔහොම වෙලා තියෙන්නෙ..අසනීපෙ නිසා තවත් ඇදගෙන වැටිල..යාලුවො ඇසුරු කරන්නෙ නැත්තෙත් ලැජ්ජාවට'' කියල.....<br /><br />මෙයාට මම දන්න තරමින් යාලුවෙක් උන්නෙ නැහැ...දැනට ඕස්ට්‍රේලියාවෙ ඉන්න ක්‍රිස්ටියන් පෙරේරා(විශ්වනාත්)මෙයාගෙ හොඳම යාලුවා වෙලා උන්න ලු..ඒත් මෙයාගෙ මේ අම්ම කරපු දේ එයා එක්ක කිව්වාම ක්‍රිස්ටියන් මෙයාව යාලුකමෙනුත් අත් ඇරල දැම්මලු...ඒක කිය කිය මෙයා ගොඩාක් දුක් උනා මා එක්ක...තව මෙයාට උන්න ෆේස්බුක් එකෙන් අල්ල ගත්ත යාලුවො දෙන්නෙක්...එක්කෙනෙක් ''චරිත් මොරගොඩ'' වැඩ කරන්නෙ කොලඹ ලංකා බැංකු ගොඩ නැගිල්ලේ යම් කිසි තැනක...අනිත් යාලුවා ''නදිශ්ක ජයවර්ධන'' මෙයා නම් දෙහිවල පැත්තෙ ''ලොකු සල්ලිකාරයෙකුගෙ පුතෙක්'' කියල තමා මට රාජ් කිව්වෙ....(මම මේ දෙන්නව හොයනව පුලුවන් හැම විදියකින්ම කන්ටෑක් කර ගන්න හැදුවත් මෙයාල මොකක් හරි හේතුවක් නිසා මාව මග අරිනව...එහෙම නැත් නම් මෙයාලට එහෙම කරන ලෙස උපදෙස් ලැබිලා..කෝම උනත් මට ආසයි දැන ගන්න මේ රකුසා මෙයාල දෙන්න එක්ක රඟපාන චරිතෙ මොකක්ද කියල.).....එහෙමත් නැත් නම් මේ දෙන්නත් නලුවොද...????<br /><br />මේ කාලෙ අපි ආදරෙන්&nbsp; (මම ආදරෙන් උන්න.) ඔය කාලෙ විශේෂ දේවල් විදියට උනේ මෙයාල නිතරම වගේ ''නිල්මිනි අක්කලගෙ ගෙදර'' පාටි වලට ගියා..''උපුලිත්'' නිතරම මෙයාට හමු උනා කිව්ව...නිල්මිනි උපුලි ගැන මෙයාට කියනවලු නිතරම..මෙයා කැමති නැතිලු...දවසක් මෙයා කිව්ව..''..මමයි තාත්තියි අද යනව තාත්තිගෙ යාලුවෙක්ගෙ ගෙදර ඩිනර් එකට..'' කියල..මම අරන් දුන්න ශර්ට් එකක් ඇඳගෙන තමා මෙයා ගියෙත්..රෑ ආපහු එන වෙලාවත් මට කියල ගියා..ඔන්න කිව්ව වෙලාවටම මෙයා ආපහු ආව කියමුකො...ඊට පස්සෙ මෙන්න මෙහෙම මට කතා කලේ....<br />''...හායි...අපි ආවා...''<br />''...ආ ඔයා කිව්ව වෙලාවටම ආව නේ..කෝමද පාටි එක..?''<br />''...ශෝක් නියමයි අරයත් ඇවිත් උන්නනෙ..''<br />''..අරය? ඒ කවුද?..<br />''..උපුලී..''<br />''..ඈහ්? ඕක කියන්නද ඔයා මට මේ මහ රෑ වෙනකම් ඇහැරගෙන ඉන්න කිව්වෙ?..''</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-6711937340893853535?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com53tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-49153064446833865662012-01-08T16:59:00.003+02:002012-01-08T23:34:06.164+02:00<div class="separator" style="clear: both; color: #38761d; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ERXVQok8HN8/Twmu8AXsiTI/AAAAAAAAAN8/gylwK-U4Y3E/s1600/winchat.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="230" src="http://1.bp.blogspot.com/-ERXVQok8HN8/Twmu8AXsiTI/AAAAAAAAAN8/gylwK-U4Y3E/s320/winchat.JPG" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; color: #38761d; text-align: center;"></div><div style="color: #38761d;"><span style="font-size: large;"><span style="font-size: small;">(අළු පාට හැන්දෑව 18..) </span></span></div><div style="color: #38761d;"><span style="font-size: large;">එදා මුලු දවසෙම රාජ් ගැන කිසි තොරතුරක් දැනගන්න බැරි උන දවසක්..පාන්දර ඉඳන්ම පෝන් එක ඕෆ්.ඔන්ලයින් නැහැ..අඩුම ගානෙ මට එකම මිස් කෝල් එකක් වත් නැහැ..මම හොඳටම බය උනා..මෙයාට කරදරයක්ද?හදිසියෙ ආයෙමත් අසනීප උනාද?<br />පුංචි දේකටත් ගොඩාක් කලබල වෙන ගොඩාක් හිතන දුක්වෙන සංවේදී හිතක්(මෝඩ හිතක්.)මට උපතින්ම පිහිටල තියෙන්නෙ.....<br />මහ රෑ වෙන තුරු මම කන්නෙ නැතුව නිදි නැතුව බලන් උන්න..ඔන්න මෙයා රෑ ආව ඔන්ලයින්....<br />''..ඔයාට මොකද උනේ අද දවසෙම ඔයා නැත්තෙ ඇයි?..'' මම ඇහුව...<br />''..මට කරදරයක් උනා මම ගමනක් ගියා ඔෆිස් එකේ අයිය කෙනෙක් එක්ක..''<br />''..මොකද උනේ? ඇයි මට කිව්වෙ නැත්තෙ? ඉතින් ඇයි පෝන් එක ඕෆ් දවසෙම?..'' මම කලබලේට ප්‍රශ්න වැලක්ම ඇහුව...<br />''..පෝන් එක වහන් උන්නෙ ගෙදරින් මට කතා කරන නිසා..වෙච්ච දේ කියන්නම්කො තව දවස් තුන හතරකින්..''<br />''..ඇය් ඒ දැන් කියන්න බැරි? අනේ මට කියන්න මොකද උනේ?..''<br />''..මම කිව්වනෙ දැන් කියන්න බැහැ කියල සෙනසුරාදට කියන්නම්..අහන්න එපා එතකම්..මට කරදර කරන්න එප..තේරුනාද..?''<br /><br />මම ඊට පස්සෙ ඒ ගැන කතා කලේ නැහැ..ඒත් මම ඒ ගැන හිත හිත දුක් වින්ද...පුදුම කතාවක්නෙ..එයාට කරදරයක් උනාලු..දවසෙම මොනා උනාද කියල දන් නෑ ඒත් කියන්න බැරුලු....<br />එයාගෙ අස්වාභාවික චරිතෙ ගැන හිතල මම සෙනසුරාද වෙනකම් බලන් උන්න...<br />සෙනසුරාද හවස මම ඇහුව..<br />''..අද මට කියනවද ඔයාට මොකෝ උනේ කියල..?''<br />''..මොකුත් උනේ නැහැ ඒක දැන් ඉවරයි..''<br />''..ඔයා මහ පුදුම කතානෙ කියන්නෙ එදා කිව්ව ලොකු කරදරයක් කියල සෙනසුරාදට කියන්නම් කියල&nbsp; අද කියනව මොකුත් නෑ ඒක ඉවරයි කියල..'' මට තරහ ගියා...ඇත්තම කියනවා නම් මේ දවස් වෙද්දි මට ඉක්මනින් තරහා යන ගතියක් තිබුනා..මම හැම වෙලේම උන්නෙ නොසන්සුන් කමෙන්..ඔලුවෙ බරක් තියාගෙන..දුකෙන්..ආදරේ කරන අය ඉන්නෙ සතුටින් නේද? මේක ආදරය කරන ආදරය ලැබෙන කෙනෙකුට තියන මානසික තත්වයක් නෙවෙ පිස්සුවක්...මහා බරක්...!!!!<br />ඒ පාර එයා ඔන්න කියන්න පටන් ගත්ත එයාගෙ ප්‍රශ්නෙ....<br /><br />''..මේකයි උනේ ඔන්න එදා උදේ අම්මියි තාත්තියි රන්ඩු උනා මා නිසා...තාත්ති ගියාට පස්සෙ අයියා ඇවිත් මට බැන්න තමුසෙ යනවකො ඕයි යන්න මෙහෙන් පිටවෙලා අපිටවත් සැනසීමෙන් ඉන්න තමුසෙ නිසානෙ මේ ඔක්කෝම ප්‍රශ්න කියල එයා මට බැන්න..''<br />''..ඉතින් ඔයා මොකද කිව්වෙ එයාට..?''<br />''..මම මොනා කියන්නද වෙනදා වගේම මගෙ කාමරේට වෙලා මම ඇඬුව..''<br />''..ඉතින් ඔයාගෙන් එයාලට උන ප්‍රශ්නෙ මොකක්ද?..''<br />''..මගෙන් එයාලට කිසිම වැරද්දක් වෙලා නැහැ..මම එයාල ඔක්කෝටම ආදරේයි..ඒත් මාව පෙන්වන්න බැහැ කාටවත්..'<br />''..ඉතින් ඊට පස්සෙ මොකෝ උනේ?..''<br />''..මොකුත් නැහැ මම ගියා ඔෆිස් එකේ අයිය කෙනෙක් එක්ක මට ඉන්න කාමරයක් හොයා ගන්න, එකක් හම්බ උනා..ඒත් තාත්ති ගෙදර එනකම් ඉන්න ඕනෙ කියල යන්න..ඒකයි මම ඔයාට කිව්වෙ අද කියන්නම් කියල තාත්ති එනකම් උන්නෙ මම...''<br />''..ඉතින්..''<br />''..තාත්ති ට මම අඬල කිව්ව මේ ගෙදර මට තවත් ඉන්න බැහැ,මම නිසා ඔයාල රන්ඩුවෙන්න අසතුටෙන් ඉන්න ඕනෙ නැහැ.. මම වෙනම ඉන්න යනව කියල..ඉතින් තාත්ති මට යන්න එපා කිව්ව..පස්සෙ කෑම කන වෙලාවෙ තාත්ති අය්යට හොඳටම බැන්නලු..චූටිපුතා මේ ගෙදරින් අඩියක් යන්නෙ නැහැ කොහෙවත්, ඕන එකෙක් ඉන්නව නම් යන එකයි තියෙන්නෙ කියල..අයිය තරහ වෙලා ගියාලු කෑම කන්නෙත් නැතුව..දැන් එයා අපි එක්ක කෑමට ඉඳගන්නෙ වත් නැහැ..''<br />''..ඔයාට කවුද කිව්වෙ ඒක?..''<br />''..මට කිව්වෙ අක්ක..''(නෑනා)<br />මට එවෙලෙ ඒ අයිය එක්ක ආවෙ ඉවසගන්න බැරි තරම් කේන්තියක්..එදා මම ඒ අයියට නමකුත් දැම්ම ''මරුමුස්'' කියල..එදා ඉඳන් මම එයාව හැඳින් වුවෙ ''මරුමුස්'' කියල....<br />''හොඳ වැඩේ එයාට ඕනෙ නම් යන්න කියන්න ඕන දේවාලෙකට.ඔයා හෙල්ලෙන්න එපා ගෙදරින්..මහ පුදුම මිනිහෙක්නෙ..එක අම්මගෙ බඩින් ඉපදුන නිසා නේද එක්කුසේ උපන් කියන්නෙ?එයාට ඒක තේරෙන්නෙ නැද්ද?ඔයාටත් හොඳටම අයිතිය තියනවනෙ ඔයාගෙ අම්ම නිසා යන්න එපා කොහෙවත් ඔයා..''<br />''..නැහැ මම යන්නෙ නැහැ..'' එයා කිව්ව...<br /><br />ඔය විදියට නිතර නිතර එයා අතුරුදහන් උනා...හැමදාම කිව්වෙ..ඔෆිස් එකේ මීටින් එකක්...පෝන් එක ගෙදර අමතක උනා..පෝන් එක ඕෆ් වෙල දන්නෙම නැතුව..ඔෆිස් එකේ වෙන වැඩකට පිට ගියා පෝන් එක ඔෆිස් ලාච්චුවෙ..මල්ලිව බලන්න කනත්තට ගියා පෝන් එක ඕෆ් කරන් උන්න..අම්මල එක්ක තරහ වෙලා බීච් එකට ගිහින් උන්න තනියම පෝන් එක ඕෆ් කරන්..ඔය අතරෙදි මෙහෙමත් උනා....<br /><br />''..අපේ හලාවත තියන පොල්වත්තකට හොරු පැනල හෙන කේස් එකක් ඒක සෙට්ල් කරන්න උනේ මට. ඒකට ගියා හදිසියෙම..''<br />මම එයා කිව්ව දේවල් විශ්වාස කලා..ආදරේ කරන්නෙ විශ්වාසය නිසානෙ....<br />එයා ගාව මොබයිල් පෝන් 2 ක් තිබුන..එකක් එයාගෙ එක..අනික එයාට ඔෆිස් එකෙන් දීල තිබුන එක කිව්ව..එයාට මම ඔය දෙකටම කෝල් කලා..ඒත් එයා මට මිස් කෝල් දෙන්නෙ ඔය එයාගෙ ප්‍රයිවට් පෝන් එකෙන් විතරයි..එයාගෙ ඔෆිස් පෝන් එකෙන් එස්.එම්.එස් එවනව ඒත් ඒකෙන් කෝල් කරන්න බැරිලු.<br />ඔන්න ආයෙමත් දවසක් මෙයා දවසෙම අතුරුදහන් උනා...<br />''..ඔයාට අද මොකෝ උනේ..?'' මගේ සුපුරුදු ප්‍රශ්නෙ මම ඇහුවා.....<br />''..මගෙ පෝන් එකේ ක්‍රෙඩිට් නැහැ..''<br />''..හරි ඉතින් අනිත් පෝන් එක තියෙන්නෙ..?''(ඒකෙන් එස්,එම්.එස් එවන්න පුලුවන්නෙ.)<br />''..ඒකෙන් කෝල් කරන්න පුලුවන්ද යකෝ..???''<br />ඔන්න ඔහොමයි රාජ් කතා කලේ..<br />මට එදා පුදුමෙනුත් පුදුම හිතුන..මෙයාද මේ අහිංසකය..කාත් කවුරුත් නැති අනාථය.?<br />ඉවසගන්න බැරි තරම් දුකක් දැනුන නිසා මම කිව්ව....<br />''..අනේ මට ඔහොම කරන්න එපා..'' කියල එයා ගත් කටටම මගෙන් ඇහුව..<br />''..ඇයි මම මොනා කලාද? තමුසෙව රේප් කලාද නෙට් එකෙන්..?'' </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-4915306444683386566?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com51tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-64887420179014464342012-01-06T01:48:00.000+02:002012-01-06T01:48:18.203+02:00<div style="color: #274e13;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SfM8N4_LQe0/TwY1rlIw7EI/AAAAAAAAANo/d8WlMB9CEcQ/s1600/tundra+swan1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="315" src="http://4.bp.blogspot.com/-SfM8N4_LQe0/TwY1rlIw7EI/AAAAAAAAANo/d8WlMB9CEcQ/s320/tundra+swan1.jpg" width="320" /></a></div><span style="font-size: large;"><span style="color: red; font-size: small;">අළු පාට හැන්දෑව 17... </span></span><br /><br /><span style="font-size: large;">මගෙ කලින් පෝස්ට් එකේ, මධුරංග අයියගෙ කොමෙන්ට් එක දැක්කම හදිසියෙම මට මතක් උනා අමතක වෙලා තිබ්බ ගොඩාක් වැදගත් දෙයක්..(ස්තූතියි මධුරංග අයියට.)<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />අපේ සම්බන්ධය ට මාස කීපයක් ගතවෙමින් තිබ්බ...දවසෙන් දවසම එයාට තව තවත් ලං වෙද්දි මට දැනුන රාජ් ගෙ අස්වාභාවික චරිත ලක්ශන..අස්වාභාවික ගති පැවතුම්..අවුරුදු 24 ක ඉගෙන ගත්ත කොල්ලෙක් ගාව තිබිය යුතු ගති පැවතුම් මෙයා ගාව ගොඩාක් අඩුවෙන් තිබුනෙ..සමහර විට එහෙම නොතිබුනාම කිව්වත් වැරදි නැහැ..වෙලාවකට එයා හැසුරුනේ මුරණ්ඩු හිතුවක්කාර පොඩි දරුවෙක් වගේ..වෙලාවකට මාණසික අසනීපකාරයෙක් වගේ..තවත් වෙලාවකට එයා ගාව තිබුන තවත් කෙනෙක්ව හරි ඉක්මනින් රිදවන්න,තරහ ගන්වන්න පුලුවන් විදියෙ අදහස් වචන වගේම ක්‍රියාවනුත්...<br />මම හිතුවෙ..එයාගෙ ගෙදර තිබ්බ අසහනකාරී වාතාවරනයත්,එයාගෙ ''මාරාන්තික අසනීප තත්වයත්''..රැකියාවෙ තිබ්බ අධික කාර්යබහුල කම නිසාත්,එයාගේ අධ්‍යාපන කටයුතු අමාරුවෙන් කරගෙන යන නිසාත්,එයා මෙවැනි තත්වයකට පත්වෙන්න ඇති කියල....<br />මේ ගැන මම මගේ හිතවත් අක්ක කෙනෙක් එක්ක කථා කලාම එයා කිව්වෙත් ඒකමයි එයා කිව්වෙ මට ගොඩාක් ඉවසීමෙන් කටයුතු කරන්න කියල රාජ් එක්ක..අනික ඒ අක්කම කිව්ව අපි මෙහෙ යුරෝප් වල හොඳම ඩොක්ටර් කෙනෙකුට එයාගෙ මෙඩිකල් රිපෝට්ස් පෙන්නල මොනාහරි කරමු එයාගෙ අසනීපෙටත් කියල..ඒත් මම මොනතරම් වද කරල ඉල්ලුවත් රාජ් නෙවේ එයාගෙ මෙඩිකල් රිපෝට්ස් මට දුන්නෙ..හැමදාම මොනා හරි කියල මග ඇරිය එයා..ඒකෙන් උනේ මම තවත් භය උන එක..මම හිතුව එයාට මොකක් හරි ලොකු අසනීපයක් ඇති අපිට නොකියන කියල..<br />ඔය කාලය ඇතුලත එයාව සැක කල යුතු කරුණු ගොඩාක් හමු උනත් ඔය මම කලින් කිව්ව හේතු නිසා මම ඒවා පස්සෙන් පැන්නුවෙ නැහැ...<br />එහෙම සැකයක් හිතිල යාන්තම් හරි එයාගෙන් අහන්න ගිය වෙලාවට මම කලින් කිව්ව විදියට අර මාව රිද්දන වචන වලින්,ප්‍රකෝපකාරී ක්‍රියාවලින් එයා පිළිතුරු දුන්න...<br />''.....මගේ ජාතකේ ගැනත් කියල තියෙද්දි,මගේ මැරුන එකම මල්ලිය ගැන කියල දිවුරල තියෙද්දි,ඇයි මාව ඔයා අවිශ්වාස කරන්නෙ? කොච්චර වැඩ කරල ආවත් මොන තරම් මහන්සි තිබ්බත් ගෙදර දුවගෙන එන්නෙ ඔයාව බලන්න..ආපු ගමන් ඇඳුම් ගලවන්නෙත් නැතුව ඉස්සරවෙලාම කරන්නෙ කොම්පියුටර් එක ඕන් කරන එක..මගේ ලෝකෙ ඔයා..හැමදාම නින්දට යන්න කලින් ඔයාගෙ කටහඬ අහලා..ඔයාගෙ හිනාව අහල මම නිදා ගන්නෙ.(මෙයා මේවා මටත් හොරෙන් රෙකෝඩ් කරන් ඉඳල තියනව.)මේ ගෙදර මගෙ අයට වත් මාව කවදාවත් තේරෙන්නෙ නැති එක මම හිතුවා ඔයාටවත් මාව තේරෙනව ඇති කියල දැන් බලද්දි ඔක්කෝටම හපන් ඔයා.....''..<br />එයා මට කතා කලේ ''නංගි'' කියලනෙ.මම දවසක් ඇහුව''..ඇයි ඔයා මට නංගි කියල කතා කරන්නෙ..?''<br />''..එතකොට මගේම කියන හැඟීමක් දැනෙනව..''<br />''..එතකොට ඔයා ඔයාගෙ බ්ලොග් එකේ කොමෙන්ට්ස් දාන අයටත් කතා කරන්නෙ නංගි කියලනෙ..තව ඔයා කිව්වෙ උපුලිට කතා කරන්නෙත් නංගි කියලනෙ එතකොට එයාලවත් ඔයාගෙම වගේ දැනෙනව ඇති නේද? එතකොට මගෙයි එයාලගෙයි වෙනසක් නැද්ද?.''&nbsp; ඔන්න ඔය වගේ අවස්තාවලදි අපි අතර අමනාප කම් ඇති උනා..ප්‍රශ්නයට අදාල දේවල් මග ඇරල,කටුක වචන වලින් එයා මට දමල ගැහුව...<br />එයාගෙ ජීවිතේට අදාල ප්‍රශ්න ගැටලු කතා කරනව හැර වෙන එයා මා එක්ක කතා කලේ,ෆිල්ම්ස් ගැන...සින්දු ගැන..බ්ලොග්ස් ගැන..එෆ්බී එක ගැන..<br />උදේ,දහවල්,හවස,රෑ......කෝල් වලින්,එස් එම් එස් වලින්,ස්කයිප් එකෙන්,ගූග්ල් ටෝක් එකෙන්,ඊමේල් වලින් මාස 5 ක කාලයක් අපි හැමදාම කතා කලත් අපිදෙන්නගෙ ආදරේ ගැනවත්,අපේ අනාගතේ ගැනවත් කිසිම දාක එයා මා එක්ක කතා කරල නැහැ..මම හිතුවෙ එයාගෙ අර කලින් හේතු නිසාම එහෙම වෙනව ඇති කියල..මාත් ඔහේ බලාගෙන උන්න එයා ප්‍රශ්න වලින් මිදිල සතුටින් ඉන්න දවසක් උදාවෙනකම්...<br />අනික සාමන්‍යයෙන් අපි කෙල්ලො ඉස්සර වෙන සිරිතක් නැහැනෙ..කෙල්ලො කැමති කොල්ල ඉස්සර වෙලා අපිව අතින් අල්ලන් ඉදිරියට යනවට..එහෙම නැතුව කොල්ලගෙ අතින්&nbsp; ඇදගෙන යන සිරිතක් නැහැනෙ නේද?<br />ඉතින් මාස 5 ක් කාලයක් මේ තත්වයම වෙනස් නොවී තියෙද්දි මම ටිකක් ''ඇද වැටුන'' තත්වයකට පත් උනා..හැමදාම එයාගෙ ප්‍රශ්න අහල පිලියම් හොයනව කියනව, එයාව සනසනවා, නලවනව, ආදරේ කරනව අනුකම්පා කරනව..එයා ෆිල්ම්ස් ගැන කියනකොට අහන් ඉන්නව..එයා එවන සින්දු අහනව..එයා කියන අනුන්ගෙ දේවල් අහගෙන ඉන්නව..මට එපා වෙලා වගේ තිබ්බෙ ඒ කාලෙ මෙව්ව....දවසක් මම එයාගෙන් ආදරෙන් ඇහුව...<br />''...ඇයි අපි දෙන්න අපි ගැන කතා නොකරන්නෙ?තව කොච්චර කල් මේ දේවල් ගැන කතා කර කර ඉන්නවද අපි? ඔයා ඇයි මට ඔයාගෙ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ් ට වගේ කතා කරන්නෙ නැත්තෙ?ඇයි අපි දෙන්න අපි ගැන කතා නොකරන්නෙ?..''<br />''...මම උපන්දා ඉඳන් තනි උන කෙනෙක්..මට සමාජය පුරුදු නෑ..මල්ලි මැරුනට පස්සෙ අම්මල මාව දාල ගියාට පස්සෙ මට කතා කරන්න බැරි උනා..කිසිම කෙනෙක් එක්ක කතා නොකර මම තනියම උන්න..මගේ ජීවිතේටම මම වැඩිපුරම කතා කලේ ඔයා එක්ක..මට තේරෙන්නෙ නැහැ කෙල්ලෙක්ව ඇසුරු කරන්න..මට තේරෙන්නෙ නැහැ ආදරේ කරන්න..මම ඔයාට ආදරෙයි ඒත් ඒක පෙන්වන්න මට තේරෙන්නෙ නැහැ..ඔයාව හමු උනාට පස්සෙ තමා මම මේ තරම් වත් වෙනස් උනේ..මේ ගෙදර මම ඉන්නවද නැද්ද කියල අම්මල වත් දන්නෙ නැහැ..මම කතා කරන්නෙ නෑ..මට එක පාරම වෙනස් වෙන්න බැහැ..ඒකට කල් ඕනෙ..මට ඒකට කල් දෙන්න ..මම වෙනස් වෙන්නම්..ඔයාට උනත් පේනව ඇති මම දැන් මුලදිට වඩා වෙනස් නේද?මට කල් දෙන්න..මට කියල දෙන්න..මම ඔයාට ඕන විදියට වෙනස් වෙන්නම්...''</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-kUpP9owGsLw/TwY2bG7U79I/AAAAAAAAAN0/szh9LcSO0gY/s1600/Devil_Angel_Love_by_AnOnA_Q8.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="224" src="http://4.bp.blogspot.com/-kUpP9owGsLw/TwY2bG7U79I/AAAAAAAAAN0/szh9LcSO0gY/s320/Devil_Angel_Love_by_AnOnA_Q8.png" width="320" /></a></div><span style="font-size: large;"><br />හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්..........මේ කතාව නිසා මම තව තවත් අසරන උනා..උපන් දා ඉඳන් දුක් විඳින මේ අහිංසකයට මාත් වද දෙනව නේද කියල මට හිතුන...<br />ඒත්...කොල්ලෙකුට කල් අරගෙන පුරුදු වෙන්න ඕනෙද කෙල්ලෙක් එක්ක කතා කරන්න..ඇසුරු කරන්න..ආදරේ කරන්න??????<br /><br />මේ කතාව අහපු මගේ යාලු අක්ක කෙනෙක් කිව්වෙ....<br /><br />''...අනේ කෙල්ලෙ හංසයින්ට පීනන්න පුරුදු කරන්න ඕනෙ නැහැ..''&nbsp;&nbsp; කියල.එයා කිව්ව විදියට රාජ් කරන්නෙ බොරුව..!<br /><br />මම රාජ් ට මේ 'හංස කතාව' කිව්වාම එයා කිව්වෙ මෙහෙම..<br /><br />''...හංසයින්ට පීනන්න පුරුදු කරන්න ඕනෙ නැහැ තමා..ඒත් පොඩිම කාලෙදි හංස පැටියෙකුගෙ තටු කැඩුනාම හංස අම්ම ඕනෙ එයාව බලාගෙන තටු හදල පීනන්න පුරුදු කරන්න...ඒත් මගෙ ජීවිතේට එහෙම ආදරයක් රැකවරනයක් මගෙ අම්මගෙන් කවදාවත් මට ලැබුනෙ නැහැ....''<br /><br />හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්...එතකොට ඒ ගනුදෙනුවත් අම්මගෙ එකවුන්ට් එකටම වැටුන....!!!!!!</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-6488742017901446434?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-5948134401656042312012-01-02T18:11:00.004+02:002012-01-03T09:17:35.940+02:00<table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-UQAOxpx4Mnw/TwHSa_4QTXI/AAAAAAAAANc/ZdFg2Z3mhOo/s1600/Image000+-+Copia.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-UQAOxpx4Mnw/TwHSa_4QTXI/AAAAAAAAANc/ZdFg2Z3mhOo/s320/Image000+-+Copia.jpg" width="256" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">&nbsp;එදා මගේ මුල්ම බ්ලොග් පෝස්ට් එක ලියන්න මට කියල දුන්න මගෙ ආදරනීය රෝසමල...!!</td></tr></tbody></table><span style="font-size: large;">ඉතින්.............<span style="color: #990000; font-size: small;">(අළු පාට හැන්දෑව ..16.)</span><br />ඔන්න දවසක් හවස රාජ් ඔන්ලයින් ආව වෙලේ මම අහුවාම 'කෝමද ඔයාට' කියල එයා හඬා වැටීගෙන කථා කලේ...<br />''...මම අද දවසෙම ඇඬුව නංගි..මට ජීවත් වෙලා වැඩක් නැහැ මේ විදියටන් නම්...''<br />''...ඇයි කියන්න ඔයාට මොකද උනේ...?''<br />''...ඔයා දන්නවනෙ අර මගෙ ඔපරේශන් එකෙන් පස්සෙ හැම මාසෙකම මාව කොලඹ එක්ක යන්න ඕනෙ ඒ ප්‍රයිවට් හොස්පිටල් එකට ඩොක්ටර්ට පෙන්වන්න..අද උදේ අපිට යන්න තිබුනෙ..උදේ මම කාමරේ ලෑස්තිවෙනව යන්න ..මම අහගෙන අම්මි තාත්තිට බනිනවා මා ගැන කියල..එයාල දන්නෙ නැහැ මම ඔක්කොම අහගෙන උන්න කියල...''<br />''...ඇයි ඒ ඔයාට බනින්නෙ? ඔයා මොනා කලාටද..ඇයි දෙවියනේ මොනා වෙලාද මේ මිනිස්සුන්ට..?''<br />''...මම මොකුත් කලේ නැහැ නංගි..මේක මගෙ කරුමෙ..අම්මි බනිනව මට ඇහුන අපරාදෙ මේකා වෙනුවෙන් අදත් පාලොස්දාහක් විතර ඉවර කරල එන්නද හදන්නෙ? ආන්ඩුවෙ හොස්පිටල් එකකට අරන් ගියා නම් මොකෝ වෙන්නෙ කියල...මම කාර් එකේ පිටි පස්සෙ කොළඹට යනකම්ම අඬ අඬ ගියෙ නංගියො...''<br />''...හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්......මේක අහන්න..මම කියන දේ අහන්න...ඔය ප්‍රයිවට් හොස්පිටල් වල ඉන්නෙත් ආන්ඩුවෙ අය..අනික කොච්චර හොඳ ඩොක්ටර්ස්ල ඉන්නවද දැන් ආන්ඩුවෙ හොස්පිටල් වල..ඇත්තටම ප්‍රයිවට් වලට අච්චර සල්ලියක් වියදම් කරන එක බොරු වැඩක් තමා මාත් කියන්නෙ...අම්ම හිතන්න ඇත්තෙ එහෙමයි..මම උනත් එහෙම කියනව..ඔයාට ආදරේ නැති කම නිසා නෙවේ අම්ම එහෙම කියන්න ඇත්තෙ..අනික ඔයාලගෙ පවුලෙ පුත්තුම දෙන්න විතරනෙ කවදා හරි එයාල මැරි කරල ගියාම දුවෙක් වත් නැති නිසා අම්ම තනි වේවි කියල එයාට භයකුත් ඇතිනෙ..ඒ නිසා එයා අර පරිස්සමෙන් වියදම් කරනව ඇති..ඉතුරු කරනව ඇති මම හිතන්නෙ..ඔයා ඒක ගනන් ගන්න එපා..දුක් වෙන්නෙ නැතුව ඉන්න දැන් ඉතින්&nbsp; හොඳේ?..''<br /><br />ඉතින් හැමදාමත් වගේ මට කරන්න සිදු උනා ඔය ''බබ්බු නැළවිල්ල'' මමත් තාම පුංචි එකෙක්..ඒත් අම්ම කෙනෙක් වගේ එයාව සනසන නළවන එක තමා මම කලේ හැමදාමත් වගේ.......<br /><br />ඒ දවස් වල අපේ වත්තෙ රෝස ගස් වල මල් පිරීලා..දවසක් උදේක මම දැක්ක එක ගහක අලුතෙන්ම මල් පිපිලා ඒවා හරි විශාල ලස්සනම රෝස මල්..ඒක දැක්කාම එක පාරම මට හිතුනෙ අනේ මේකෙන් මලක් එයාට යවන්න ඇත්නම් කියල...ඉතින් කෝම යවන්නද අපි දුරනෙ..ඉතින් මම මගෙ පෝන් එකෙන් ඒ ලොකුම මලේ පොටෝ එකක් අරන් ඒක මේල් එකක ඇඩ් කරල ''අයි ලව් යූ'' කියල එයාට යැව්ව........<br /><br />ඔය දවස් වල එයා එයාගෙ බ්ලොග් එකේ පෝස්ට් එකක් දැම්ම ''මගේ වෝර්ඩ්ප්‍රෙස් කෙරුවාව'' කියල..එදාම එයා අලුත් බ්ලොග් එකක් ලියන්න පටන් අරන් තිබ්බ..ඒ බ්ලොග් එක අපි දෙන්නම ලියමු කියද්දි මම ඒකට එක හෙලාම අකමැති උනේ බ්ලොග් ලියනවා තියා ඒව ගැන කිසිම දෙයක් මට නොතේරෙන නිසාත්..සිංහලෙන් එහෙම දේවල් ලියන්න හීනෙකින්වත් දැනගෙන උන්නෙ නැති නිසාත්..එහෙම දෙයක් ලියන්න හිතන්නත් මට භය හිතුන...ඊට කලිනුත් මගෙ යාලුවො කීප දෙනෙක් මට කියද්දි බ්ලොග් එකක් ලියන්න කියල..මම කිව්වෙ මම නම් මේ ආත්මෙදි බ්ලොග් ලියන්නෙ නැහැ කියල.......<br /><br />නමුත් රාජ්ගෙන් මට බේරුමක් නැති උනා...එයා මට වදයක් වගේ උනා ඒ බ්ලොග් එක ලියන්න එන්න කියල..<br />''...නෑ නෑ ඔයා මේකට එන්නම ඕනෙ මමනෙ කියන්නෙ..ඔයාට ලියන්න පුලුවන්..මම කියල දෙන්නම්..මම කියන නිසා එන්න..ඔයා මම කියන දේ අහන්නෙ නැත්ද? ප්ලීස්..ප්ලීස් මම නිසා එන්න ප්ලීස්...''<br /><br />ඉතින් මම ''හා එන්නම්'' කියපු සැනින්ම මෙයා උඩ පැනගෙන බ්ලොග් එකට මාව දාල ඒකෙ නම ''මතක මන්දිර'' කියල..එයාගෙ නම හුදකලා යාත්‍රිකය කියල..මගෙ ඇත්ත නමේ කෑල්ලකින් මටත් නමක් හදල ඔන්න වැඩේ පටන් ගත්ත....ඒත් ඒකෙ ලියන්නෙ කෝමද මොනාද කියන එක නම් කොහෙත්ම තේරුනේ නැහැ.......(ඒ බ්ලොගය දැන් නැහැ.)<br /><br />ඔන්න ඉතින් මම යැව්ව අර තෑගි පෙට්ටියත් මේ වෙනකොට එයාට ලැබිල...''තැන්කියු'' එකක් විතරයි මට එයාගෙන් ලැබුනෙ..අවංකවම කියනවා නම් ඊට වඩා දෙයක් එයාගෙන් අහගන්නයි මම බලපොරොත්තු උනේ...ඔයාල කවුරුත්&nbsp; කවදා හරි&nbsp; කාට හරි ආදරේ කරලා තියනවා නම් ඒ අයෙකුගෙන් මොනා හරි පුංචිම තෑග්ගක් හරි ලබාගෙන&nbsp; එහෙම නැත්නම් දීල තියනවා නම්...ඔයාලට පැහැදිලි වෙන්න ඕනෙ මම මේ කිව්ව දේ........<br />ඒත් ඒ වෙනුවට මට අහගන්න ලැ බුනෙ මෙන්න මේ වගේ දේවල්.<br />1...චේන් එක කොටයි ඒක මට දාන්න බැහැ.<br />2...අර ලූර්ඩ්ස් වලින් ගෙනාව කිව්ව වතුර කුප්පිය බිඳිල කෑලි වලට ඒ කෑල්ලකට මගෙ ඇඟිල්ලකුත් කැපුන.<br />3...පෙට්ටිය අතුලෙ කූඹි පිරිලා.<br />4...අර තාරාව එක්ක එව්ව චොක්ලට්ස් ඔක්කොම දිය වෙලා තාරාව නෑවිලා..අපරාදෙ ඒකව කාර් එකේ එල්ලන තිබුන.<br />5...මම අඳින්නෙ කොලර් දාපු ටීෂර්ට් විතරයි.<br />6...මේ දවස් වල රස්නෙයි ඒ ෂර්ට් එක අඳින්න බැහැ.<br />7...මේ ඩී.වී.ඩී වල එක කවරයක් කොනකින් කැඩිලනෙ.<br /><br />8...හරි දැන් මේක ට හරියන්න මොනාද මම එවන්න ඕනෙ?<br /><br />මට මහම මහ කළකිරීමක් දැනුන..ඊට පස්සෙ දවසක ෆේස්බුක් එකට ගියාම දකින්න ලැබුන දෙයක් මට අදහා ගන්න බැරි උනා..!!!<br /><br />එදා අනුත්තරාගෙන් සමුගන්න කියල ගිය දවසෙ අනුත්තරා එයාගෙ බෝයිත් එක්ක මෙයාට තෑගි දුන්න අර නිල්පාට අස්වයගෙ පොටෝ එකක් මෙයා හරි ලස්සනට ෆේස්බුක් එකේ දාල තිබුන.......!!!<br />එතකොට මම යැව්ව රුපියල් වලින් නම් දාස්ගානක් වටින තෑගි? ගිනි කඳු ගිහින් අච්චර මහන්සිවෙලා ගෙනාව ඒ හදවත? ( ඒ හදවත් දෙකේම ලස්සන පොටෝ එකක් මම එයාට යැව්ව කලින්ම.)<br />ඒ ඔක්කොමත් හරි මම අර ආදරේ කියල යැව්ව අපේ වත්තෙ පිපුන ඒ ලස්සනම ලස්සන කුළුඳුල් රෝස මල?<br /><br />එදා එවෙලෙ මගෙ හිතට දැනුන දේවල් මම මේකෙ ලියන්නෙ නැහැ....ඒත් ඒ මොහොතෙ ඒ දැනුන විදියටම මේ දැනුත් මගේ හිතේ ඒවා තියනවා..!<br /><br />ඉතින් එදා ඒ සිදුවීම නිසා කවදාවත් නොහිතපු දේකුත් සිදු උනා..හිතට දැනුන ඒ දුක වේදනාව ලස්සනම ලස්සන බ්ලොග් පෝස්ට් එකක් විදියට මගෙ අතින් මටත් නොදැනිම ලිය උනා..එදා ඒ සෙනසුරාද දවසෙ රාජ් පන්ති ගිහින් එද්දි මම ඒක ලියල පල කරලත් ඉවරයි....ඒක මතක තියන සමහරු ඇති මේක කියවන අය අතරත්...එදා ඒ හඬා වැටුන මට හිනාවෙලා....ජීවිතේ මුල්ම බ්ලොග් පෝස්ට් එක ලියන්න උදව් කරපු මේ ලස්සන රෝස මලට මම හැමදාම ආදරෙයි......!!<br /><br />මතකද ඔයාලට&nbsp; ''රෝස මල මට හිනා උනා..??''</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-594813440165604231?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-1976544447592374092011-12-31T16:56:00.000+02:002011-12-31T16:56:47.231+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-BjjuCbvm7vQ/Tv8iagMpuDI/AAAAAAAAANQ/HcIn74x2rc8/s1600/446.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-BjjuCbvm7vQ/Tv8iagMpuDI/AAAAAAAAANQ/HcIn74x2rc8/s320/446.jpg" width="320" /></a></div><span style="color: #cc0000; font-size: large;"><br /><br />අද රාත්‍රි 12 න් පසු මගේ ජීවිතයට ලබන ලස්සණ අවුරුද්ද උදාවෙන්න කලින් මගේ හිතට වට්ටපු මේ අවලස්සණ ප්‍රශ්ණය මෙසේ විසඳ ගන්නට හිතුනා........<br /><br />හොඳයි මම පටන් ගන්නම් මෙහෙම....<br /><br />මගේ බ්ලොග් එක ලියන්න පටන් අරන් අදට මාස 2 ක් සහ දින කිහිපයක්&nbsp; වන අතර... මේ වනතුරු ලෝකෙ රටවල් රාශියකින් මගෙ බ්ලොග් එක කියවන අය අතරින් කිසිම කෙනෙක් යාන්තම් හෝ මගෙ හිත රිදෙන විදියෙ එකම කොමෙන්ට් එකක් වත් එවා නැහැ...එහෙම උනා නම් එකම වතාවක් හෝ එහෙම උනා නම් මම ඒවා පල නොකර පිළිතුරු පමණක් හෝ දීමට පසු බට වෙන්නෙ නැහැ....<br /><br />ඒත් ඔබ විසින් එවන ලද (දෙවන වතාවටත්) ''කොමන්ටුවක් නෙවේ අවවාදයක්'' කියන ඒ දෙවන ''අවවාදයත්'' මා නොසලකා හැරියේ...නම් ගම් ප්‍රොෆයිල් නැති බිය ගුල්ලන්ගේ වැඩ වලට මා කවදත් ප්‍රතිචාර දක්වන්නේ නැති කම නිසා පමණයි.......<br /><br />ඒත් 3 වෙනි ''අවවාදය'' අවවාදයකට වඩා පොඩි ''තර්ජන පාරක්'' වගේ පෙනෙන නිසා ඔබට මෙහෙම පිළිතුරු දෙන්නම්........<br /><br />මගේ බ්ලොගය කියවන්න කැනඩාවෙන් බොහෝ දෙනෙක් එන&nbsp; නමුත් ඔබගේ ''අවවාද'' මට ලැබුන කිසිම දිනක කිසිම මොහොතක කිසිම කෙනෙක් කැනඩාවෙන් මගෙ බ්ලොගයට ඇවිත් තිබුනේ නැත.........<br /><br />ඒ අනුව ඔබතුමා ඒවා එවන වෙලාවල් වලදී ඉන්නට ඇත්තේ අනිවාර්යයෙන්ම ලෝක සිතියමෙන් කැනඩාව දෙස බලාගෙන විය යුතුය.....හික්ස් ය..!! <br /><br />ඔබ තුමා කියන අන්දමට ඇති තරමට ඔබ මා හඳුනන බවයි.....එසේ නම් දැනට මා කරන රැකියාව ඔබ නොදන්නේ මන්ද?...ඔබ දන්නේ 2010 වසරේ මා කල මගේ පලමු රැකියාව නොවේද? 2011 සැප්තැම්බර් මාසයේ සිට මගේ අලුත් රැකියාව ගැන ඔබ නොදන්නේ මන්ද?....මට අවශ්‍ය නම් දැනට ඕනෑම රටක විශ්ව විද්‍යාලයකට ගොස් උපාධියක් ලබා ගැනීමට උවමනාවටත් වඩා සුදුසු කම්,,හැකියාව සහ වාසනාව මට ඇති බව ඔබ නොදන්නේ මන්ද???????<br /><br />ඔබ කැනඩාවේ ජීවත් වන්නෙක් නම් දැනට ඒ රටේ වෙසෙන මගේ ලඟම ඥාතීන් හඳුනන්නේ නැතිද??<br /><br />මේ බ්ලොගයේ හැර අන්තර්ජාලයේ හැම අස්සක් මුල්ලකම මම මගෙ උප්පන්න සහතිකයේ ඇති නමින් පෙනී සිටින නිසා ඔබ මගේ ''ඇත්ත නම'' දන්නවා කියන එක ගැන පුදුම වන්නට තරම් මම මෝඩියෙක් නොවෙමි...ඒ ගැන ඔබ සිතන පරිදි ''බිය වන්නට'' මට කිසිදු හේතුවක් නැත........!!!!!!!<br /><br />ඉතින් මොට්ටපාල මහතානෙනි....!!<br /><br />ඔබගේ 3 වන ''අවවාදයට'' මම මෙසේ කියමි....!!!!<br /><br />හොඳින් හෝ නරකින් ඔබට හෝ ඔබගේ හත්මුතු පරපුරට...මගේ මේ ලිවීම නතර කිරීම හෝ මගේ බ්ලොග් එක වසා දැමීම කල නොහැක...!!<br />එසේ නම් ඔබ කුමක් කරන්නද??...''පියාඹන විට'' මාව ''හයිජැක්'' කරන්නද????? <br /><br />හහ්...හහ්..හහ්..හාආආආ...!!!!!!<br /><br />ඔබ ඒ තරම් 'හපනෙක්' නම් එලිපිට පෙනී සිටින්න..!!...නැති නම් ලබන අලුත් අවුරුද්දේවත් මේ වගේ ''ෂිටි වැඩ'' නොකර පාඩුවේ තමුන්ට ප්‍රයෝජනවත් වැඩක නිරත වෙන්න...!!<br /><br />සුභ අලුත් අවුරුද්දක්....!!!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-197654444759237409?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-49728838373279575612011-12-29T00:18:00.000+02:002011-12-29T00:18:16.288+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-_kAO3qEkmag/TvuQ1g2YnSI/AAAAAAAAAMU/kHCAvQ8cxAc/s1600/Aluwa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-_kAO3qEkmag/TvuQ1g2YnSI/AAAAAAAAAMU/kHCAvQ8cxAc/s320/Aluwa.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><span style="color: #6aa84f; font-size: large;"><span style="color: #274e13;">හප්පේ....දවස් ගානකට පස්සෙ අද තමා මම ලැප්ටොප් එක දිහා බැලුවෙ....ජනවාරි 9 වෙනිදා වෙනකම් අපිට නිවාඩුනෙ.....ඒත් මේ දවස් ටිකේ නම් එපා උනා කෑම හදලයි... කාලයි....මේස අස්කරලයි....පිඟන් හෝදලයි....ඇයි ගෙවල් අස්කරල..!! අපෝ........!!!!</span><br style="color: #274e13;" /><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඉතින් ඔයාල බලාගෙන ඉන්න ඇති නේද 'රකුසු කතාවෙ' ඉතිරිය කියවන්න?..හ්ම්ම්.මම දන්නව....ඒත් මේ උත්සව දවස් වල..කවුරුත් සතුටින් ඉන්න ටිකේ මට හිතුන ඒ 'තිත්ත'කතාව අද නොකිය වෙන කතාවක් කියන්න...ටිකක් හිනාවෙන්නත් එක්ක..!!</span><br style="color: #274e13;" /><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">මේ කතාවට මුල් උන සිදුවීම මට මතක් උනේ මීට සති දෙකකට කලින් 'අතීතයෙන් අහුලන මතකයන්' එක්ක 'දිල්' අක්ක ලිව්ව 'ලේසි නැති කජු කෑම' දැක්කට පස්සෙ...ඒත් යම් යම් තැන් අමතක නිසා ගලපල ලියා ගන්න අමාරු උනා..දැන් මේ දවස් වල මම ඉන්නෙ ගෙදරනෙ..ඔන්න අම්මගෙන් අහ ගත්ත මට අමතක තැන් එක්ක කතාව..!!!!! </span><br style="color: #274e13;" /><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">අපේ ආත්තම්ම ටීචර් කෙනෙක්..ඉස්සර මම පුංචිම කාලෙ සමහර දාට එයා මාවත් එක්කගෙන යනව එයා උගන්වපු ඉස්කෝලෙට...ඒ ගියාම මාත් අර ලොකු ලමයි එක්ක ඉඳගෙන ආත්තම්මගෙ කට දිහා බලන් ඉන්නව..නැත් නම් ඩෙස්ක් වල බලි රූප අඳිනව..තව තව 'මැර' වැඩත් කලේ නැහැ කියන්නෙ නැහැ මම හොඳේ?</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඉතින්..ඔය ඉස්කෝලෙ මට ගොඩාක් ආදරෙන් උන්න පොඩි ලමයින්ගෙ පංතියක ටීචර් කෙනෙක් හිටිය...එයාට මම කිව්වෙ 'චිට්ට මිස්' කියල..(එයාගෙ නම චිත්‍රා) ..එයා මාව නිතරම එක්කගෙන ගියා එයාගෙ පංතියට..(මැර වැඩ නිසා ආත්තම්ම යැව්වද කියලත් සැකයක් තියනව දැන්)...කෝම හරි,,,,&nbsp; මං පුංචිකාලෙ ඉඳන්ම මේ දැනුත් පැණිරස කෑම කන්න ආස නැහැ..ඒ උනාට ''කජු අලුව'' කන්න නම් එදත් අදත් හරිම පෙරේතයි.........</span><br style="color: #274e13;" /><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඔන්න ඉතින් මම මොකුත්ම පැණිරස කෑම කන්නෙ නැති නිසා චිට්ට මිස් දවසක් ඇහුවාම ඒ ඇයි කියල මම කිව්වලු මට ඕනෙ 'කජු අලුව' කියල....(අම්මල කියන්නෙ, මම ටීචර්ට කිව්වලු මට කජු අලුව ගෙනත් දෙන්න කියල...අයියෝ ලැජ්ජාවෙ බැහැ දැන් නම්)..ඉතින් දවසක් ඒ ටීචර් ඒව හදල ලොකු බිස්කට් ටින් එකක් පුරෝල ගෙනත් ආත්තම්ම අතේ මට එව්ව..එදා නම් අද වගේ මතකයි මට...ආත්තම්ම ගෙදර ආව ගමන් ඒක මගෙ අතට දුන්නෙ..''මෙන්න සුදු පුතාට චිට්ට මිස් කජුඅලුව හදල එවල..''</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඒක නිල්පාට ලොකු රවුම් බිස්කට් ටින් එකක්..හෙන බරයි මට...ගත්ත ගමන් ඒක හයියෙන් තද කරල බදාගෙන දිව්ව ආත්තම්මගෙ කාමරේට.මම නිදා ගත්තෙ ආත්තම්මගෙ කාමරේනෙ......</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඔන්න අම්මයි අයියල දෙන්නයි එනව අලුව එක බලන්න....මම මහා හයියෙන් විළාප දීල කෑගහල අඬන්න පටන් ගත්ත...!! මට හොඳටම මතකයි මම කෑගැහුවෙ මෙන්න මෙහෙම.....</span><br style="color: #274e13;" /><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">'' එන්න එපා...එන්න එපා...දෙන්නෙ නෑ...මේව මගෙ..මට එව්වෙ..මම කනව..ඔක්කොම කන්නෙ මම...එන්න එපා..!!..''</span></span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-wsH-Hh49CwI/TvuTmHTvwpI/AAAAAAAAAMs/KAaJYyaL3fs/s1600/Very-Angry-Cat.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-wsH-Hh49CwI/TvuTmHTvwpI/AAAAAAAAAMs/KAaJYyaL3fs/s320/Very-Angry-Cat.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="color: #6aa84f; font-size: large;"><span style="color: #274e13;">&nbsp;</span><br style="color: #274e13;" /><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">මම යටිගිරියෙන් කෑගහ ගහ අඬන නිසා ආත්තම්ම අය්යලවයි අම්මවයි මගෙන් ඈත් කරල කිව්ව..''හා මගෙ පුතා බඩ පිරෙන්න කාල ඉතුරුවා අපි අය්යලට දෙමුකො..පව්නෙ පුතේ..''</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">'' නෑ මම දෙන්නෙ නෑ..මම ඔක්කොම කනව..''</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඔය අතරෙ ඔන්න අය්යල දෙන්න ජනේලෙන් හොරෙන් එබෙනව මම දැක්ක..ඊට පස්සෙ මගෙ මරලතෝනිය තව වැඩි උනා..පස්සෙ ආත්තම්ම ජනේල් වහල කාමරේ දොරත් වහල මට ඕන එකක් කර ගන්න ඇරල එලියට ගියා...දැන් ඔක්කොම එලියෙ මට ඇහෙනව සාලෙ කට්ටිය කතා කර කර ඉන්නව.....</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඉතින් ඔන්න තනිවම අලුව කෑමේ මහා තරඟය පටන් ගත්ත කියමුකො...පලමු කෑල්ල කෑව...දෙකත් කෑව..තුන් වෙනි එක බැහැ...දැන් මොකෝ කරන්නෙ? අනේ දැන් ඉතුරුව අර ගොල්ලො කාවිනෙ.........</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඇඳ ගාවම පොඩි මේසෙ උඩ ආත්තම්මගෙ වතුර බෝතලේ තියනව..දෙපාරක් හිතුවෙ නැහැ..ගත්ත වතුර බෝතලේ වැක්කෙරුව ඔක්කෝම අලුව ටින් එකට..!!</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ටිකකින් ආත්තම්ම දොර ඇරන් ආවා ...''හපෝයි දෙවි හාමුදුරුවනේ....!!!! මේ මොකද මේ ලමය කරල තියෙන්නේ.....!!!!!!..''</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ආත්තම්ම එද්දි මම වතුර දාගෙන අලුව අනනව අත් දෙකින්ම මඩ ගොඩක් වගේ..ඇඳ උඩ..කොට්ට වල... බිම...මගෙ මූණෙ ඇඟ පත පුරාම....මඩ නාල වගේ......!!</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">අම්ම දුවගෙන ආව සද්දෙට...!!</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඇදල ගත්ත මාව ඇඳෙන් බිමට...චටාස්..පටාස්..චටාස්.... පටාස්.....!!&nbsp; එදා නම් දුන්න පාර මට මදි නොකියන්න...අම්මට තරහා ගියාම එහෙමයි........</span><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">අලුවත් කාල බඩ පිරෙන්න ගුටිත් කාල අඬල අඬලම මට නින්ද ගියාලු............</span></span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="color: #6aa84f; font-size: large;"><span style="color: #274e13;">&nbsp;</span><span style="color: #274e13;">ඔන්න ඉතින් මහා සද්දෙකට මට නින්දෙන් ඇහැරුනානෙ...බැලින්නම් වහිනව හෙන වැස්සක් එලියෙ..කාමරේ ආත්තම්මත් නැහැ..මම හෙමින්ම ඇඳෙන් බැහැල දොර ගාවට ගියා ඒක වහල..කාමරේ තියනව පුංචි ස්ටූල් එකක් අඩි දෙකක් විතර දිග..ඒකට ලස්සන ටේබල් මැට් එකක්දාල තිබ්බෙ..දිග සුදු රෙදි ලේන්සුවක් වගේ වටේට සුදු ලේස් එකක් අල්ලල...ඒකෙත් අලුව මඩ වැදිල..අනිත් ඔක්කොම ඇඳ රෙදි කොට්ට උර ආත්තම්ම අස් කරල තිබුන...මට හිතුන මේක මම හෝදල දාන්න ඕනෙ කියල...</span></span><br /><span style="color: #6aa84f; font-size: large;"><span style="color: #274e13;">ඒ දවස් වල අපේ ජනෙල් වල ග්‍රීල් නැහැ වීදුරුව ඇරගෙන එලියට අඩිය තියන්න පුලුවන්...ඉතින් අර ස්ටූල් කවරෙත් අරන්..ආත්තම්ම ගෙ මේස ලාච්චුවෙන් අලුත්ම සන්ලයිට් කෑල්ලකුත් අරන් මම ජනේලෙන් එලියට ගිහින් දැන් ඔන්න පීල්ලට අර රෙදි කෑල්ල අල්ලගෙන තෙම තෙම සබන් ගානව...ටික වෙලාවක් සබන් ගාද්දි මගෙ අත්දෙක පිරෙන්නම සබන් පෙන ගොඩායි..ලස්සනේ බැහැ බෝල බෝල...!!</span></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-_p94G5RoLv0/TvuUkZe5VBI/AAAAAAAAANE/-PO4Avtamco/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-_p94G5RoLv0/TvuUkZe5VBI/AAAAAAAAANE/-PO4Avtamco/s1600/images.jpg" /></a></div><span style="color: #6aa84f; font-size: large;"><span style="color: #274e13;">&nbsp;</span><span style="color: #274e13;">මට දැන් හෙන ලෝභයි මේ බෝල බෝල සබන් පෙන ගොඩට..!!&nbsp; වතුරට ඇල්ලුවොත් හේදිලා යනවනෙ..දැන් මොකෝ කරන්නෙ...මම වට පිට බලල සබන් බෝල ටික ඔක්කෝම කෑවා...ආයෙමත් වතුරට අල්ලල සබන් ගෑවා ඔන්න අර වගේම පෙන බෝල බෝල..!!&nbsp; ඒවත් කෑව...ආයෙමත් සබන් ගාල ඒවත් කෑවා..!!</span><br style="color: #274e13;" /><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">ඊට පස්සෙ යාන්තමට මතකයි මට මහා කැස්සක් හැදුන.....</span><br style="color: #274e13;" /><br style="color: #274e13;" /><span style="color: #274e13;">සද්දෙට අම්මල දුවන් එද්දි මම වමනෙ කරන වලු බිම වැටිල.. එදා තාත්ත ගෙදර නැහැ..අම්ම මහ වැස්සෙම පාරට පැනල කාර් එකක් නවත්වල මාව හොස්පිටල් අරන් ගිහින් තියෙන්නෙ.......</span><br /><br /><span style="color: #0b5394;">ප: ලි: .....ඔන්න දැන් ඉතින් මම පෙරේතයි කියල&nbsp; කොමෙන්ට්ස් දානව හෙම නෙවේ කවුරුත් හරිද? එක පාරක් හරි කාල බලන්න සබන් පෙන..!!</span></span><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-4972883837327957561?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-32075881264614733492011-12-21T00:56:00.000+02:002011-12-21T00:56:21.681+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-oqSitVySxd8/TvEQ1TDp92I/AAAAAAAAAK8/hN-dUtuIVww/s1600/DSC01675.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-oqSitVySxd8/TvEQ1TDp92I/AAAAAAAAAK8/hN-dUtuIVww/s320/DSC01675.JPG" width="230" /></a></div><div style="color: #274e13;"><br /></div><div style="color: #274e13;"><br /></div><div style="color: #274e13;"><span style="font-size: large;">අපි බුද්ධාගමේ.....ඒ උනාට හැම අවුරුද්දෙම දෙසැම්බර් මාසෙ නත්තල් උත්සවේ සමරනව ක්‍රිස්තියානි ආගමේ අනිත් අය වගේම.....නත්තල් ගහක් හදනව නොවරදවාම....මම ගෙදර ඔක්කෝටම තෑගි අරන් දෙනව ඒ වගේම මටත් තෑගි ගොඩාක් හම්බ වෙනවා...!!<br /><br />මේ අවුරුද්දෙ නත්තලට අපි විශේෂ අමුත්තෙක් එනකම් මග බලන් ඉන්නෙ..........<br /><br />පුංචි කාලෙ ලංකාවෙදි නම් වෙසක් කූඩු හැදුවා...තොරන් බලන්න ගියා..සිංහල අවුරුදු සිරිත් අකුරටම කලා...හැම පෝයකටම පන්සල් ගියා..හැමදාම හවසට වත්තෙන් මල් කඩල බුදුන් වැන්දා.....හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්..........<br /><br />ඉතින්...ආගම ජාති කුලමල භේද නැතුව සතුටු වෙන්න ඕනෙ අවස්ථාවල අපි සතුටු වෙන්න ඕනෙ.......අපි ඔක්කොම මේ ලෝකෙ ඉපදුන මිනිස් කුලේ මිනිස්සු...අපි ඔක්කොම සමානයි.......</span></div><div style="color: #274e13;"><span style="font-size: large;">ඔය තියෙන්නෙ මේ ලඟ එන නත්තලට අපි හදපු නත්තල් ගහ...මම ඉන්නෙ සතුටින්..අපි සතුටින්...!!</span></div><div style="color: #274e13;"><span style="font-size: large;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XEizH2j7ugc/TvERR3DIq7I/AAAAAAAAALE/5Fg_ecGq2ow/s1600/DSC01671.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-XEizH2j7ugc/TvERR3DIq7I/AAAAAAAAALE/5Fg_ecGq2ow/s320/DSC01671.JPG" width="240" /></a></div><div style="color: #274e13;"><span style="font-size: large;"><br />ඔයාල හැමෝටමත් සුභ නත්තලක් වේවා..!!!<br /><br />ඒ වගේම උදාවෙන 2012 නව වසරේ හැමෝගෙම සිත්වල ඉපදෙන ලස්සන සිතුවිලි..අලුත් බලාපොරොත්තු..ආදර පැතුම්...ඔයාල ප්‍රාර්තනා කරනවටත් වඩා ගොඩාක් ඉහලින් ඉටුවෙලා..සෑම සිතකම සතුට ඉතිරේවා...!! කියල මම අවංකවම ආදරෙන් ප්‍රාර්තනා කරනවා....!!!!!!!</span></div><div style="color: #274e13;"><br /></div><div style="color: #274e13;"><span style="font-size: large;">2012 වාසනාවන්ත නව වසරක් වේවා.......!!!!!!!!!!</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-7hVRN2TwkyQ/TvESICwQ9yI/AAAAAAAAALM/JgmebZ55TSY/s1600/sweetness-basket.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-7hVRN2TwkyQ/TvESICwQ9yI/AAAAAAAAALM/JgmebZ55TSY/s320/sweetness-basket.jpg" width="284" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-3207588126461473349?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-48512562835072948262011-12-18T16:13:00.000+02:002011-12-18T16:13:51.103+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-o4monyJoXnc/Tu3xOV28HiI/AAAAAAAAAKs/hYcTgWBihLk/s1600/28251+-+Copia.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-o4monyJoXnc/Tu3xOV28HiI/AAAAAAAAAKs/hYcTgWBihLk/s320/28251+-+Copia.png" width="261" /></a></div><span style="color: red;">අළු පාට හැන්දෑව 15..</span><br /><br /><span style="font-size: large;">එදා රාජ්ගෙන් චේන් එකේ මිම්ම ඉල්ල ගත්තනෙ..චේන් එක දිග ඇරියාම සෙ.මී..60 වෙන්න ඕනෙ කිව්ව එයා......<br />ගිනිකඳු ගිහින් ඇවිත්......අයියල වැඩට ගියා..මට තව නිවාඩු තිබුන.<br />අපේ අම්ම එයාගෙ රැකියාවෙ යම් යම් වැඩ වලට සතියකට වරක් මිලානෝ යනව..මගෙත් ඉස්කෝලෙ යාලුවෙක් ඉන්නව එහෙ..ඉතින් එදා එයාටත් කෝල් කරල මම අම්ම එක්ක මිලානෝ ගියෙ පොඩි සාප්පු සවාරියක් යන්න හිතන්...රාජ්ට චේන් එක ගන්න එක තමා ප්‍රධාන අරමුන.....<br />මගෙ යාලුව මැක්ඩොනල්ඩ් එක ගාව උන්න...අම්ම මාව එතන දාල එයාගෙ වැඩ වලට ගියා..... <br />''...ශොපින් ඒරියා එකෙන් පිට කොහෙවත් අඩියක් යන්නෙ නැහැ තේරුනාද දෙන්නටම..?..ඉවර උනාම මට කෝල් කරන්න මෙතනම ඉන්න...''<br />''...හරී කොහෙවත් යන්නෙ නැහැ..''<br />ඉබ්බ දියේ දැම්මාම ඇන්නෑවේ කිව්වලු....අපි මුලින්ම ගියෙ බ්‍රොස්වේ ජුවළරි ශොප් එකට...ඒකෙ උන්න හැන්ඩි ඉතලි කොල්ලට මම රාජ්ගෙ අර හාර්ට් එක පෙන්වල ඒකට මැච් වෙන චේන් එකක් ඉල්ලුවාම....<br />''..මිස් මේක කොහෙන්ද ඔයාට..?''<br />''..මම ගෙනාව ස්ත්‍රොන්බොලි වලින්..''<br />''..ෆැන්ටාස්ටික්..මේ වගේ තව එකක් තියනවා නම් මට දෙන්නකො ප්ලීස්..''<br />''..ඔයා මොනා කියනවද මා ගාව තියෙන්නෙ එක හාර්ට් එකයි ඒක දෙන්න කෙනෙක් ඉන්නවනෙ..''<br />''..රියලි?..කවුද ඒ ලකි බෝයි..''<br />''හ්ම්ම්..හ්ම්ම්..අපිත් ඉතින් හෙන ලකි මේව එක්ක පස්සෙන් යන්න..''.. මගෙ යාලුවගෙ කතාවට අපි තුන් දෙනාම මහ හයියෙන් හිනා උනා...<br />බ්‍රොස්වේ එකෙන් චේන් එක අරන් අපි ඊලඟට ගියෙ ස්වාරොව්ස්කි එකට..ඒකෙන් මම රාජ්ට ලස්සන ස්වාරොව්ස්කියක් ගත්ත ඒ චේන් එකටම...ඒක ලස්සන කලු ක්‍රිස්ටල් කුරුසයක්....මෙච්චර දුර රටක ඉඳන් චේන් එකක් විතරක් එයාට යවන එක මට මදියි කියල හිතුන..පස්සෙ අපි ගියා ඇබර්ක්‍රොම්බි ඇන්ඩ් ෆිට්ච්...ඒකෙන් එයාට පර්ෆියුම් එක ගන්න කොට එතන උන්න බෝයිස්ලත් මට විහිලු කලා....<br />''...වෝව් ෆියර්ස්...කාටද?..''<br />ජීවිතේ මුල්ම වතාවට කොල්ලෙකුට දේවල් ගන්න ගිහින් මට ලැජ්ජත් හිතුන....<br />පස්සෙ අපිට ඇඳුම් ගන්න එක එක ශොප් වලට යද්දි මට ඒ හැම වෙලේම රාජ්ව මතක් උනා..අනේ පව් අහිංසකය මෙලහකට තනියම ඇති කාමරේට වෙලා..මට මතක් උනා එයා එයාගෙ ''ආදර කතාව'' බ්ලොග් එකේ ලිව්ව පෝස්ට් එකක්..ලිව්වෙ එයාට අනුත්තරා එව්ව බර්ත්ඩේ කාර්ඩ් එක ගැන..ඒකෙ පොටෝ දෙකකුත් දාල එයා ලිව්වෙ ඒක.. ''මගෙ ජීවිතේට ලැබුන වටිනාම තෑග්ග'' කියල.....මට දුක හිතුන... ජීවිතේටම කවදාවත් කාගෙන්වත් තෑග්ගක් නොලැබුන කෙනෙක්..පව් කොච්චර අසරනද එහෙම කෙනෙක්...මම එවෙලෙම අපි උන්න ශොප් එකේ ඉඳන් එයාට කෝල් එකක් ගත්ත.........<br />''...මට කියන්න ඉක්මනින් ඔයාගෙ ශර්ට් සයිස් එක...''<br />''...ඇයි මොකටද..?''<br />''...ඉක්මනින් ඉක්මනින් සල්ලි නෑ පෝන් එකේ ඔන්න කට් උනා කියන්න ඉක්මනින්..'' (මම එහෙම කිව්වෙ බොරුවට එයාගෙන් පිළිතුර ගන්න ඕන නිසා)<br />''...පහලව මාර.. මොකටද..?''<br />එයාටත් ඇඳුම් අරන් ගත්ත ඔක්කොම දේවල් අම්ම එන්න කලින් යාලුවට දීල එයාව පිටත් කලා මම ආයෙ දවසක ඒව තැපෑලට දාන්න එන්නම් කියල.....<br /><br />ඔය අතරෙම අපෙ හිතවතුන් කීප දෙනෙක් ලූර්ඩ්ස් වල,, ජේසුතුමාගෙ මෑණියො දර්ශනය උනා කියන තැන ට ගියා...ඒ කියන්නෙ ප්‍රංස රටේ කෙලවරේ තියන ලෝක ප්‍රසිද්ධ සිද්දස්ථානයක්....කතෝලික බැතිමතුන් විතරක් නෙවේ එතන හැමදාමත් ලෝකෙ හැම රටකින්ම එන අය ඉන්නව...එතන හාස්කම් සිදුවෙනව කියල විශ්වාසයක් ලෝකෙ පුරාම තියනව...එතන තියන පුදුම හිතෙන විදියෙ දිය උල්පතෙන් හැම රටකම මිනිස්සු වතුර අරන් යනව ඒ ඒ රටවලට...ඒ වතුරින් අසනීප සුව වෙන බලයක් තියන වලු...මාත් ඒක විස්වාශ කරනව අපේ ගෙදරත් ඒ වතුර තියනවා....මාත් දෙපාරක් ලූර්ඩ්ස් වලට ගිහින් තියනව...එතන දේව මෑණියො දර්ශනය උනා කියන ගල් ගුහාව ලඟට ගියාම හරිම පුදුම දෙයක් දැනෙනව හිතට...මට ඒ ස්ථානය ගැන ලොකු භක්තියක් වගේම පැහැදීමක් තියනව...මම එතනට ගිහින් ඉල්ලපු දෙයක් මට ලැබුන..තව එහෙම දේවල් ඉටු කර ගත්ත කීප දෙනෙක් ගැන මම දන්නව..........<br /><br />ඉතින් එදා ලූර්ඩ්ස් යන්න හිටපු අය අතර අපි ගොඩාක් හිතවත් ඇන්ටි කෙනෙක් උන්න..එයාට මම රාජ් ගෙ අසනීපය ගැනත් එයාගෙ අම්ම එයාට කරන වෙනස් කම් ගැනත් කිව්වාම..ඒ ඇන්ටි කිව්ව එයා එතනින් ''බොරලික්කම්'' දෙකක් අරන් ගල්ගුහාවෙ වතුරින් සෝදගෙන දේව මෑණියන්ට කන්නළව් කරල ගේන්නම් ඒක රාජ්ට යවන්න..එකක් එයාගෙ නිදියන කොට්ටෙ ඇතුලට දාන්න අනික අම්ම නිදියන කොට්ටෙ ඇතුලට දාන්න කියන්න කියල....ඉතින් මම එයාට කියල ගෙන්ව ගත්ත ඒ දෙකකුයි..තව ගල්ගුහාවෙ වතුර පොඩි කුප්පියකුයි..රෝසරි කීපයකුයි..............<br />මේ දේවල් එක්ක තව ඩී වී ඩී ෆිල්ම්ස් කීපයකුත්..චොක්ලට්ස් එහෙම අරන්...අම්ම වැඩට යනකම් ඉඳල මම හොරෙන්ම ට්‍රේන් එකේ නැගල ආව මිලානෝ....යාලුවගෙ ගෙදර ගිහින් ඔක්කොම ටික පෙට්ටියක් හදල පෝස්ට් එකට දාල ආපහු ගෙදර ගිහින් අම්ම එද්දි හොඳ ළමය වගේ උන්න මම.......</span><br /><span style="font-size: large;"></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2q6-BxvyedU/Tu3yWl7eytI/AAAAAAAAAK0/Ar6m2Vi5fS8/s1600/gift.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://1.bp.blogspot.com/-2q6-BxvyedU/Tu3yWl7eytI/AAAAAAAAAK0/Ar6m2Vi5fS8/s320/gift.gif" width="320" /></a></div><span style="font-size: large;"><br /><br />අම්මට හොරෙන් එහෙම දුර ගමනක් ගිය ජීවිතේ පලමු වතාව......!<br /><br />මම මේ වගේ දේවල් එයා වෙනුවෙන් කලේ ඇයි කියල පුන පුනා කිව යුතු නැහැ.....<br />මේ යුරෝපෙ පුරා උගත් පෝසත් හැන්ඩ්සම් කොල්ලො... වෙන කොල්ලො නැද්ද කියල අහන්නත් එපා ඔයාල මගෙන්........<br />මගෙ ජීවිතේ අවුරුදු 20 ක් ඇතුලත ලංකාවෙ හෝ වෙන ලෝකෙක කොල්ලො දැකල නැද්ද කියල අහන්න එපා මගෙන් ඔයාල..........<br />මගෙ අයියල දෙන්න ඇසුරු කරන අය ..යාලුවො..බුරුතු පිටින් එනව අපේ ගෙදරට...ඉගෙන ගත්ත..හොඳ රැකියාවල් කරන...සල්ලි තියන කොල්ලො...හැන්ඩ්සම් කොල්ලො.........<br />මේ අය අතර මට ආදරේ කරන අය...කරපු අය...කරමින් ඉන්න අය...ලංකාවෙදි එක වසරේ ඉඳන් අය්යල එක්ක උන්න යාලුවො මා නිසා යාලු කම් නැති කර ගත්ත අයත්...ඕන තරම් උන්න...<br /><br />ඒත්...........<br /><br />මම.... අම්මෙක් අප්පෙක් නැති..කාත් කවුරුවත් නැහැයි කිව්ව..හැමදාම අඬ අඬ ජීවත් උන..අර මගේ දුප්පත් රටේ උන්න අහිංසක අනාථයට දිවිහිමියෙන් පෙම්කරමින් උන්න.......!!!!!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-4851256283507294826?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-79194957856523359562011-12-14T02:04:00.001+02:002011-12-14T02:25:10.600+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-IGqdAd0eq3s/TufeudHgWxI/AAAAAAAAAJ4/BBtYOPKA4ZQ/s1600/52205799.IMG_6020bif.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="210" src="http://3.bp.blogspot.com/-IGqdAd0eq3s/TufeudHgWxI/AAAAAAAAAJ4/BBtYOPKA4ZQ/s320/52205799.IMG_6020bif.jpg" width="320" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><span style="font-size: large;">&nbsp;<span style="color: red; font-size: small;">අළු පාට හැන්දෑව 14....</span></span><br /><br /><span style="font-size: large;">මම ගොඩාක් සතුටින් උන්නෙ ඒ කාලෙ..ටික කාලෙක ඉඳල කාමරේටම හිර වෙලා ඉඳල පොඩි එකාකාරී ගතියකුත් හිතට වද දුන්නා...ඔය අතරෙදි දවස් කීපයක නිවාඩුවකුත් ලැබුනනෙ..ගොඩාක් රටවල ගොඩාක් තැන්වල ඇවිදල තිබුනට මම කවදාවත් ''ගිනි කන්දක්'' බලන්න ගිහින් තිබුනෙ නැහැ...ඔන්න ඉතින් මට ඒකට අවස්තාව ලැබුනා..අපි ගියා ඉතාලියෙ ස්ත්‍රොම්බොලි කියන දූපතට ස්ත්‍රොම්බොලි ගිනිකන්ද බලන්න....</span><br /><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-AaXTpHeRgxY/TuffUVziwpI/AAAAAAAAAKA/EV1xXu3y10E/s1600/stromboli-eruzione.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="219" src="http://2.bp.blogspot.com/-AaXTpHeRgxY/TuffUVziwpI/AAAAAAAAAKA/EV1xXu3y10E/s320/stromboli-eruzione.jpg" width="320" /> </a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">a google picture</td></tr></tbody></table><span style="font-size: large;"><br />ඒ යන ගමනෙදි&nbsp; උනත් ප්ලේන් එකට නගින තුරුම අපේ එයාර් පෝට් එකෙත් මම රාජ් එක්ක නෙට් එකේ උන්නෙ අයියලගෙන් හැංගිලා...මම යන හැම තැනකම මගෙ ලැප්ටොප් එක අරගෙනයි ගියෙ.........<br />අපි දූපතට යන්න කලින් මම උන්න හොටෙල් කාමරේ ඉන්නකම්ම රාජ් මා එක්ක චැට් කර කර උන්න...එදා මහ රෑත් එයාට ඕන උනා මා එක්ක ටෙලෙපෝන් එකෙන් කතා කර කර ඉන්න....'ගූග්ල් අර්ත්' එකෙන් හොටෙල් එක තිබ්බ පාර පවා හොයගෙන එයා මට කිව්ව.........<br /><br />පහුවදා උදේ පාන්දරින් ලොකු බෝට්ටුවකින් තවත් මුහුද මැද්දෙ දූපත් 6 ක් විතර පහු කරගෙන අපි ස්ත්‍රොම්බොලි ගිනිකන්ද තියන දූපතට ගියා.......ඒ මුහුදු ගමන හරිම විනෝදජනකයි..මට නිතරම රාජ්ව මතක් උනත් එයාට කෝල් කරන්න නම් බැරි උනා මූද මැද්දෙ ඉඳන්........</span><br /><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-5eVrPqvaZ0o/TufgCfHPA1I/AAAAAAAAAKI/of5WdI9K6TU/s1600/DSC00672.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-5eVrPqvaZ0o/TufgCfHPA1I/AAAAAAAAAKI/of5WdI9K6TU/s320/DSC00672.JPG" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">අපි ගිය බෝට්ටුව මේක..!</span></td></tr></tbody></table><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-7RTG5mUtDCo/TufhODE4WEI/AAAAAAAAAKQ/LtHR8Lkg9jU/s1600/DSC00717.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-7RTG5mUtDCo/TufhODE4WEI/AAAAAAAAAKQ/LtHR8Lkg9jU/s320/DSC00717.JPG" width="320" /></a></div><span style="font-size: large;"><br /><br />මෙහෙ මිනිස්සුන්ගෙ විශ්වාසයක් තියනව ගිනි කන්දකින් පිච්චිලා ගලාගෙන ආපු ලාවා පස්(ගල්) අපේ ඇඟේ වැදෙන්න නිතරම තිබුනාම අසනීප සුව වෙනව කියල..ඒ වගේම ඒවා පැළඳගෙන උන්නාම වාසනාව උදාවෙනව කියලත්..........<br /><br />ඉතින් මටත් මේ ගමනෙදි තිබ්බ ලොකුම අවශ්‍යතාවය උනේ රාජ්ට එයාගෙ හදවත ගාව වැදෙන විදියට කරේ පළදින්න පුලුවන් ලාවා වලින් හදපු යම් දෙයක් හොයාගෙන එන එක....ආපසු එන්න පිටත් වෙන්න කලින් මම මේව හොයන්න ගොඩාක් මහන්සි උනා ...........</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-stYLuAPAD8w/TufmMMuoNxI/AAAAAAAAAKg/4EED6EHDc1o/s1600/krakatau-strombolian-mf8573.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-stYLuAPAD8w/TufmMMuoNxI/AAAAAAAAAKg/4EED6EHDc1o/s320/krakatau-strombolian-mf8573.jpg" width="320" /></a></div><br /><span style="font-size: large;">අපි ගියෙ දූපතට සංචාරකයින් එන කාලෙක නෙවේ නිසා එහෙම දෙයක් අහලක වත් දකින්න තිබුනෙ නැහැ...ගොඩාක් දෙනෙකුගෙන් අහල විපරම් කරල සොයද්දි එක කෝපි බාර් එකක කෙනෙක් තව කාටද කෝල් කරල එතෙන්ට ගෙන්නුව මේ ලාව ආභරණ සමග එක පුද්ගලයෙක්ව...ඒත් එයා ගාව මට ඕන කරන විදියෙ එකක් තිබුනෙ නැහැ..තිබ්බ ඔක්කොම ගැහැනු ළමයින්ගෙ පොඩි ආභරණ...මම එයාගෙන් ඇහුව නිකම් කරේ පළදින්න පුලුවන් හදවතක් වගේ දෙයක් ගැන...මගෙ වදේටම ඒ මනුස්සය කිව්ව පැයක් විතර ඉන්න පුලුවන්නම් එයා ගෙදර ගිහින් එකක් කපල හදාගෙන එන්නම් කියල...අපේ බෝට්ටුව එන්නත් තව වෙලා තිබ්බ නිසා ඔන්න ඉතින් උන්න කියමුකො...පැයක් උන්න....දෙකක් උන්න...මිනිහ ආවෙ නැහැ...මට දැන් ඇඬුම් එන්න ඔන්න මෙන්න...තව මිනිත්තු ගානකින් බෝට්ටුව එනව අපිව ආපහු ගේන්න.............</span><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-rqOy_Ahu0fU/Tufh4cRINnI/AAAAAAAAAKY/0UEvc-M-qpo/s1600/DSC00671.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-rqOy_Ahu0fU/Tufh4cRINnI/AAAAAAAAAKY/0UEvc-M-qpo/s320/DSC00671.JPG" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><span style="font-size: small;">මේ දුර ඉඳන් මම ගත්ත කන්දෙ පොටෝ එකක්...!</span></span></td></tr></tbody></table><br /><span style="font-size: large;">අනේ පව්..! මෙන්න අර මනුස්සය එනව හති දාගෙන...එයා ගෙනාව ලාවා වලින් හදාපු ලස්සන හාර්ට්ස් දෙකක්..!! හිතුවට වඩා වැඩි මුදලක් ගෙවන්න සිදු උනත් මම ගොඩාක් සතුටු උනා මා වෙනුවෙන් ඒ මනුස්සය ඒ කල දේට...................<br /><br />මේ හාර්ට්ස් ගැන රාජ්ට කිව්වාම එයාට ඕන උනා ඒව ඉක්මනින් බලන්න පොටෝ එකකින්...මම හාර්ට්ස් දෙක එකට තියල එයාට පොටෝ එකක් අරන් යැව්ව...ඒ හාර්ට්ස් දෙකේ පොටෝ එක ලස්සනයි ඒක ෆේස්බුක් එකේ කවුරුත් දැකල තියන නිසා මම මෙතන පලකරන්නෙ නැහැ.......<br /><br />''....ඔයාගෙ බෙල්ලෙ ඉඳල හදවත ලඟට එනකම් මැනල මට සෙන්ටි මීටර් ගාන කියනවද...?''....මම එදා එයාගෙන් ඇහුව........<br /><br />''....ඇයි ඒ මොකටද...?''<br /><br />''....මේ හාර්ට් එක එවන්න ඒකට චේන් එකක් ඕනනෙ..ඒක කරේ දාගන්න ඔයාගෙ පපුවෙ හාර්ට් එක ගාව වදින්න...එතකොට ඔයාට ඉක්මනින් සනීප වේවි...''</span><br /><span style="font-size: large;"><br /><span style="color: blue;">(අදට මම මෙතනින් නතර කරනවා...තවත් එහාට ලියාගෙන යන්න බැරි විදියෙ මොකක්දෝ&nbsp; හැඟීමක් මට වද දෙනවා..........)</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-7919495785652335956?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-51469057659509500962011-12-10T15:15:00.002+02:002011-12-10T15:16:38.990+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-rWZatPG-sQU/TuNYJ3rySbI/AAAAAAAAAJg/RXjsC7yvewg/s1600/SPRINGGARDEN1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="300" src="http://4.bp.blogspot.com/-rWZatPG-sQU/TuNYJ3rySbI/AAAAAAAAAJg/RXjsC7yvewg/s400/SPRINGGARDEN1.jpg" width="400" /></a></div><span style="color: black; font-size: large;">&nbsp;<span style="color: red; font-size: small;">අළු පාට හැන්දෑව 13..</span></span><br /><br /><span style="color: black; font-size: large;">හිම වැහි වැටුන සීත කාලෙ ඉවර වෙලා වසන්ත කාලෙ උදාවෙමින් තිබුන...හැම ගහක වැලකම අතු වැහෙන්න මල් පිරීලා...පාට පාට රෝස ගස් වලට පිස්සු හැදිල වගේ...ඇපල් මල් වල..දොඩම් මල් වල සුවඳ හැම තැනම...සීත කබාවලින්..දිග ලෝගු වලින් එලියට ඇවිත් හැමෝම සතුටින්...ලස්සන, පාට සැහැල්ලු ඇඳුම් ඇඳන් හැමෝම එලියෙ ඇවිද්ද....පාරවල..සාප්පු වල..උද්‍යාන වල..මිනිස්සු පිරිලා....ගොඩාක් දෙනෙක් වේවැල් කූඩ වල කෑම පළතුරු දාගෙන පික්නික් යනවා..ගංඟා වල්..වැව් ඉවුරු හොයාගෙන යනව&nbsp; දවස ගත කරන්න...බිලීපිති එක්ක මාලු අල්ලන්න............<br />අපිත් එහෙමයි නිවාඩු ලැබුන හැම මොහොතකම අපි එලියෙ ඇවිද්ද..ගෙදර ගියා අම්ම එක්ක ඇවිදින්න..නැත්නම් අම්ම මෙහෙ ආව අපි එක්ක ඉන්න...අපි නොගියපු තැනක් නැති තරම්...මගෙ ජීවිතේ ගෙවුනෙ කිරිල්ලියක් වගේ..ඒත් මේ වෙද්දි මමවත් බලපොරොත්තු නොවුන විදියට මාව වෙනස් වෙමින් තිබුන........<br />නිවාඩු දින වලට කාටත් කලින් ගමන් යන්න ඉස්සර වෙන මම....නිදාගෙන ඉන්න අය්යලාට වද දෙන මම...සාප්පු ගානෙ සුපර් මාකට් ගානෙ ගිහින් ඕන එපා හැම දේම උස්සගෙන එන මම....ඇඳුම්,ආභරණ,සපත්තු එක්ක ගොඩාක් කාලෙ නාස්ති කරපු මම...ගෙදර අනිත් අය කන්වල ඇඟිලි ගහ ගෙන බලන් ඉන්නකොට ගේ දෙවනත් වෙන්න සෙලින් ඩියොන් ගෙ සින්දු දාගෙන නටපු මම...අපේ ගෙදර කවුරුවත්ම නොහිතපු විදියට වෙනස් වෙමින් උන්න...<br />මම&nbsp; මගේ කාමරේම හිර කාරියෙක් වගේ උනා මගේම කැමැත්තෙන්.............!!<br />වෙනදා ඔෆිස් වෙලාවෙන් පස්සෙ මම මගෙ යාලුවත් එක්ක අපි ටිකක් එලියෙ ඇවිද්ද..වින්ඩෝ ශොපින් ගියා..කොෆී ශොප් එකක..අයිස්ක්‍රීම් ශොප් එකක කතා කර කර කාලෙ ගෙවල දැම්ම...එත් මේ වෙද්දි ඒ ඔක්කොම නතර කලා මම...ගමන් යන්න සති අන්තය වෙනකම් ඉවසිල්ලක් නැතුව උන්න මම නොගිහින්ම බැරි කමට සෙනසුරාද උදේ සුපර් මාර්කට් එකට විතරක් මගෙ ගමන් සීමා කලා...අය්යල බල කරද්දිත් එයාලට යන්න ඇරල මම ගෙදර තනි උනා....අම්ම ආව හැම දවසකම එයාට මාව මහා පුදුමයක් උනා වගේ....මම නිදහසට කරුණු මවා පෑවා................<br />''...අනේ මට මහන්සී..ඒ ඉස්සරනේ... දැන් මට වැඩ වැඩී..මගෙ ඇඳුම් අල්මාරි අවුල් ඒව අස්කරන්න ඕනෙ..මගෙ කාමරේ පිළිවෙලක් නැහැ ඒක වෙනස් කරන්න ඕනෙ...හැමදාම ඇවිදල දැන් එපා වෙලා..මා ගාව ලස්සන ෆිල්ම්ස් ටිකක් තියනව ඒවා බලන්න ඕනෙ...එලියෙ සද්දෙ වැඩී මගෙ මගෙ ඔලුව රිදෙන්න ගන්නවා...අය්යලාටත් එයාලගෙ ප්‍රයිවට් ලයිෆ් එකක් තියනව නේද? යන හැම තැනම මාව එක්ක යන්න පුලුවන්ද අතේ එල්ලගෙන බබෙක් වගේ?..එයාලගෙ සමහර යාලුවො මගෙ දිහා කන්න වගේ බලනව මම කැමති නැහැ එයාලට..!......ඔන්න ඕව තමා මම නිදහසට කිව්වෙ........!!.<br />ඒත් මම මේ ඔක්කොම කලෙ රාජ් නිසා...එයා හැමදාම ඉන්නෙ එයාගෙ කාමරේට වෙල දුකින්....!!<br /><br />''..නංගි ඔයාල හෙට ඇවිදින්න යනවද..?''<br /><br />''..ම්ම්ම්ම්..ඔව් ඇයි..?''<br /><br />''..නැහැ නිකම්..අම්මල කොහෙද ගිහින්..මම තනියම ගෙදර..එන්නෙ අනිද්දලු..''<br /><br />හ්ම්ම්..එදාට මම මගෙ ඔක්කොම ගමන් නවත්වනවා එයා එක්ක නෙට් එකේ ඉන්න කාමරේට වෙලා......<br /><br />''..නංගි හෙට ඔයා ඔෆිස් එකේ නේද..?''<br /><br />''..ඔව් ටිකක් වැඩ වැඩී මේ දවස් වල..''<br /><br />''..මට අසනීප උනා මම ගෙදර ආව දැන්..''<br /><br />එහෙම දවස් වලට මගෙ වැඩ උඩින් මත්තෙන් කරල මම ගෙදර දුවන් එනව.....ගොඩාක් දවස් වලට එයා අසනීපෙන් ගෙදර අය ගමන් ගිහින් එයාට කන්න වත් නැහැ...කඩෙන් කෑම එකක් කාල ආව කියනව..නැත් නම් කෑම එකක් අරන් ආව කියනව...නැත් නම් බඩගිනි නැහැ කිරි එකක් හදන් බිව්ව කියනව..සමහර දාට මගෙ බලකිරීමට එයා කෑම ගෙන්ව ගන්නව......''අන්න ගේට් එකේ බෙල් එක වැදුන මගෙ පිට්ස එක ගෙනත්..ඉන්න මම ඒක අරන් එන්නම්..''&nbsp;&nbsp; කියනව එයා...!!<br /><br />''..ඇයි නංගි ඔයා මට මේ තරම් සලකන්නෙ? මාව බලාගන්නෙ..? කිසිම කෙනෙක් ඔයා තරම් මා ගැන හොයා බලන්නෙ නැහැ නංගි..මගෙ අම්මවත් මට සලකන්නෙ නැහැ ඔයා වගේ..මට ඔයා විතරයි ඉන්නෙ..''<br /><br />''..ඉතින් දුක් වෙන්නෙ නැතුව ඉන්න අයියෙ.. මම ඉන්නවනෙ ඔයාට..මට කියන්න හැම දෙයක්ම..මම මට පුලුවන් විදියට ඔයාව බලන්නම්..''<br /><br />''..අනේ ඔහොම කියන්න එපා නංගියො..මට අඬන්න බැහැ මේ තරම්..'' <br /><br />අපි අතර ඇති උන මේ වගේ කතා සිදුවීම් නිසා මම තව තවත් එයාට බැඳුන..නෑ..නෑ&nbsp; මාව බන්ඳ ගත්තා....!!!</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pvfHx49BEGQ/TuNbApIzmvI/AAAAAAAAAJo/eW6htHE8nxM/s1600/Angel+and+Devil.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-pvfHx49BEGQ/TuNbApIzmvI/AAAAAAAAAJo/eW6htHE8nxM/s320/Angel+and+Devil.jpg" width="315" /></a></div><span style="color: black; font-size: large;"><br /><br />අපි ගෙදර රෑ කෑමට විතරයි එකට වාඩි උනේ...මේ හැමදාකටම වගේ අපිට මාතෘකාවක් තිබ්බ කතා කරන්න..එහෙම නැති උනත් මට පොඩි අයිය එක්ක වාදයක් හරි තිබුනා..ඒ කාලෙ වෙද්දි මගෙ කතා පෙට්ටිය සම්පූර්ණයෙන්ම වැහිල ගියා..!!<br /><br />''..මොකෝ ඔයා ගොලුවෙලාද..? මොකද වෙලා තියෙන්නෙ..?''<br />ලොකු අයිය සැර දානකොට පොඩි අයිය මාව හිනැස්සුව...!<br /><br />''..අනේ ප්ලීස් වඳින්නම්..ඔහොමම වෙන්න..! අපිට බීරො වෙන්න දෙන්න එපා පව්නෙ..!.''<br /><br />එදා රෑත් සුපුරුදු පරිදි අපි ගූග්ල් ටෝක් එකේ ඉඳල නින්දට යන්න වෙන් උනා....මම මගෙ ඇඳේ...මගෙ පෝන් එකට පණිවිඩයක් ආව..රාජ්ගෙන්..!<br /><br />''..නංගි මට නින්ද යන්නෙ නැහැ..මට ඔයාගෙන් මේක අහන්නම ඕනෙ..මට ඇත්ත කියන්න...''<br /><br />''..මොකක්ද අහන්න මම කියන්නම්..''<br /><br />''..ඔයා මට ආදරෙයි නේද..?''<br /><br />දෙපාරක් හිතන්න උවමනාවක් තිබුනෙ නැහැ මට...මුලු ලෝකෙටම පේන්න මේකෙ ලියන්න ලැජ්ජා වෙන්නත් නැහැ මම...මම එයාට ආදරේ කරමින් උන්න.....<br /><br />''..ඔව් මම ආදරෙයි ඔයාට ගොඩාක් ආදරෙයි..''<br /><br />''..මාව කවදාවත් දාල යන්නෙ නැහැ නේද නංගි ඔයා..?''<br /><br />''..නැහැ..මම දාල යන්නෙ නැහැ කවදාවත්..සත්තයි..''<br /><br />''..මාත් ඔයාට ගොඩාක් ආදරෙයි නංගියො..මට ඔයාව ඕනෙ..මට ඉන්නෙ ඔයා විතරයි..මාව දාල යන්න එපා..''<br /><br />ඔය විදියට එස් එම් එස් පණිවිඩ මහා ගොඩක් එහාට මෙහාට ගියා..මගේ ජීවිතේට උදා උන ඒ අප්‍රසන්නම මූසළ රාත්‍රියේ.....!!!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-5146905765950950096?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-63066452585200437482011-12-02T00:53:00.004+02:002011-12-02T01:10:31.502+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-NIEQOelodys/TtgDRYtu-iI/AAAAAAAAAEg/KA-spg5kPUQ/s1600/8954871.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="http://2.bp.blogspot.com/-NIEQOelodys/TtgDRYtu-iI/AAAAAAAAAEg/KA-spg5kPUQ/s320/8954871.jpg" width="320" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: blue;">(අළු පාට හැන්දෑව..12)</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ කාලයේ රාජ් වැඩිපුර දින ගත කලේ නිවසේ..අසනීපය නිසා එයා දින සති ගනන් ගෙදර උන්න..ක්ලාස් එකේ වැඩ කරගන්න ඕනෙ කියල ගෙදර උන්න.. එක්සෑම් ලඟයි කියල ගෙදර උන්න...මට මේක ප්‍රශ්ණයක් උනා.දවසක් මම ඇහුව එයාගෙන්.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඔය විදියට හැමදාම ගෙදර ඉන්නකොට ඔයාට ඔෆිස් එකෙන් ප්‍රශ්ණ ඇතිවෙන්නෙ නැද්ද?..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..නැහැ,මම ගෙදර ඉඳන් ඔෆිස් එකේ වැඩ ටික ඔක්කෝම කොන්ට්‍රෝල් කරනව,ගෙදර ඉඳන් වැඩ කරනව කොම්පියුටරෙන්..ලොකුම හදිස්සියක් උනොත් එයාල මට කතා කරනව..එතකොට යනව බලන්න..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..අයියෝ ඔහොම ජොබ් එකක් කරන්න අපිට හම්බවෙන්නෙ නැහැනෙ..ගෙදර ඉඳන් ඔක්කොම කරන්න..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඔයා දන්නවද දෙයක්..අපේ අම්මිගෙ ලොකු අයිය 'බ්‍රදර් කෙනෙක්' එයා තමා අපේ ඔෆිස් එකේ ලොකු බොස්..මේකෙ තව බ්‍රාන්ච් කිහිපයක් තියනව..මේක බලාගන්න පවරල තියෙන්නෙ මට..මම තමා දැනට වැඩ බලන්නෙ..මම ගෙදර ඉඳන් ඔක්කෝම කොන්ට්‍රෝල් කරනව..හදිසි අවස්ථාවක් උනොත් විතරයි මම ඔෆිස් එකට යන්නෙ..එයාල අවශ්‍ය දේවල් වලට මට කෝල් කරල ඇඩ්වයිස් ගන්නව..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයා එහෙම කිව්වාම තමයි මට තේරුනේ ඇයි එයාට ඔෆිස් එකේ වෑන් එකකුයි ඩ්‍රැයිවර් කෙනෙකුයි ඉන්නෙ කියල.එයාගෙ ගෙවල් මීගමුවෙ දලුපත කිව්වනෙ,මම දන්න තරමින් ගෙදර ඉඳල මීගමුවෙ මාරිස්ටෙලා එක ගාව තිබුන එයාගෙ ඔෆිස් එකට මිනිත්තු 5 කින් යන්න පුලුවනි...එයා ඔෆිස් ගිය දාට හවස එන්නෙ ඩ්‍රයිවර් එක්ක..ඒ ගමන්ම එයා නිතරම යනව මීගමුවෙ බීච් එකට..ඩ්‍රැයිවර් එක්කම දෙන්න ගිහින් වඩේ කාල එනව..ඒ හැම මොහොතකම මම දන්නව මොකද එයා මට පෝන් එකෙන් කියනවා..(ඇත්තම කියනවා නම් එයා මට මිස් කෝල් එකක් දුන්න ඒ හැම වෙලාවටම මමයි එයාට ආපසු ගත්තෙ.)....සමහර දාට එයාට අපහු ගෙදර යන්න ඩ්‍රැයිවර් ව හොයා ගන්න බැරුව මාර විදියට තරහත් ගියා...</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයා දවල් කෑම කෑවෙ ඔෆිස් එකෙන්..එයාලට උයන්න ඇන්ටි කෙනෙක් උන්න..හැමදාම දවල් කෑමෙන් පස්සෙ මම ඇහුවාම මොනවද කෑවෙ කියල, හැමදාම එයා කිව්වෙ ඉතාම පොහොසත් ඒත් එකිනෙකට නොගැළපෙන කෑම ජාති.....ගෙදරදි උනත් රෑ කෑමෙන් පස්සෙ ඇහුවාම එයා කිව්වෙ නොගැළපෙන කෑම වර්ග..........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ගෙදරදි මා එක්ක කතා කර කර ඉන්න හැම වෙලාවකදිම වගේ එයාගෙ අනිත් ටෙලෙපෝන් එකට කෝල්ස් එනව..''..පොඩ්ඩක් ඉන්න ඔෆිස් එකෙන් දෙයක් අහනව..'' කියල එයා ගොඩාක් වෙලාවක් ඒවට වෙලාව ගත්ත.......</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">හැම සතියකම වගේ එයා ඔෆිස් එකේ වැඩ වලට කොලඹ බිෂොප් හවුස් එකට ගියා..එයාට ඔෆිස් එකේ කාර් එකක් තිබුන..ඒකෙන් තමා එයා දුර ගමන් වැඩ වලට ගියෙ..මුදල් ගනුදෙනු වලට යන්න..බැංකු වලට යන්න..නීති කටයුතු වලට නීතිඥවරු හමුවෙන්න..ඒ විතරක් නෙවේ ඔෆිස් එකේ ෆැක්ස් යවන්න...පොටෝකොපි ගහන වැඩේ පවා එයා කරද්දි,දවසක් මම ඇහුවා......''...ඇයි ඔයා ඔය වගේ වැඩත් කරන්නෙ..? ඔතන පියන් ගෙ &nbsp;වැඩේ ඉඳන් කරන්න ඕනෙ ඔයාද?..'' කියල....එයා හිනා උනා..............</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">හවස වැඩ ඇරුනාම ඔෆිස් එකේ ඉඳන් ගෙදරට එනකම් මග දිගටම එයා මා එක්ක කතා කර කර එන්නෙ..''ඔන්න මම තව මිනිත්තු 3 කින් ගෙදර..ඉන්න ටක් ගාල ඔන්ලයින් එන්නම්..'' කියයල..හරියටම ඒ වෙලාවට එයා ඔන්ලයින් එනව..ඔෆිස් එකේ චුට්ටක් හරි පරක්කු වෙනව නම් මට ඉක්මනින් කෙටි පණිවිඩයක් එවනව ''..මම අද වැඩ ගොඩකට හිර වෙලා,ඉක්මනින් එන්නම්..'' කියල.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රාජ් මට ලස්ස්ණ පොටෝ එකකුත් දුන්න එයාගෙ ඔෆිස් එකේ කට්ටිය එක්ක...ලොකු පාර්ටි එකක..කෑම කනව එයා තව යාලුවො දෙන්නෙක් එක්ක...එයා ඒක දීල මට කිව්වෙ...''මේ මම අපේ ඔෆිස් එකේ වැඩ කරන අයට හැම අවුරුද්දෙම දෙන පාර්ටි එක..'' කියල..........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයා වෙන්නප්පුවෙ ප්‍රසිද්ධ පිරිමි පාසැලක ශිෂ්‍යනායකයෙක් වගේම..2005 වසරෙ ''හොඳම විනය ගරුක'' ශිෂ්‍යයා විදියට තේරුනා කියල මට කිව්වෙ හරිම ආඩම්බරයෙන්.........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රාජ් ට ගොඩාක් කරදර තිබුන ගෙදරදි......එයාගෙ අම්මත්,අයියත්,අයියගෙ නෝනත් නිතරම එක එක වැඩ පැවරුව එයාට....ඒ ගැන එයා උන්නෙ ලොකු කණගාටුවකින්..අම්ම..නෑනා...නිතරම ගමන් බිමන් ගියා.... සුපර්මාර්කට්.ශොපින්....ඒ හැම ගමනකටම මෙයා කාර් එක අරන් යන්න ඕනෙ ලු......එයා නිතරම ඒ අයට දොස් කිව්ව මා එක්ක...''.....මාව ඕන වෙන්නෙ ඩ්‍රැයිවර් වැඩේට විතරයි මෙයාලට...'' කියල................</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අනේ මන්ද.....ඔෆිස් එකේ වැඩ..බෝඩ් මීටින්..ඉගෙන ගන්න පාඩම් කරන වැඩ..ක්ලාස් එකේ වැඩ..අම්මගෙ වැඩ..නෑනගෙ වැඩ.....කාර් එක සෝදන එකේ ඉඳන් අයියගෙ වැඩ...ඒ මදිවට සැරෙන් සැරේ වද දෙන කරුම අසනීපෙ...!!</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම ගොඩාක් දුක් උනා එයා මේ ගෙවන ජීවිතේ ගැන...විඳින දුක අහල...ඒ කොච්චර වැඩ අධික උනත් එයා නොවරදවාම මා එක්ක ඔන් ලයින් උන්න සුපුරුදු වෙලාවල් වලට.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-YHpThj_6A6s/TtgDz66cdgI/AAAAAAAAAEo/d-5HP2uAtg0/s1600/6946727-a-young-child-hacker-is-working-on-a-computer-saying-shhh-isolated-against-a-white-background.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-YHpThj_6A6s/TtgDz66cdgI/AAAAAAAAAEo/d-5HP2uAtg0/s320/6946727-a-young-child-hacker-is-working-on-a-computer-saying-shhh-isolated-against-a-white-background.jpg" width="214" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයාගෙ අයිය ගෙදරට අන්තර්ජාල පහසු කම් අරන් තිබ්බ ඒත් රාජ් ට ඒ පහසු කම් තිබුනෙ නැහැ...අයිය පාස්වර්ඩ් දාල කිව්ව රාජ්ට පාවිච්චි කරන්න බැරි වෙන්න...රාජ් අයියගෙන් නෙට් එක පාවිච්චි කරන්න අවසර ඉල්ලුවත් ඒ අයිය දෙන්නෙ නැහැ ලු.......මට නම් පුදුම හිතුන ඒ අයිය ගැන..ඇයි දෙවියනේ තාත්ත කවුරු උනත් ඒ දෙන්න එක අම්මගෙ බඩෙන් ඉපදුන, එක්කුසේ උපන් සහෝදරයො නේද...අනික මහන්සි වෙලා ඉගෙන ගන්න එකම මල්ලිට එයා කලේ පුදුම දුෂ්ඨ කම්..නෙට් නැතුව කෝමද කොම්පියුටර් වැඩ කරන්නෙ?..මම ඒ අයිය එක්ක පුදුම තරහකින් උන්නෙ.....................</span><br /><span class="Apple-style-span" style="color: blue; font-size: large;">මගේ ජීවිතයේ අප්‍රසන්නම රාත්‍රිය ගැන කියන්නම් ඔයාලට ඊලඟ කොටසින්......!!!!</span><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-6306645258520043748?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-14710997288467672952011-11-27T17:00:00.001+02:002011-11-27T20:52:20.203+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aRaRK4MjLQ4/TtJPTMv1xFI/AAAAAAAAAEA/bkeJkfsk-HU/s1600/IMG0089A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-aRaRK4MjLQ4/TtJPTMv1xFI/AAAAAAAAAEA/bkeJkfsk-HU/s320/IMG0089A.jpg" width="320" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: red;">(අළු පාට හැන්දෑව 11)&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එදා රාජ් ගෙ ගමන නතර උනත්....පහුවදා එයාගෙ අසනීපෙ ආයෙමත් හොඳටම වැඩි උනා..එයාට කතා කර ගන්නවත් බැරි තරමට අමාරු උනා..එදත් හොස්පිටල් එකේ ඉඳල ආපහු ගෙදර ඇවිත් එයා කිව්වෙ මෙහෙම.........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.. නංගියා....මම ඊයෙ උදේ පාන්දර ෂවර් එක යට උන්න පැයක්,ඇල්වතුර ඔලුවට වැටෙන්න...ඒකයි මට අමාරු උනේ,මට ඕන උනේ මේ අසනීපෙන්ම මැරෙන්න...මේ ගෙදර මිනිස්සු දන්නවා නම් මාව එලවල දානව දැන්ම...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මොනවා කියන්නද කියල හිතා ගන්න බැරි උනා මට..හැමදාම වගේ මම බණ කිව්ව...!!</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දරුවෙකුට අම්ම කෙනෙක් අවවාද කරද්දි වගේ එයා අහගෙන ඉන්නව...එයාට ආදරෙන් කරුණාවෙන් දේවල් කියල දෙන්න ඕනෙ.එයාගෙ හිත සනසන දේවල් කියනවට පුදුම කැමැත්තක් එයාගෙ තිබුනෙ...එයා ට නිතරම එයාගෙ තනියට ඉන්න මාව ඕනෙ උනා...</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒ දවස් වල මට ෆේස්බුක් එකවුන්ට් එකක් තිබුනෙ නැහැ..හදිසියෙම රාජ් මට එදා කිව්ව ෆේස්බුක් එකට එන්න කියල..එයාගෙ කතාව අනුව එයාට ඕනෙ උනේ අනුත්තරාට පේන්න මා එක්ක රිලේෂන්ශිප් එක දාගන්න ඒකෙ..මම ඒකට කොහෙත්ම කැමති උනේ නැතිඋනත්, ඒක එයාට කෙලින්ම කිව්වෙ නැහැ..පස්සෙ ඒ බව එයාට දැනිලද කොහෙද ''..ඔව් එක අතකට ඒක මම මාවම රවට්ට ගන්නවා වගේ වැඩක් නෙ..''කියල....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">පස්සෙ රාජ් කිව්ව එයා අනුත්තරාව ෆේස්බුක් එකෙන් බ්ලොක් කලා කියල..ඊට පස්සෙයි මම එයාගෙ කීමට ෆේස්බුක් එකට ගියෙ..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයාගෙ එෆ්බී එකේ උන්නෙ යාලුවො 5 දෙනෙක් විතරයි..ඒකෙන් 4 දෙන් පිරිමි ලමයි..එක්කෙනෙක් ඕස්ට්‍රේලියාවෙ..එක්කෙනෙක් ඉතාලියෙ..අනිත් දෙන්න ලංකාවෙ..ඔය අතර උන්න එකම ගැහැනු යාලුවා නමින් 'නිල්මිනි'..රාජ්ගෙ 'නිල්මිනි අක්ක' එයා ලේඩි ඩොක්ටර් කෙනෙක්...මෙයා මට කලින් කියල තිබුන විදියට නිල්මිනි කුරේරා මීගමුවෙ රජයේ රෝහලේ සේවයෙන් ඉවත් වෙලා මීගමුවෙම පුද්ගලික රෝහලක සේවය කලා..එෆ්බී එකේ නිල්මිනි දිසානායක නමින් උන්න නිසා,මම ඇහුවාම රාජ් කිව්වෙ එයාගෙ හස්බන්ඩ් දිසානායක,දැනට ඉන්නෙ එංගලන්තෙ කියල..නිල්මිනි අක්ක කියන්නෙ රාජ්ගෙ තාත්තගෙ පොඩිකාලෙ ඉඳන්ම තාමත් එකට ඉන්න හොඳම යාලුවගෙ ලොකු දුව..එයාට නංගි කෙනෙක් ඉන්නවා නමින් 'උපුලි'..ඒ දුවල දෙන්නත්,රාජ් එයාගෙ අයියත් 4 දෙනාම පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම හැදුනෙ වැඩුනෙ සෙල්ලම් කලේ එකටලු..ඉස්සර රාජ්ල උන්නෙ නිල්මිනිලගෙ ගෙදරට අල්ලපු වත්තෙලු..නිල්මිනි අක්ක එයාගෙ නංගි උපුලිව රාජ් ට යෝජනා කරාම එයා කැමති උනේ නැහැලු..අනුත්තරා ගැන නිල්මිනිට කිව්වලු..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ ඩොක්ටර් නිල්මිනි රාජ්ගෙ ජීවිතේ ප්‍රබල කොටසක් වෙලා උන්න බව මට දැනුන එයා කිව්ව හැම වචනයක් වචනයක් පාසාම...එයාගෙන් රාජ්ට එක එක විදියෙ බලපෑම් තිබුන බවත් මට දැනුන...මම හිතුවෙ පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම එකට හැදුන නිසාත්,මෙයාලට වැඩිමල් අක්ක කෙනෙක් නැති නිසාත් එයා එහෙම හැසිරෙනව ඇති කියල...........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රාජ්ලගෙ ෆැමිලි එකේ අය නිතරම වගේ නිල්මිනී අක්කලගෙ ගෙදර ගියා..එයා කිව්වෙ තාත්තල එකතු වෙලා පොඩි පාර්ටි ගන්නව කියල...විශේෂයෙන් රාත්‍රි කාලවල..රාජ් ඒ ගෙදරට ගියාමත් මා එක්ක කතා කලා ස්කයිප් එකෙන්..සමහර දින වල යම් යම් ගමන් බිමන් ගිහින් එන අතර තුරත් එයා කිව්ව නිල්මිනි අක්කලගෙ ගෙදරින් කෑම කාල ආවෙ කියල.....''ආ ඔයා උපුලිව බලන්න ගියාද?..'' කියල මම විහිලු කලාම,එයා කිව්වෙ උපුලි ඉන්නෙ නිල්මිනි අක්කලගෙ ගෙදර නෙවේ එයාලගෙ අම්මල ඉන්න මහ ගෙදර කියල............</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒ අනුව මට එක දෙයක් තේරුම් ගන්න පුලුවන් උනා...නිල්මිනි අක්ක ගෙදරක තනියම ජීවත්වෙන ගෑනු කෙනෙක් විය යුතුයි..මොකද එයාගෙ සැමියා ඉන්නෙ පිටරට..!!</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔය අතරම රාජ් මට ගැහැනු ලමයෙකුගෙ උඩුකයේ පොටෝ එකක් එව්ව..එයා තමා 'උපුලි' එදා මම ඇහුව&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඇයි ඔයා මට මේක එව්වෙ?..'' කියල.. එයා කිව්වෙ.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඕක මම අනුත්තරාට යැව්ව මගේ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ් කියල&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එහෙම කලේ අනුත්තරාව මගෙන් ඈත් කරන්නම බැරි නිසා..''&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..හරි ඉතින් දැන් මට එව්වෙ?..'' &nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..නිකම් එව්වෙ,ඔයාට උපුලිව පෙන්වන්න ඕනෙ නිසා..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒ පොටෝ එක දැකල කිසිම විශේෂයක් හිතුනෙ නැහැ මට...කොටින්ම අවංකවම කියනවා නම්,ඒ පොටෝ එක මගෙ එකක් අහලකින් වත් තියන්න පුලුවන් එකක් නෙවේ.....හැබැයි මම රාජ් ගෙන් එදා මෙහෙම දෙයක් ඇහුව..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඉතින් දැන් අනුත්තරා නැති නිසා ඔයාට පුලුවන්නෙ උපුලිට කැමති වෙන්න?..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..අපෝ ඒක කරන්න බැහැ..අපි පොඩි කාලෙ ඉඳන් සහෝදරයො වගේ,කවදාවත් එහෙම අදහසක් මට ඇති වෙන්නෙ නැහැ..එයා මට මගෙම නංගි වගේ..ඒ නංගි දන්නෙවත් නැතුව ඇති අක්ක එයාව මට යෝජනා කලා කියල..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රාජ් කිව්වෙ එයා ජීවිතේටම වැඩිම වේලාවක් කතා කරපු එකම ගැහැනු ලමය මමලු..අනුත්තරා එක්ක වත් මා එක්ක තරම් විවෘතව ගොඩාක් වේලාවක් කවදාවත් කතා කරල නැහැ කියල එයා කිව්වෙ......</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ අතරම දවසක් එයා මට කිව්ව එයාගෙ ඇත්ත තාත්තව හොයා ගන්න ඕනෙ කියල...මටත් ඒ අදහස හිතට ඇවිත් ගොඩාක් දවස්,ඒත් මම එයාට කිව්වෙ නැහැ..මම එයාගෙන් ඒ ගැන ගොඩාක් ප්‍රශ්න ඇහුව ඒත් එයා කිව්වෙ &nbsp;ඒ කිසිම දෙයක් හොයා ගන්න බැහැ කියල විතරයි...ඒක රහසක්ලු ආච්චි විතරක් එයාට පොඩි විස්තරයක් කිව්වලු..ආච්චි නම් දන්නවලු ඒත් දැන් කියන්නෙ නැතිලු...අම්මගෙන් අහන්න බැරිලු...ඇත්ත තාත්ත ගැන හොයන බව මේ ඉන්න තාත්ත දැනගත්තොත් එයාට අනිවාර්යයෙන්ම ගෙදරින් යන්න වෙනව කිව්ව..............</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඉතින් දැන් මොකද අපි කරන්නෙ? කෝමද ඔයාගෙ තාත්තව &nbsp;හොයා ගන්නෙ?..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..අනේ මන්ද නංගි...මට මගෙ තාත්තව හොයා ගන්න ඕනෙ...මැරෙන්න දවසකට කලින් හරි මට මගෙ තාත්තව හොයා ගන්න ඕනෙ..''</span><br /><br /><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-1471099728846767295?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-89957794676961155412011-11-25T17:34:00.010+02:002011-11-25T17:34:59.075+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-IupKvgnLiBE/Ts-1YBXHbKI/AAAAAAAAAD4/wKA-5JcVyAQ/s1600/89.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-IupKvgnLiBE/Ts-1YBXHbKI/AAAAAAAAAD4/wKA-5JcVyAQ/s320/89.jpg" width="320" /></span></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අද අපේ අම්ම ඇවිත්.....ඔන්න ඇහෙනව සිංහල සින්දුවක්..!</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......රුක් අත්තන මල මුදුනේ...බඹරු නටන සැන්දෑවේ....''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">සින්දුවට කන් දීගෙන ඉන්නකොට ඉබේම හිතට ආවා ඈත කාලෙක එක්තරා මතකයක්..මතකයක් විතරක්ම උනත් මම ආශයි මොහොතකට හරි ඒ මතකයේ ජීවත් වෙන්න.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉස්සර අපේ ගෙදර..ඒකට කවුරුත් කිව්වෙ 'මහ ගෙදර' කියල..මොකද තාත්තගෙ උපන් ගෙදර ඒක....ඔය මහ ගෙදර තුබුන සොල්දරයක් ඒ කියන්නෙ උඩ තට්ටුවක්..අපි පවුලෙ අය ජීවත් උනේ පහල..සොල්දරේ කවුරුත් නැහැ පාලුයි..සීයලාගෙ ආත්තම්මලාගෙ පරණ බඩු තිබුන ඒකෙ...අපි ඉස්සර හැංගි මුත්තන් සෙල්ලම් කරද්දි විතරක් සොල්දරේට යනව ඒකෙ හැංගෙන්න..පස්සෙ පස්සෙ ආත්තම්ම ඒකට යන්න අපිට තහනම් කලා,එයාගෙ කෞතුක වස්තු ටික කඩා බිඳ දමාවි කියල.....ඉතින්, ඉස්සර මට පුරුද්දක් තිබුන ගෙදර කවුරු එක්ක හරි ඔය පුංචි දේකට තරහ උනාම සොල්දරේට වෙලා හැංගිලා ඉන්න...මගේ ප්‍රියතම තැනක් තිබුන..ජනේලයක් ගාව මිටි පෙට්ටගමක් තිබුන ඒක උඩ ඉඳගෙන මම ජනේලෙන් ඈත වෙල්යාය දිහා බලාගෙන ඉන්නවා...කොක්කු..කිරල්ලු..පිළිහුඩුවො...දිහා බල බල මට දවසක් උනත් ඉන්න පුලුවන්...බොහෝ දුරට මම ඔතෙන්ට යන්නෙ හැන්දෑවට ඉස්කෝලෙ ඇරිල ආවට පස්සෙ...............</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔය කාලෙ එක දවසක් මට දැනුන එතන ජනේලෙ ගාවට අමුතුම අමුතු සුවඳක් එනවා....මොන වගේද කියල හරියටම විස්තර කරන්න බැරි,මෙන්න මේක වගේ කියල උදාහරනයක් වත් දෙන්න බැරි,අමුතුම මිහිරි..ගැඹුරු..සුවඳක්..!..ඒ වගේම මොකක්දෝ අමුතු පාලු ගුප්ථ ගතියකුත් ඒ සුවඳෙ මට දැනුන........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ආත්තම්මගෙන් ඇහුවාම එයා කිව්ව..වෙල්යායෙන් එහා ඈත ගමක රුක් අත්තන ගස් වල මල් පිපිල කියල...ඒ සුවඳලු ඔය එන්නෙ...</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඊට පස්සෙ හැමදාම හැන්දෑවට මම පුරුද්දක් වශයෙන් සොල්දරේට යනව ජනේලෙ ගාව ඉඳන් රුක් අත්තන මල් සුවඳ විඳින්න....ඒක හරිම අමුතු සුවඳක්.....!! ඒත් ටික කාලෙකට පස්සෙ ඒ සුවඳ එන්නෙ නැති උනා...මල් වාරෙ අවසන් වෙලා වෙන්න ඇති............</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ආයෙමත් කාලෙකට පස්සෙ ඒ සුවඳම සුපුරුදු විදියට දැනෙන්න ගත්තාම මට උවමනා උනා ඒ මල් පිපෙන ගස් මොනවද කියල බලා ගන්න..ඒක මට ඒ දවස් වල 'පොඩි පිස්සුවක්' වගේ තමා තිබුනෙ...දවසක් අපි කොහෙද ගිහින් එනකොට තාත්ත කනත්තක් ගාව නතර කරල මට පෙන්නුව ලොකු ගස් වගයක්...ඒවා තමා රුක් අත්තන ගස්..! සුදු පාට පුංචිම පුංචි මල් පොකුරු පොකුරු ඒ ගස් වල පිරීලා තිබුන මට අද වගේ මතකයි.......ඒත් අනේ අර මට වෙනද දැනෙන අර පාලු ගුප්ථ මිහිරි සුවඳ &nbsp;ඒවලින් නම් දැනුනෙ නැහැ...ඇත්තටම ඒක වෙන්න බැරි දෙයක්නෙ....තාත්තගෙන් අහුවාම එයා කිව්වෙ මේ වගේ කතාවක්...........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''...රුක් අත්තන මල් වල සුවඳ දැනෙන්නෙ ලඟට නෙවේ දුරට....''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ආත්තම්ම කිව්ව්ව..රුක් අත්තන මල් පිපෙන්නෙ හැන්දෑවටලු...මිනී කනතු වගේ පාලුවට ගිය තැන් වල ලු ඒ ගස් වැඩිපුර හැදෙන්නෙ...පොළඟ කියන සර්පයා කෑවාම ඉස්සර කාලෙ මිනිස්සු සිහි මුර්ජාවෙල ඉන්න ලෙඩාව රුක් අත්තන ගහේ ලෑල්ලක් උඩ තියාගෙන ලු වෙදකම් කරන්නෙ...රුක් අත්තන ගහේ ලීයට සර්පයගෙ විස ඇද ගන්න පුලුවන්ද මොකක්ද කතාවක් කිව්ව වගේ මට මතකයි...................</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අද මට නන්දා මාලනීගෙ ඒ ගීතය ඇහුනාම ආයෙමත් ඒ මල් සුවඳ මතක් උනා....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">තාත්ත ඒ මල් ගැන එදා කිව්ව කතාව මතක් උනා....''...රුක් අත්තන මල් වල සුවඳ දැනෙන්නෙ ලඟට නෙවේ දුරට...''.....අද මට හිතෙන්නෙ මෙහෙම.....ආදරෙත් &nbsp;ඒ වගේ......රුක් අත්තන මල් සුවඳ වගේ........ඔව්..හරියටම ඒ වගේ...!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-8995779467696115541?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-9196600652581040412011-11-22T17:32:00.000+02:002011-11-22T17:32:03.722+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-H2IZmJGjFj8/Tsu8-vg3UUI/AAAAAAAAADg/uUqQnsscZb8/s1600/Double_Face_by_martincilloalmanza.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="164" src="http://1.bp.blogspot.com/-H2IZmJGjFj8/Tsu8-vg3UUI/AAAAAAAAADg/uUqQnsscZb8/s320/Double_Face_by_martincilloalmanza.jpg" width="320" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: red;">(අළු පාට හැන්දෑව 10)</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒ මේල් එක දැක්ක ගමන්ම මට හිතුනෙ රාජ් කොහේ හෝ දුර පලාතකට ගිහින් ජීවිතේ නැති කර ගනීවි කියල... එයා උන්නෙ ඒ තරම්ම ජීවිතෙන් අන්තයටම වැටිල.....මට හොඳටම බය හිතුන..බයටත් වඩා දරාගන්න බැරි තරම් දුකක් දැනුන...කවදාවත් නොදැනුන මහා පාලුවක්,බය හිතෙන තනිකමක් වගේ දෙයක් දැනුන...දැන් ඉතින් කෝමද තවත් එයා ගැන දැන ගන්නෙ? එයාට මොකද උනේ?ආයෙ කවමදාවත් එයා මට හමුවෙන එකක් නැද්ද? කාගෙන් අහන්නද?කාට කියන්නද? මේවා හිතල මට පිස්සු හැදීගෙන එන්නතරම්...මම මහා හයියෙන් අඬන්න පටන් ගත්ත....ගෙදර අනෙක් අයට ඇහෙයි කියල මගෙ කාමරේ ටී.වී එක සද්දෙන් දාල,එදා හිම වැස්සට යට වෙලා තිබ්බ් බැල්කනියට වෙලා සීතලෙන් වෙව්ල වෙව්ල මම ඇඬුව.........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ ලියන මොහොතෙත් මගෙ ඇස්වලින් කඳුලු ගලාගෙන යනව.......ඒත් ඒ රාජ් ගැනවත්..අතීතයක් ගැන වත් හිතිල නෙවේ කොහෙත්ම...අපේ අම්මගෙත් තාත්තගෙත් අනිත් &nbsp;පවුල් වල ඉපදිලා ඉන්න දරුවො අතරින් 'බුද්ධිමත්ම කෙල්ල' විදියට නමක් අරන් ඉන්න මම... මගේ ආත්මය,තත්වය,කවදාවත් මුණ නොගැහුන ඒ වගේ පුද්ගලයෙක්, වෙනුවෙන් ඒ තරම් හෑල්ලුවට පත් කර ගත්ත දුකටයි..වේදනාවටයි මේ කඳුලු.......</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම හිතුවටත් වඩා ඉක්මනින් මගෙ හිත රාජ් ට බැඳිල කියල මට &nbsp;වැටහුනේ එදා...මටත් නොදැනිම ඒක හරියටම මායාවකට හසු උනා වගේ.................................</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින්....එයාට මෝටර් බයික් එකක් තිබුන ඒකෙ පොටෝ එකකුත් මට එවලයි තිබුනෙ...එයා හැම තැනම යන්නෙ ඒකෙන්...මට ඕන කලේ එයාගෙ මේ ගමන කෝම හරි නතර කරන්න...ඉතින් මම එයාට කෝල් කලා..එයාගෙ පෝන් දෙකම වහල දාල...මම ඊටපස්සෙ&nbsp;කලේ කෙටි පණිවිඩ යවන්න පටන් ගත්ත එක නොනවත්වාම....විටින් විට නොනවත්වාම කෝල් කලා....ඔය විදියට පාන්දර &nbsp;වෙනතුරුත් නිදි නැතුව මම එයා ගෙන් පිලිතුරක් බලන් උන්න.... ලංකාවෙ වෙලාවෙන් පාන්දර 0630 ට විතර එයා ඔන්ලයින් ආවා...යන්න ලෑස්තිවෙලා පෝන් එක බලද්දි මගෙ පණිවිඩ නොනවත්වාම ආවලු ඒ නිසා කොම්පියුටර් එකට ආව කිව්ව.............කොහෙද යන්නෙ ඇයි මොකද උනේ හේතුව ඇහුවාම එයා කිව්වෙ මෙහෙම.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.....නංගි මට තවත් ඉඳල වැඩක් නැහැ....අනුත්තරා ඊයෙ මා එක්ක චැට් කරද්දි මට තේරුනා එයා වෙනද වගේ නෙවේ කියල මට තේරුනා එයා තවත් කෙනෙක් එක්ක චැට් කරනව කියල..මම ඒක ඇහුවාම එයා කිව්වෙ..එහෙම එකක් නැහැ කියල..එයාගෙ ඊමේල් එකේ පාස් වර්ඩ් එක මා ගාව තියනව..ඉතින් මම පස්සෙ ඒකට ගිහින් බැලුව...එයා එයාගෙ අම්මල එයාට කතා කරපු බෝයි එක්ක කතා කර කර ඉඳල තියෙන්නෙ...ඒ දෙන්න කතා කරපු ඔක්කෝම මම කියෙව්ව....එයාල දෙන්න &nbsp;ෆේස්බුක් එකෙත් රිලේෂන්ශිප් දාගෙන ඉන්නෙ...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''....ඉතින් අයියෙ..ඔයා දන්නව නේද එයා ඒ බෝයිව මැරි කරන්න යන්නෙ කියල? ඔයා මටත් කිව්වෙ? ඇයි ඉතින් ඔයා ඒව ගැන හොයන්න යන්නෙ? අනුන්ගෙ පුද්ගලික දේවල් කියවන්න ගියෙ ඇයි ඔයා?..එයා ඔයාගෙ ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ් නෙවේනෙ..''&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''....ඔව් නංගි ඒක හරි,මම දන්නව..මම දන්නව එයා කවද හරි ඒ දේ කරන බව...ඒත් මම හිතුවෙ නැහැ මේ තරම් ඉක්මනට එයා එහෙම කරාවි කියල නංගියො.. මම යනවා යන්න..මම කොහේ හරි යනව ඈතකට...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මට එවෙලෙ දැනුනෙ නම් කේන්තියක් වගේම මහා අප්‍රසන්න හැඟීමක්...ඒත් ඒ වෙලාවෙ මට උවමනා කලේ එයාගෙ ගමන නතර කරවන්න කෝම හරි....ඒ ගැන මේකෙ ලියන්න මට හිත දෙන්නෙම නැහැ...දැන් ඒ දවස ගැන මතක් වෙද්දි දැනෙන්නෙ මහා අපුලක්..!!</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම අඬපු තරමක්..! වැඳපු වැඳිල්ලක්..! හිඟන්නියෙක් වගේ ආයාචනා කරපු තරමක්..! ඒ වගේම අනුත්තරාට බැනපු තරමක්..!(සමාවෙන්න අනුත්තරා).........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කෝම හරි නොවඳිනා වැදුම් වැඳල ඒ ගමන යන්න නොදී මම එයාව නතර කර ගත්ත.......</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඇත්තටම එයා එහෙම ගමනක් යන්න ප්ලෑන් කලාද?..නැත්නම් ඒකත් මාව අල්ලා ගැනීමේ තවත් දක්ෂ ප්ලෑන් එකක්ද?</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දයාබර අනුත්තරා අක්කි......!</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kr6fOovT51k/TsvAPkSPOfI/AAAAAAAAADw/z5s1UoLWITs/s1600/ATT00028.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-kr6fOovT51k/TsvAPkSPOfI/AAAAAAAAADw/z5s1UoLWITs/s320/ATT00028.jpg" width="312" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මගේ මේ කතාව ඔයා මුල ඉඳන්ම කියවන බව මම දන්නව.....මේක ලියන්න පටන් ගන්නත් කලින් ඉඳන්ම අපි දෙන්නට දෙන්න අපේ හිත් වල තිබ්බ ඔක්කොම ගැටලු නිරාකරනය කර ගත්ත.....හිතින් ගොඩාක් නොමග ගිහින් උන්න මමයි ඔයාට වැරදි කලේ....මම ඒවට ඔයාගෙන් සමාව ගත්ත...මේ කතාව ලියන අතර තුරෙත් ඔයාගෙ හිත රිදෙන දේවල් මගෙ අතින් ලියවෙනව වෙන්න පුලුවනි...මම දන්නව ඔයා මේ මෝඩ නංග එක්ක තරහ වෙන්නෙ නැහැ කියල...සමාවෙන්න මට...!!&nbsp;</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-919660065258104041?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-80828781055884602532011-11-18T00:54:00.008+02:002011-11-19T01:30:19.767+02:00<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එදා සෙනසුරාදා දවසක්..................</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-hOkddGS4Qco/TsWRxub035I/AAAAAAAAADQ/f8PJTzw1BYg/s1600/cemetery.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-hOkddGS4Qco/TsWRxub035I/AAAAAAAAADQ/f8PJTzw1BYg/s320/cemetery.jpg" width="320" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">( අළු පාට හැන්දෑව 9.)</span> <br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..නංගි මම අද හවස ගමනක් ගිහින් එන්නම්..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඔයා කොහෙද යන්නෙ..?</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..මම යනවා මල්ලියව බලන්න මිනි පිට්ටනියට...ගොඩාක් දවසකින් එයාව බලන්න යන්න බැරි උනා ගිහින් ටිකක් කතා කරල එන්නම් එයත් එක්ක...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..කනත්ත තියෙන්නෙ ගොඩාක් දුරද..?</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මෙතන ඉඳන් කිලෝ මීටර් 15 ක් විතර නංගි...මම ඉක්මනින් එන්නම්..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කිලෝ මීටර් පහලොවක්..?මම තනියම හිතුවා..වෙන්න ඇති මල්ලි නැති වෙන්න කලින් එයාල උන්නෙ වෙන ගෙදරක කිව්වනෙ..හ්ම්ම්....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඔයා හවස ඔන්ලයින් ඉන්නවනෙ නේද?</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඔව් අයියෙ, මම ඉන්නම්,ඔයා එහෙනම් පරිස්සමෙන් ගිහින් එන්නකො..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයා හවස ආපසු ආවාම මම ගමනෙ විස්තර ඇහුවා...</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඔව් මම ගියා.. මල්ලියා එක්ක කතා කලා..මම ඔයා ගැනත් කිව්ව එයාට..අපේ ගෙදර අයට නම් දැන් මල්ලියව අමතකම වෙලා..කනත්ත මුර කරන්න ඉන්න අන්කල් කිව්ව..වැඩිපුරම ඒ කනත්තට එන කෙනා මම ලු..ඒකෙ තියන වැඩිම ලස්සන සොහොන් කොතත් මගෙ මල්ලියගෙලු..අනේ දැන් හිටිය නම් ලොකු කොල්ලෙක්,එහෙනම් මම තනි වෙන්නෙත් නැහැ මෙහෙම...'' &nbsp;</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Anmnbhu0NrQ/TsWSnxAle-I/AAAAAAAAADY/pm2TWRSPoT8/s1600/man-crying-2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-Anmnbhu0NrQ/TsWSnxAle-I/AAAAAAAAADY/pm2TWRSPoT8/s1600/man-crying-2.jpg" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයා දිගටම කියව ගෙන ගියෙ දරාගන්න බැරි තරම් දුකකින්....එයාගෙ හිත සනසන්න මම නොකියපු දෙයක් නැහැ...එයා ඒ මැරුන මල්ලි වෙනුවෙන් පුදුම දුකක් වින්ද..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..එයා දැන් හොඳ ලෝකෙක හොඳ තැනක ඉපදිලා ඇති අයියෙ,ඔයා තවත් දුක් වෙන්න එපා..ඔයාගෙ ජීවිතේ ලස්සන ට ගෙනියන්න හිතන්න..එතකොට ඒ මල්ලිත් ඔයා දිහා බලාගෙන සතුටු වේවි ඉන්න තැනක ඉඳන්..''.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම දන්නව මේ වචන වලින් කෙනෙකුගෙ ඒ වගේ නැතිවීමක දුක වේදනාව නැති කරන්න බැහැ කියල ඒත් මට ඒ වෙනුවෙන් වෙන කරන්න දේකුත් නැහැනෙ......ඒ ගැන හිතල මාත් ගොඩාක් දුක් උනා...එයාට උන්න එකම හිතවතාත් එයාට නැති වෙලා සදහටම...</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''..ඔයා දන්නවද නංගිය...මල්ලි නිදාගත්තෙ මා එක්ක එකම ඇඳේ..අපි දෙන්න දෙපැත්තෙ..එයා නිදපු කොට්ටෙ මේ තාමත් එතනම තියනව..මම ඒක එතනින් අහක් කරන්න දෙන්නෙ නැහැ කාටවත්...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">හ්ම්...ගෙවල් මාරු කලාට පස්සෙවත් මෙයා දෙන්න නිදාගත්ත ඇඳයි කොට්ටයි වෙනස් කරල නැහැ...දැන් මල්ලි මැරිල අවුරුදු 11 ක්..! පුදුම ආදරේකින් ඉඳල තියෙන්නෙ මල්ලිට...අවුරුදු 11 කට පස්සෙත් ඒ මල්ලිව අමතක කරන්න බැරුව දුක් විඳිනව මේ අසරනය..පව් දෙවියනේ..මගෙ පපුව කඩා වැටෙන්න තරම් දුකක් දැනුන....මේ වගේ සහෝදරයෙක්..මේ වගේ හිත හොඳ කොල්ලෙක්,හොඳ දයාබර හිතක් හිමි මනුස්සයෙක් මෙහෙම හමු උන එකත් මගෙත් වාසනාවක් වෙන්න ඇති කියල මට හිතුන...........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''...නංගියා...මම ඔයාට බලන්න එවන්නද මල්ලිගෙ පොටෝ එකක්?..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''...හා..හා...එවන්න..''&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">&nbsp;මට ඒක බලන්න ඉවසුමක් නැති උනා.....එයා එවෙලෙම එව්ව මට,මුහුදු වෙරළක හිටගෙන ඉන්න අවුරුදු 4 ක විතර පිරිමි ලමයෙකුගෙ පොටෝ එකක්,ඒ පොඩි ලමයා ඇඟ වටේ තුවායක් ඔතාගෙන උන්නෙ........ඒ පොටෝ එකේ රාජ් ලියල තිබ්බ ''මගේ පන'' කියල...ඒ පොටෝ එකේ උන්න ලමයගෙ මූන රාජ්ගෙ මූනමයි..රාජ් පුංචි කාලෙ වගේ මට පෙනුනෙ.....මේවා අහල දැකල මට ගොඩාක් දුක හිතුන රාජ් ගැන.....එදා එයා කිව්ව මෙහෙමත්.......</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''....නංගි..ඔයාව මට හොයල දුන්නෙ මගෙ මල්ලියා...එයයි ඔයාව මා ගාවට එව්වෙ....එයා දන්නව දැන් මට මගෙයි කියල කිසිම කෙනෙක් නෑ කියල....ඉස්කෝලෙ මගෙ උන්න එකම හොඳම යාලුවත් මගෙ ජීවිත කතාව ඇහුවට පස්සෙ මාව දාල ගියෙ පැදුරටත් නොකියා..එයා දැන් ඉන්නෙ ඕස්ට්‍රේලියාවෙ..ඒත් මා එක්ක එක වචනයක් කතා කරන්නෙ නැහැ...ඊට පස්සෙ මම කිසිම යාලුවෙක් ට ලන් උනේ නැහැ...මාව &nbsp;හැමෝම දාල යනව නංගියො..ඔයත් මාව දාල යාවි..එහෙම නේද?..ඔයත් මාව දාල යනව නේද?...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''...නැහැ..නැහැ....මම ඔයාව දාල යන්නෙ නැහැ..කවදාවත් නැහැ...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම එකපාරටම එහෙම කිව්ව... ඒක එහෙම කිව්වෙ ඉබේම කටට ආවට නම් නෙවේ....මම ඒක එහෙම අදහස් කලා..ඇත්තටම ඒ වෙද්දි මට එයාව දාල යන්න බැරි තත්වයක් තිබුනෙ...ඒ වගේ ජීවිතේ අන්තයටම ඇද වැටිල ඉන්න කෙනෙක්ව දැන දැනම දාල ගියොත් මට මහා ගෙවා ගන්න බැරි තරම් පවක් වේවි කියලයි මට හිතුනෙ...........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔය අතරම දවසක් මට රාජ් කිව්ව අනුත්තරාට ගෙදරින් විවාහ යෝජනාවක් ගෙනත් එයා ඒකට කැමති උන බවත්..දැන් &nbsp;ඒ දෙන්නගෙ කේන්දර බලන්න යන වගකුත්...පස්සෙ එයා කිව්ව අනුත්තරා විවාහ වෙන්න තීරනය කලා ලු කියල....මම එයාට නිතරම කිව්වෙ අතීතය ගැන හිතන්නෙ නැතුව එදිරිය බලන්න කියල...</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''නැහැ නංගි මම මගෙ අතීතය සම්පූර්නයෙන් අමතක කරනවා..මම දැන් එයා ගැන හිතන්නෙ නැහැ..'' කියල එයා ඒ හැම වෙලේම කිව්ව....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒ දවස් වල අපේ වෙලාවෙ වෙනස පැය 3ක් මිනිත්තු 30 ක්...අපේ වෙලාවෙන් හවස 0430 ට එයාට රෑ 0800 වෙන්නෙ...එයා රෑ කෑමට යන්නෙ හරියටම 0800 ට...මම එයා කාල එනකම් ඉන්නව..ඊට පස්සෙ එයා ආවාම එයා කෑවෙ බිව්වෙ මොනාද විස්තර අහලා තමා මම අපේ &nbsp;ගෙදර රෑ කෑම හදන්න යන්නෙ....ඊට පස්සෙ මම කෑම කාල එනකම් එයත් ඉන්නව...මම එද්දි හැමදාම රෑ 0900 වෙනව...ඒ කියන්නෙ එයාට 1230.....ඊට පස්සෙත් අපි දෙන්න ගොඩාක් වෙලා කතා කර කර ඉන්නව ස්කයිප් නැත් නම් ගූග්ල් එකෙන්.........ගොඩාක් දවස් වල එයා පාන්දර වෙනකම්ම උන්න..........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එදත් සුපුරුදු විදියට මම රෑට කෑම කාල එද්දි රෑ 0900 විතර උනා.....රාජ් ඔන්ලයින් උන්නෙ නැහැ...ඒ වෙනුවට එයාගෙන් මේල් එකක් තිබුන.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......නංගියො මට සමාවෙන්න...මේ විදියට ඔයාට නොකියම යන්න ගියාට...මේ විදියට ජීවත් වෙන්න බැහැ මට තවත්...මගෙ ජීවිතෙන් මට පලක් නැහැ තවත්...මාව හොයන්න එපා,හෙට උදෙන්ම මම මෙහෙන් යනවා යන්න මාව කාටවත් හොයන්න බැරි තැනකට...මම ආයෙ කවදාවත් අපහු එන්නෙ නැහැ....ඔයා පරිස්සමින් ඉන්න නංගියො...ඔයාට බුදුසරනයි...''</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-8082878105588460253?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-88921367890670391362011-11-13T01:05:00.009+02:002011-11-19T01:25:26.639+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Wop0h58BM3U/Tr78ytueiyI/AAAAAAAAADA/l3KTauS9tLM/s1600/He-s-possessive-over-you_secret-signs-hes-jealous.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-Wop0h58BM3U/Tr78ytueiyI/AAAAAAAAADA/l3KTauS9tLM/s320/He-s-possessive-over-you_secret-signs-hes-jealous.jpg" width="320" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">( අළු පාට හැන්දෑව 8.)</span> <br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''අයියෙ..ඇත්තටම ඔයාගෙ හාර්ට් එකේ තියන ඔය අසනීපෙ මොකක්ද?'' &nbsp;මම දවසක් ඇහුව රාජ් ගෙන්,</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මේකයි නංගි...මගෙ හාර්ට් එක වටේට සෙම තට්ටුවක් බැඳෙනව..ඒක වැඩි උනාම මට ගොඩාක් අමාරු වෙනව..හුස්ම ගන්න බැරි වෙනව..ඔයා දන්නවනෙ හුස්ම හිර උනාම මොකද වෙන්නෙ කියල..සමහර වෙලාවට නින්දෙන් මගෙ හුස්ම හිරවෙනව..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''ඔයාට ගොඩාක් කල් ඉඳන් ඔය අසනීපෙ තිබුනද..?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''නැහැ..නැහැ..දැනට අවුරුදු දෙක තුනකට කලින් ආපු එකක් මේක..මම දෙපාරක් මැරෙන්න ගියා..මගෙ මල්ලිය ගාවටම ගිහින් මම ආපහු ආව නංගි..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''එතකොට අර දෙසැම්බර් මාසෙ කරපු ඔපරේශන් එකෙන් හොඳ උනේ නැද්ද...?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මෙහෙමයි නංගි...කලින් බෙහෙත් ගත්ත ගත්ත හොඳක් නැහැ..පස්සෙ ඩොක්ටර්ස්ල නහයෙන් බටයක් වගේ එකක් දාල ඒ සෙම එලියට ගන්න ට්‍රයි කලා...ඒත් ඒක හරි ගියෙ නැහැ..පස්සෙ තමා ඔපරේශන් එක කලේ..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''ඉතින් ඒත් ඔයා ආයෙම ලෙඩ වෙනවනෙ ඇයි ඒ..?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මට ඇල්වතුර අල්ලන්නවත් එපා කිව්ව..සෙම තියන කෑම කන්න එපා කිව්ව..යාන්තම් වත් වැස්සකට තෙමුනත් මේ ලෙඩේ වැඩිවෙනවා..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''එතකොට ඕක සම්පූර්ණයෙන්ම සුව වෙන්නෙ නැද්ද? ඒක ලංකාවෙ ඩොක්ටර්ස්ලට කරන්න බැරිද.?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''හ්ම්ම්ම්...මේක මගෙ කරුමෙ නංගියො...සමහර විට කාලයක් බලන් ඉන්න වේවි...සමහර විට සදහටම මම ලෙඩෙක් විදියට ජීවත් වේවි..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මොනාද ඔයා මේ කියන්නෙ?..ඕනම ලෙඩකට බෙහෙත් තියනවනෙ..ඕක සනීප කරන්න බැරි ලෙඩක් නෙවේනෙ..හරි මට එවන්න බලන්න ඔයාගෙ මෙඩිකල් රිපෝර්ට්ස් වල කොපි ..මම මෙහෙ ප්‍රොෆෙසර් කෙනෙක්ට පෙන්වල අහන්නම් මොනාද කරන්න ඕනෙ කියල..මම ඔයාට එවන්නම් ඔක්කොම බෙහෙත් මෙහෙන්..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''හරි...අපි තව ටිකක් බලමුකො..දැන් මට සනීපයිනෙ..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයාගෙ අසනීපෙ මොකක්ද කියල හරියටම දැනගන්න මම ගොඩාක් මහන්සි උනා...ඒත් ඒක මට හොයා ගන්න බැරි උනා..ආයෙම &nbsp;ආයෙම මෙඩිකල් රිපෝර්ට්ස් ඉල්ලල කරදර කලත් එයා මොකක් හරි කියල මග &nbsp;හැරිය.. මම හිතුවෙ එයාට තියෙන්නෙ එයා මට කියනවට වඩා දරුනු අසනීපයක් කියල...මම ඒ ගැන ගොඩාක් හිතුව..හිතින් වද වින්ද...........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දවසක් එයා ලොකු කලබලේකින් මගෙන් උදව්වක් ඉල්ලුව.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''නංගි මට ලොකු උදව්වක් කරන්න..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මොකක්ද කියන්න..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මට අනුත්තරාව මගෙ ජීවිතෙන් අහකට යවන්න විදියක් කියන්න..ඔයාල ගෑනුළමයි දන්නවනෙ ඔයාලගෙ හිත්,මට කියන්න මම මොකක්ද කරන්න ඕනෙ කියල..?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''ඒක පුදුම කතාවක්නෙ..එයාට බෝයි කෙනෙක් ඉන්නව නේද? ඉතින් ඔයා කියන්නකො එයාට ඔයාගෙ &nbsp;පාඩුවෙ ඉන්න දෙන්න කියල..?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මම කිව්ව නංගි..එයා අහන්නෙ නැහැ..මට ගර්ල් කෙනෙක් හම්බ වෙනකම්ම එයා මා එක්ක ඉන්නවලු..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''එහෙනම් ඔයා කියන්න ඔයාට දැන් ගර්ල් කෙනෙක් ඉන්නව කියල..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''එහෙම කියල හරි යන්නෙ &nbsp;නැහැ නංගි එයා විස්වාශ කරන්නෙ නැහැ..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''ඒක හරි වැඩක්නෙ..හරි දැන් ඔයා මොකක්ද කරන්නෙ ඒ බෝයි කෙනෙක් ඉන්න කෙල්ලෙක් එක්ක..?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මට කාත් කවුරුත් නෑ නංගියො...මට උන්නෙ එයා විතරයි..මගෙ හැම දෙයක්ම කිව්වෙ එයාට..එයා මට ආදරෙයි කිව්ව..එයාගෙ බෝයි මුස්ලිම් කෙනෙක් නිසා එයාල කවදාවත් එක්වෙන්නෙ නැහැ කිව්ව..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''ඒ කියන්නෙ, එයා කිව්වද කවදා හරි ඔයා ගාවට එනව කියල අරයගෙන් වෙන් උනාම..?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''නෑ..නෑ..එයා කියන්නෙ මම එයාගෙ හොඳම යාලුව විතරලු..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''මේක අහන්න අයියෙ..එයාට ආදරේ කරන්න කෙනෙක් ඉන්නව..එයා ඔයාට කරන්නෙ අනුකම්පාවක්,ඒ ඔයාගෙ ජීවිත කතාව අහපු නිසා..ඔයා ඒක වරදවල තේරුම් අරන් ආදරේ කියල..ඔයා ඒ දෙන්නට පාඩුවෙ ඉන්න දීල පැත්තකට වෙන්න..ඔයා හිතන විදිය වෙනස් කරන්න..ජීවිතේ ගැන අලුත් විදියකට හිතන්න..ඔයාගෙ ස්ටඩි වලට වැඩි වේලාවක් ගන්න..පාඩම් කරන්න..අවුල්කර ගන්න එපා ඔක්කොම..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''ඔව් නංගි එයාත් මට කියන්නෙ ඔහොමයි වෙනස් විදියකට හිතන්න පුරුදු වෙන්න කියල..ඒත් එයාව මට ලැබෙනවානම් මේ ලෝකෙ ඉන්න වාසනාවන්තම කෙනා මම නංගි..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මට මේ කතාව අහල පුදුමත් හිතුන..මෙයා කලින් කතා කලේ, &nbsp;අනුත්තරාගෙන් ඈත්වෙන්න..අනුත්තරාව මෙයාගෙන් ඈත් කරන්නෙ කෝමද අහල...දැන් කියනව මේ විදියට....මම එයාට හැමදාම කිව්ව අනුත්තරා ගැන හිතන්නෙ නැතුව ඉගෙනීමේ වැඩ වල යෙදෙන්න කියල..හැමදාම කියවල කියවල මට ඒ කියවිල්ල එපාවෙලත් තිබුන.....ඔය අතර දවසක එයා මට කිව්ව.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''නංගි..මේ ඉරිද මම යනව අනුත්තරාවයි එයාගෙ බෝයි ෆ්‍රෙන්ඩ්වයි හමුවෙලා එයාලගෙන් සදහටම සමු අරන් එන්න..මම කියනව මගෙන් ආයෙ කවදාවත් එයාලට කරදරයක් වෙන්නෙ නැහැ කියල...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම ගොඩාක් සතුටු උනා එයා ඒ කිව්ව දේට..ඊට පස්සෙවත් එයා හිත හදාගෙන සතුටින් ඉඳීවි කියල මට හිතුන....එයා එදා කොළඹ ගියා ඒ දෙන්නව හමු වෙන්න..හවස ගෙදර ඇවිත් මා එක්ක විස්තරේ කිව්ව....එදා දහවල් කෑමට මෙයා ඒ දෙන්නව එක්ක ගියා කිව්ව..එයාල දෙන්න පුදුම ආදරේකින් ඉන්න බවත් මෙයා මට කිව්ව.'' ඒ දෙන්න පුදුම ආදරේකින් ඉන්නෙ..මට එතෙන්ට කිට්ටු වෙන්න වත් බැරි තරම්..'' .....එයා කිව්වෙ මෙහෙම......</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''ඔන්න අපි එක තැනකදි පාර මාරුවෙන්න ගියා..මම ඒ බෝයි එක්ක ඉස්සර වෙලා ගියෙ අනුත්තරා පිටිපස්සෙන් ආවෙ..එක පාරම අපි දෙන්න පාර පැන්නා..අනුත්තරාට පැනගන්න බැරි උනා..ඒ බෝයි ආපහු දුවන් ගිහින් අනුත්තරාගෙ අතින් අල්ලන් එක්ක ආවා..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කෝම වෙතත් රාජ් එදා නම් උන්නෙ අමුතු සතුටකින්....හේතුව එදා අර දෙන්න මෙයාට තෑග්ගක් දීල තිබුන....ඒ නිල්පාට අශ්වයෙක්..! එයා ඒක ගැන මහා සතුටකින් කතා කලේ..''මේක මාර ලස්සනයි ඉන්න මම ඔයාට මේකෙ පොටෝ එකක් අරන් එවන්නම්'' කියල ඒ වෙලාවෙම එයා මට ඒ අශ්වයගෙ පොටෝ එකක් අරන් එව්ව.....ඒක එවලත් එයා මගෙන් ආයෙම ආයෙම ඇහුව කෝමද ඕක ලස්සනයි නේද කියල....මට &nbsp;නම් ඒක විහිලුවක් උනා එදා.............</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''ඔව් ඔව් ලස්සනයි...ඒත් ඔයා දන්නවද මේ අශ්වය තෑගි දෙන්න හේතුව මොකක්ද කියල? ඔයා අද ඉඳන් එයාලගෙන් ඈත් වෙලා, සදහටම සමු ගන්න කියලනෙ ගියෙ?...ඉතින් දැන් බලන්න ඒ දෙන්න අශ්වයෙක් තෑගි දුන්නෙ,ඔයාට ඒකගෙ පිටේ නැගලා පුලුවන් තරම් වේගෙන් ඉක්මනින් ඈතට යන්න කියන්නයි..''</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-EUcw-dEq498/Tr79mBcr_VI/AAAAAAAAADI/Pg_95AXRTBE/s1600/16022010174.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-EUcw-dEq498/Tr79mBcr_VI/AAAAAAAAADI/Pg_95AXRTBE/s320/16022010174.jpg" width="239" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මොන හේතුවක් නිසාද මන්ද මේ සිද්දිය මතක් වෙද්දි මට තාමත් හිනා යනවා.....!!!!</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒත් මේ මෑත කාලෙකදි මට අනුත්තරාගෙන් දැනගන්න ලැබුනෙ,.........රාජ් එදා එයාලව හමුවෙන්න ගිහින්, එයා ඕස්ට්‍රේලියාවට යන බව කියල අනුත්තරායි එයාගෙ බෝයිෆ්‍රෙන්ඩ් ලඟයි හඬා වැටුනලු....!!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-8892136789067039136?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-55995864569622788192011-11-10T00:54:00.006+02:002011-11-19T01:24:02.577+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #0000ee;"><u>( අළු පාට හැන්දෑව 7)</u></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ubbmFufjk8g/TrsItVLcUsI/AAAAAAAAACw/hP2VDZT_9nw/s1600/patient_in_hospital_bed_and_monitor_paa289000033.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-ubbmFufjk8g/TrsItVLcUsI/AAAAAAAAACw/hP2VDZT_9nw/s320/patient_in_hospital_bed_and_monitor_paa289000033.jpg" width="316" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ අහිංසකයගෙ ජීවිතේ ගැන එයා ජීවත් උන අවාසනාවන්ත විදිය ගැන මම උන්නෙ දරාගන්න බැරි තරම් දුකකින්..එයාගෙම පවුලෙ අය එක්ක එකම වහලයට ඒ මිනිස්සුන්ගෙන්ම හිංසා විඳිමින්..යාලුවෙක් නෑයෙක්..කිසි කෙනෙක් නැතුව එයා ජීවත් වෙන විදිය මට නම් හිතා ගන්න වත් බැරි උනා..එයා කිව්වෙ එයා ඔෆිස් එකේදි උනත් කතා කරන්නෙ වෙන අය එක්ක අවශ්‍ය දේකට විතරමයි, අනෙක් අය එයා එක්ක කතාවට වැඩි කැමැත්තක් නැහැ කියල...එයා ආදරේ කරපු,එයාට ආදරෙයි කිව්ව කෙනත් එයාට පිටුපාල..''ආදරෙයි කිව්වෙ විහිලුවට'' කිව්වලු....ඉතින් මේ අහිංසකය මොන තරම් තනි වෙලාද මොන තරම් වේදනාවක් විඳිනවා ඇත්ද??</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයා අනාතයෙක්...ආදරෙන් පැරදුන කෙනෙක්....දරුනු හෘදයාබාධයකින් පෙලෙන,මරණය පෙනි පෙනී ජීවත් වෙන අහිංසකයෙක්......මට හිතාගන්න බැරි උනා මම කෝමද මේ අහිංසකයට පිහිට වෙන්නෙ කියල......</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මට යාලුවො උන්නෙ නැහැ...පුංචි කාලෙම ලංකාවෙන් ආවට පස්සෙ,මම අමුතු ලෝකෙක අමුතු මිනිස්සු කොටසක් මැද්දෙ තනි උනා වගේ..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මෙහෙ පාසැල් යාලුවන්ට මම කැමතිම උනේ නැහැ..එයාල මා එක්ක ගොඩාක් මිතුරු උනා..නොදන්න භාශාවලින් ඉගෙන ගන්න මට ගොඩාක් අමාරු උන හැම අවස්ථාවකදිම එයාල මට ගොඩාක් උදව් කලා...ඒත් මට බැරි උනා යාලුවො වශයෙන් එයාලට ලංවෙන්න...මම ඒකට කැමති උනේ නැහැ...එයාලගෙ සමාජය වෙනස්..ගති පැවතුම් වෙනස්..මම කැමති නැහැ ඒවා ගැන ගොඩාක් කියන්න.....කොටින්ම මම මගෙ ලඟ යාලුවො විදියට එයාලට ලංවෙල ඉන්න කැමති උනේ නැහැ...මම තනිවෙලා ඉන්න මහන්සි ගත්ත..උසස් විදුහලේදි මේ තත්වය වඩාත් දරුණු උනා...ඒ යාලුවන්ගෙ සමාජය මට අපුලම උනා....වසර 10 ක් ගතවෙලත් මට බැරි උනා ඒ සමාජයට ඇතුල් වෙන්න..මේ නිසා මම නිතරම තනියෙන්ම ඉන්න පුරුදු උනා...ගෙයින් පිට ගියා නම් ඒ මගෙ අයියල එක්ක අම්ම එක්ක...ලංකාවෙන් ආපු තව අපි දන්න හඳුනන පවුල් හිටියත්, ඒ පවුල් වල සමහර අය නිසා අපේ ගෙදර අය මාව එයාලගෙන් ඈත් කරල තිබ්බා....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ වෙද්දි මම මගේ පලමු රැකියාවට ගිහින් යන්තම් මාස දෙකක් උනා විතරයි..මගේ රැකියා ස්ථානයේ වෙනත් රටවල් වලින් පැමිණුන තවත් අය උන්න..මගෙ ලඟම හිතවතිය උනේ 'මැගී'එයා ජර්මන් ජාතික ගැහැනු ලමයෙක්.. ඇමරිකාවෙ ලාස්වේගාස් නගරයෙන් ඇවිත් උන්න 'නේතන්' කියන දුඹුරුපාට පිරිමි ලමය මා එක්ක අනිත් අයට වඩා හිතවත් උනා....මැගිත්,නේතනුත්,මගෙ හිතවතුන් උනාට එයාලට තව ගොඩාක් යාලුවො උන්න..ඒ එයාලගෙ යාලු සමාජයට එක්වෙන්න මම කැමති උනේ නැහැ...</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් මේ අතර මට හමු උන ලංකාවෙ මගෙ ඉන්ටර්නට් යාලුව 'රාජ්' ට මම ඉක්මනින් ලංවෙමින් උන්න.. මම මගෙ කාලය වැඩිපුර වෙන් කලා එයා එක්ක කථා කරන්න..එයාගෙ දුක සැප හොයන්න...එයාගෙ දුක හිතෙන කථා අහල එයාගෙ හිත සනසන්න....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ අතර දවසක ආයෙමත් රාජ් ගෙ හෘදයාබාධය උත්සන්න වෙලා එයාව පෞද්ගලික රෝහලක නතර කලා ඒ ගෙදර අය....එයාට යාන්තම් ඔලුව උස්සන්න පුලුවන් උන ගමන්ම එයා කලේ රෝහලේ ඇඳේ ඉඳන්ම ඒක මට කියල එස්.එම් එස් එකක් එව්ව එක...මම එයාට කෝල් කලාම එයා කිව්වෙ අම්මියි තාත්තියි ලඟ ඉන්නව පස්සෙ ගන්න කියල..පස්සෙ අපි කතා කලා..එයා කිව්වෙ තව දවස් දෙකකින් විතර ගෙදර එන්න පුලුවන් කියල..මම ඒ වෙලේ එයාට කිව්ව එයාගෙ අසනීපය හොඳකරන්න එයාට අවශ්‍ය ඕනෙම බෙහෙත් වර්ගයක් හෝ ඕනෑම උපකරනයක් හෝ කියන්න මම ඒවා අරගෙන එවන්නම් කියල...එයා කිව්වෙ එහෙම ඕනා උනොත් කියන්නම් කියල විතරයි....එයාව පස්සෙ ගෙදර එක්ක ආවා.......</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-F1qmxeTFTRQ/TrsJH8ujJrI/AAAAAAAAAC4/KqL6IKUTmlc/s1600/034.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-F1qmxeTFTRQ/TrsJH8ujJrI/AAAAAAAAAC4/KqL6IKUTmlc/s320/034.jpg" width="320" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒ දවස් අපිට සීත කාලෙ, දවස පුරාම හිම වහිනවා...අපේ ගෙවල් එක්ක මුලු පලාතම සුදුම සුදු පාටින් හිමෙන් වැහිලා තිබුනෙ....මගෙ කාමරේ මගේ බැල්කොනි එකත් පිරෙන්නම හිම කැට වැටිල තිබ්බ..එදා මම ඒ බැල්කොනි එකේ තිබ්බ හිම කැට එකතු කරල ලස්සන හිම බබෙක් හදල,පොටෝ එකක් අරන්,එයාට ඒක යැව්ව 'ඉක්මනින් සනීප වෙන්න' කියල...ඉක්මන් සුවය පතල............</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-5599586456962278819?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-89044164861701802322011-10-29T02:03:00.006+02:002011-11-19T01:19:32.983+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-GNuf-NxRmwc/TqtCApdjvyI/AAAAAAAAACM/1bG_gHd0u8M/s1600/sad-men.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><img border="0" height="213" src="http://4.bp.blogspot.com/-GNuf-NxRmwc/TqtCApdjvyI/AAAAAAAAACM/1bG_gHd0u8M/s320/sad-men.jpg" width="320" /></span></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">( අළු පාට හැන්දෑව 6.)</span> <br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දවස් &nbsp;3 ක් ගත උනා..මම කල්පනා කලේම රාජ් ගෙ ජීවිතේ ගැන..අහිංසක කම ගැන..ඒ වයසෙ කොල්ලෙකුට එහෙම ජීවත් වෙන්න පුලුවන්ද..ලස්සන තරුණ කාලෙ..සතුටින්ම ඉන්න ඕන කාලෙ..???</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">හතරවෙනි දවසෙ එයා ඇවිත් හවස ඔන්ලයින් උන්නා..ගිය ගමන සාර්ථකයි එයා හොඳින් කිව්ව..අපි වෙනදා වගේ කතා කලා..මේ කාලෙ එයා සති අන්තෙ දවස් දෙක බම්බලපිටියෙ esoft &nbsp;එකට පන්ති ගියා..ඒ යද්දි උදේ ට බස් එකේදිත්,දවල්ට කෑම වෙලාවෙදිත්,හවස පන්තියෙන් එලියට ආවමත්,මට කෙටි පණිවිඩ එව්ව.මිස් කෝල්ස් දුන්න..පස්සෙ ගෙදර එන්න බස් එකට නැගල මීගමුවට එනකම්ම මා එක්ක පෝන් එකේ ස්කයිප් එකෙන් කතා කර කර එන්නෙ..උදේ නැගිටපු ගමන්, දවල් කෑම වෙලාවට, නොවරදවාම මට කෙටි පනිවිඩයක් දෙනවා..මිස් කෝල් එකක් දෙනවා..ගෙදර අය එක්ක ගමනක් ගියත්, නෑ ගෙදරක ගියත්,අම්ම එක්ක ටවුන් එකට බඩු ගන්න ගියත් හොරෙන් පැත්තකට වෙලා මට කතා කරන්න එයා පුරුදු වෙල උන්න....මට මතකයි දවසක් ෆිල්ම් එකක් බලන්න ගිහින් ගෙදර අය එක්ක විවේක කාලෙදි එලියට දුවන් ඇවිත් මට කතා කලා...එදාම රෑ ෆිල්ම් එකෙන් පස්සෙ රෑ කෑම කන්න හොටෙල් එකකට ගිහිනුත් මා එක්ක කතා කලා...ඔෆිස් එකේ ඉන්න වෙලාවට දවල්ට ටික වෙලාවක් මා එක්ක චැට් කරන එයා හවස වැඩ අරුන ගමන් මට කෙටි පණිවිඩයක් එවනව ''නංගි මම වැඩ ඇරුනෙ දැන් ඉක්මනින් ගෙදර එනවා'' කියල.....එහෙම නැත්නම් ''නංගි මම අද පරක්කුයි ඉක්මනින් එන්නම්'' කියල....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම එයාගෙ ටෙලිපෝන් කෝල් වලට එක පාරම පිලිතුරු දුන්නෙ නැහැ..එයා කෝල් කරපු හැම වෙලාවකම ඒක කට් කරල මමයි එයාට ආපසු කෝල් කලේ...හේතුව මම පිටරටක රැකියාවක් කරන කෙනෙක්...මට ගන්න කෝල්ස් වලට එයාට ලංකාවෙන් ලොකු මුදලක් ගෙවන්න වෙනවා..රාජ් කිව්වෙ එයාගෙ මාසෙ වැටුප රුපියල් 22,000 ක් කියල...මගෙ වැටුප අනුව ඒක ගොඩාක් සුලු ගානක් නිසා මම හිතුව එයාගෙ සල්ලි වියදම් කරන එක පව් කියල.....අනික එයාට සල්ලි දෙන්න උදව් කරන්න කවුරුවත්ම හිටියෙ නැහැ..මට එහෙම නෙවේ..මගෙ අම්ම..අයියල මට කිසිම දේකින් අඩුවක් කලේ නැහැ..ඇත්තම කියනවා නම් මගෙ මාසෙ වැටුපෙන් එක සතයක් මට වියදම් උනේ නැහැ...</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් මම දවසක් එයාගෙන් අහුවා මට ගොඩාක් කල් ඉඳන්ම දැනගන්න ඕන වෙලා තිබ්බ එයාගෙ සම්පූර්ණ ජීවිත කතාව ගැන...ඒ කතාව එයා එදා මට කිව්වෙ මේ විදියට..........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.......ඔය ඉන්න අයියට වයස අවුරුදු 2 දි අම්මි අයියවයි තාත්තිවයි දාල වෙන පිරිමි කෙනෙක් එක්ක පැනල ගිහින්.....ඒ කෙනාගෙන් තමා අම්මිට මාව හම්බවෙන්න ඉඳල තියෙන්නෙ......පස්සෙ ඒ මිනිහා අම්මිව දාල ගිහින්....අම්මි ආච්චිලගෙ ගෙදර මාව හම්බවෙන්න ඉන්නකොට මේ තාත්ති ආයෙමත් අම්මිව ගෙදර එක්ක ඇවිත්......මාව ඉපදුනාම මේ තාත්තිගෙ නම දීල මාව හදාගෙන......''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......ඒ කියන්නෙ තාත්ත එක්ක ඉන්නකොටම ඔයාලගෙ අම්ම වෙන කෙනෙක් එක්ක සම්බන්ධයක් තිබිලද?...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......ඔව් නංගියො...ඒකට වන්දි ගෙවන්නෙ දැන් මම.....''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......ඔයාගෙ මේ තාත්ත ගොඩාක් හොඳ දෙවි කෙනෙක් වගේ කෙනෙක් නේද?....''&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.....ඔව් එයා හින්දයි මම තාමත් මේ දුක් විඳගෙන ලංකවෙ ඉන්නෙ...මට ඕස්ට්‍රේලියාවට යන්න ඔක්කොම ලෑස්තියි දැන්....ඒත් මේ තාත්ති මගෙම තාත්ති වගේනෙ.. මට එයා යන්න එපා කියනව....මම් මේ ඒක ගැන හිත හිත ඉන්නෙ....මට දුක මෙයාව දාල යන්න..මොනා කරන්නද මන්ද නංගි.. නොගියොත් තව ටික කාලයයි ඒ චාන්ස් එක මට නැති වෙනව...මට පිස්සු වගේ මේව කල්පනා කරල....''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......මෙහෙමයි අයියෙ..ඔයා එහෙ යන්නෙ ස්ටඩි කරන්න නෙ?..ඔයා යන්න..තාත්තට ඒක තේරුම් කරල දීල ඔයා යන්න..ඔයාගෙ ඔය හිතේ තියන ඔක්කොම දේවල් එතකොට අමතක වෙල අලුත් ජීවිතයක් පටන් ගන්නත් ලැබෙනවනෙ...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''....හ්ම්ම්..ඔව්..බලමුකො තව ටිකක්...එයා කියන්නෙ මට ඕනෙම නම් යන්නලු...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ අතරතුර මම එයාගෙන් ඇහුව ...''ඇයි ඉතින් ඔයාගෙම අම්ම ඔයාට වෙනස් කම් කරන්නෙ ඔය විදියට..? එයා ඔයාට එපායැ වැඩියෙන්ම ආදරේ වෙන්න..? ''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.....අනේ මන්ද නංගි එයාට මාව දකිද්දි එයාගෙ අතීතෙ මතක් වෙනව ඇති..එයා කරපු දේ මතක් වෙනව ඇති..මගේ ඇත්ත තාත්තිට එයා වයිර කරනවා..මාව දකිනකොට එයාව මතක් වෙනව ඇති..මටත් එයා වයිර කරනවා.....''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''....ඒක හරි පුදුම කතාවක්නෙ එහෙනම් ඇයි ඔයාව පොඩි කාලෙ ඉඳන් හදා ගත්තෙ? එහෙනම් ඔයාව ඒ කාලෙම අනාථ නිවාසෙකට දෙන්න තිබ්බනෙ...?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''....ඒක තමා මාත් ඇහුව ඒක කීප වතාවක් ම..අම්මිට මාව පේන්නම බැහැ නංගි..මට බනිනවා උඹ ඇයි මගෙ බඩේ ඉපදුනේ කියල...අද උදේ වැඩට යද්දි මම යන්නම් කිව්වාම අපූරුවට හා කිව්ව කෙනා හවස මම ගෙදර ඇවිත් අම්මි රෑට මොනාද කන්නෙ කිව්වාම ..උඹට කන්න මෙහෙ නැහැ ගිහින් ඕනෙ දිහාවකින් කාපන් කිව්ව.....''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.....අනේ මට නම් හිතාගන්නවත් බැහැ ඇයි ඔයාගෙ අම්ම එහෙම හැසිරෙන්නෙ කියල එයාට මොකක් හරි මානසික ගැටලුවක්..ඔයා එයා ගැන අනුකම්පා කරන්න ඔයා තරහ ගන්න එපා...එයා අයිය එක්ක කෝමද?...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''....අයියට එයා පන වගේ...මට පේන්න එයාට වැඩියෙන් සලකනවා...මට ඇනුම් පද කිය කිය අයියට ආදරේ කරනවා...මම තනියම මගෙ කාමරේට වෙලා අඬ අඬ ඉන්නවා නංගියො...මම කා එක්කවත් කතා කරන්නෙ නැහැ..මට දැන් කන්න කෑම ටික හදල දෙන්නෙ නැහැ..මගෙ ඇඳුම් හෝදල තනියම අයර්න් කර ගන්නෙ මම...මට උයන්න දන්නෙ නැහැ..ඒත් බඩගිනි උනාම මොනා හරි හදා ගන්නවා..ඒවා මටම කන්න බැහැ..මම කොහේ හරි යනව යන්න නංගියො..මම &nbsp;මහා කරුමයක් කරල ඉපදිලා ඉන්නෙ..මට කාත් කවුරුත් නැහැ..මගෙ මල්ලියත් මාව දාල යන්න ගියා..එයා උන්න නම් අද මට මෙහෙම වෙන්නෙ නැහැ... මගෙ මේ කරුම අසනීපෙ නිසා මාත් ඉක්මනින්ම මල්ලියා ගාවට යාවි...දැන් 3 පාරක් එතෙන්ටම ගිහින් ආපහු ආව..එක පාරක් මම ජීවිතේ නැති කර ගන්න ගියා..එවෙලෙ මල්ලියගෙ මූන මගෙ ඉස්සරහ ඇත්තටම වගේ මැවිල පෙනුනා..පස්සෙ මම හිත හදා ගත්තා....''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.....ඔයාට ඔය තරම් වෙනස් කම් කරද්දි එතකොට තාත්ත? එයා ඕව දන්නෙ නැද්ද...?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.....එයා නිතරම ගෙදර නැහැ...එක එක සයිට් වලට යනවා..දවස් දෙක තුන ගෙදර එන්නෙ නැහැ..එයා ගෙදර ඉන්න වෙලාවට අම්මි හොඳයි...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.....එතකොට ඔයාගෙ අයියා..? එයා කෝමද ඔයා එක්ක..?..''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......එයාට පුංචි කාලෙ ඉඳන්ම මාව පේන්නම බැහැ...දන්න තේරෙන දා ඉඳන්ම මට වෙනස් කම් කලා..දැන් මට මේ ගෙදරිනුන් යන්න කියනවා..මේවා එයාට අයිති දේවල්...මට කියල කිසිම දෙයක් නැහැ.......''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......ඔයාලගෙ නෑයො...ඔයාට යාලුවො නැද්ද?...''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.......නැහැ නංගි.. මගෙ කිසිම යාලුවෙකුට මේ ගෙදරට එන්න දෙන්නෙ නැහැ අම්මි....අඩුම ගානෙ කෝල් එකක් ආවත් මට එදාට ගෙදර ඉඳල ඉවරයි...මේ තාත්තගෙ පැත්තෙ නෑයො මාව අයින් කලේ මාව කොන් කරල දැම්මෙ මම පුංචිකාලෙදිමයි...මම පවුලට එකතු උන කාලකන්නියෙක්ලු..මම අවජාතකයෙක්ලු...මට චුට්ටක් සලකනව මගෙ ආච්චි...අම්මි මා දිහා බැලුවෙ වත් නැහැ පොඩි කාලෙ ඉඳන්ම මාව හැදුවෙ ආච්චි...මල්ලි මැරුනට පස්සෙ මෙයාල 3 දෙනා ඉන්දියාවෙ තාත්තිගෙ යාලුවගෙ ගෙදර උන්න මාස 3 ක්...මම මෙහෙ ඉන්නවද මැරුනද කියල නිකම් එක කෝල් එකක් දීල හොයල බැලුවෙ නැහැ නංගි.......''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''....හප්පේ...මට නම් හිතාගන්නම බැහැ ඔයාගෙ අම්ම එහෙම කරනව කිව්වාම...මොනා කියන්නද කියල මට වචන එන්නෙත් නැහැ.....''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''.....ඔව් නංගි..මාත් ඉවසල ඉවසල බැරිම තැන මේ ඊයෙ පෙරේද කියල දුන්න එයාට හොඳ ඒවයින් ටිකක්....''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......ඒ මොකෝ උනේ..ඔයා මොනාද කිව්වෙ එයාට...?''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''......අනේ මගෙන් ඒක අහන්න එපා නංගි.....මට ඒව ඔක්කෝම කියන්න බැහැ....මම ඇහුව එයාගෙන් පැනල ගිහින් කරගෙන ආව දේවල් වලට මමද දැන් පලි කියල......ඒත් මම ඒක කියල පස්සෙ එයාගෙන් වැඳල සමාව ඉල්ලුව.......''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයාගෙ මේ කතාව අහල මට ඇත්තටම කතා කරන්න වචන හොයා ගන්න බැරි උනා.....එයා මේවා සමහරක් කිව්වෙ අඬ අඬ..මම ගොඩාක් සංවේදී හිතක් ඇතුව ඉපදුන කෙනෙක්...මට එවෙලෙ හිතුන දේවල් මේ දැනටවත් අකුරු කරන්න මට තේරුමක් නැහැ.....මේවා මා එක්ක කියන වෙලාවෙත් එයා ගෙදර උන්නෙ තනියම...අම්මල නෑදෑයෙකුගෙ ගෙදර ගිහින් කිව්වා..එන්නෙ පහුවෙනිදට කිව්වා...ඒත් එයාට කන්න කිසිම දෙයක් එදා දවල්ට වත් රෑ වත් ගෙදර තිබුනෙ නැහැ කිව්ව.................මගෙ බල කිරීමට එයා කුස්සියට ගිහින් කිරි එකක් හදාගෙන ආව.......................</span><br /><br /><br /><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-8904416486170180232?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-5817270283571918172011-10-26T02:21:00.000+02:002011-10-26T02:21:57.307+02:00<div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රකුසන්ගෙන් විතරද..? නැහ්.! &nbsp;මම වඳුරෙකුගෙනුත් අනූ නවයෙන් බේරුනා...!!</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-tSfWqpHgw9Q/TqdQuCva-EI/AAAAAAAAACE/EGuikG7VZ-g/s1600/2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-tSfWqpHgw9Q/TqdQuCva-EI/AAAAAAAAACE/EGuikG7VZ-g/s320/2.jpg" width="240" /></a></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔන්න මේකයි කතාව...එතකොට මට වයස මාස 10 ලු..අපේ ලොකු අයියට අවුරුදු 8 ලු..පොඩි අයියට අවුරුදු 5 ලු......අපෝ ..මේ 'ලු'.. 'ලු' එකට මම කැමති නැහැ...ඒ නිසා මේක ලියන්නම් හරියටම මම ඇහින් දැක්කම වගේ..ඉතින් මොකටද 'දැක්ක වගේ' කියන්නෙ? මට වෙච්ච දේ මම අනිවාර්යයෙන්ම දකින්න ඕනනෙ....මතක නැති එක වෙනම කතාවක්..! &nbsp; &nbsp;මේකයි කතාව...!!!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ලංකාවෙ අපේ ගමේ අපේ ගෙදර වත්ත ටිකක් ලොකුයි..වත්ත මායිම දිගටම ඇල පාරක් ගලාගෙන යනව..මේ ඇල ටිකක් ගැඹුරු උනාට වතුර තියෙන්නෙ වැහිකාලෙට විතරයි..පායන කාලවලට මේකෙ සුදුවැලි මතුවෙලා තියනව..මේ ඇල දිගටම තියනව වැව් කණ්ඩියක් වගේ ඒත් ඒ තරම්ම උස නැති ඇල කණ්ඩියකුත්.....අල්ලපු වත්තෙ මායිමේ තිබුන ලොකු ගස්වල දිග අතු අපේ පැත්තටත් වැවිල තිබුන අර ඇල උඩින්,ඇල කණ්ඩියටත් උඩින්..........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒ දවස් වල අපේ බාප්පගෙ ගෙවල් තිබ්බෙත් ඒ කිට්ටුවම...එයාට උන්නෙ දුවල දෙන්නෙක් අපේ අය්යලගෙම වයසෙ...ඒ අක්කිල දෙන්න පුරුද්දක් කරගෙන උන්න හැම සෙනසුරාද දවසකම හවස අපේ ගෙදර ඇවිත් අය්යල එක්ක වත්තෙ සෙල්ලම් කරන්න...එයාල දෙන්න එන්නෙත් තනියම නෙවේ තව යාලුවො දෙතුන් දෙනෙක් එක්කගෙන...........</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් මේ කට්ටිය ඔක්කොම එකතු උනාම 6 දෙනෙක් 7 දෙනෙක් විතර උනා....අපේ අම්ම අර අක්කිල ට හරිම ආදරෙයි..අම්ම එයාල ගෙනත් දීල තිබුන සෙල්ලම් බත් උයන වලන් සෙට් එකක්....මෙයාල අපේ ගෙදර ආවම මොකෝ කරන්නෙ ,අම්මට ටිකක් චාටු දාල රවට්ටල..හාල්,පොල්,එලවලු,පරිප්පු වගේ ටික ටික ඉල්ලගෙන වත්තෙ සෙල්ලම් ගෙයක් හදල සෙල්ලම් බත් උයනව.මේ සෙල්ලම් ගෙදර අය ඔක්කොම අම්ම තාත්ත අය්යල නංගිල...මම හැමදාම දරුවා....ලොකු අයිය හැමදාම තාත්ත උනේ මාව වඩාගෙන ඉන්න පුලුවන් එයාට විතරක් නිසා.........(එයා තමයි දැනටත් මගෙ තාත්ත.)</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔන්න ඉතින් එක දවසක්....මෙයාල කතා උනාලු උයල බත් මුල් බැඳගෙන ට්‍රිප් එකක් යමු කියල...දැන් ඔන්න ට්‍රිප් එක යන්න තීරනය උනේ අර මම කලින් කිව්ව ඇල කණ්ඩිය දිගේම ඈතට වත්ත කොනටම...ගිහින් බත් කාල ආපහු එන්න..............</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් අක්කිල දෙන්න ඉක්මනින් උයල කෙහෙල් කොල වල බත් පාර්සල් ඔතාගෙන ඔන්න කට්ටිය දැන් ඇල කණ්ඩියට නැගල හෙමින් හෙමින් යනවලු...පොඩි කට්ටිය ඉස්සර වෙලා යනවලු..ලොකු අය පිටිපස්සෙන් යනවලු...දැන් තාත්ත(ලොකුඅයිය.) තමා අන්තිමටම යන්නෙ දරුවව(මාව.) කරේ තියාගෙන...එයා මාව කර උඩින් තියාගෙන මගෙ කකුල් දෙක බෙල්ල දෙපැත්තෙන් පහලට දාගෙන අල්ලගෙනලු යන්නෙ.............</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දැන් ඔන්න කට්ටිය යනවලු අර මම කලින් කිව්ව ලොකු ගස් වල අතු ඇල කණ්ඩිය උඩට නැවිල තියන හරියෙ... ඊට පස්සෙ උන දේ ලොකු අයියගෙම වචන වලින්......!!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">''නංගිය එක පාරටම උඩට ඉගිල්ලුනා...ඒත් මම කකුල් දෙකෙන් අල්ලගෙන උන්නෙ...මම අතැරියෙ නැහැ...මට කතා කරන්න බැරුව ගියා...අත්ත උඩ උන්න තඩි වඳුරා නංගියගෙ කිහිළිදෙක යටින්ම අත්දෙක දාගෙන බබෙක් වඩාගන්නවා වගේම...හරියට එයාගෙ බබාව වගේ නංගියව උදුරනවා...මම කකුල් දෙකෙන් නංගියව පහලට අදිනවා...වඳුරා අත්දෙකෙන් එයාව උඩට අදිනව...නංගියා යටිගිරියෙන් කෑගහල ඇඬුවා...ඌ මට ගැහුවා...දත් විරිත්තගෙන යකෙක් වගේ මාව සීරුවා...ඒ අතරම පුලුවන් තරම් හයියෙන් නංගියව උඩට ඇද්දා...ඒත් මම අත ඇරියෙම නැහැ...අන්තිමේදි අනිත් අයගෙ කෑගැහිල්ල ඇහිල අම්මයි තාත්තයි දුවගෙන ආව...තාත්ත මහා හයියෙන් කෑගහපු සද්දෙට භය වෙලාද කොහෙද වඳුර නංගියව අතැරියා...ඒත් එතකොට මම අල්ලන් උන්නෙ එයාගෙ කකුල් වල අන්තිම හරියෙන්...එයාව ඇලට වැටුනා මාවත් එක්කම....!!!!''</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">හ්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්..............ඊට පස්සෙ අපි දෙන්නවම හොස්පිටල් ගෙනිහින් තිබුනා...අපි දෙන්නටම පොඩි පොඩි තුවාල විතරලු....ඒත් අම්මල කියන්නෙ මාව අර තරම් තදින් අල්ලගෙන පොරකෑවත් ඒ වඳුරගෙ එකම නියපොතු පාරක් වත් සීරීමක් වත් මගෙ ඇඟේ තිබුනෙ නැහැ කියල...ඒ තරම්ම පරිස්සමෙන් ඌ මාව උදුරගෙන යන්න හදල තියෙන්නෙ...මට තුවාල වෙලා තිබුනෙ ගහේ අතු වලට සීරිලා..ඒ වගේම ඇලට වැටුන පාරට....හොඳ වෙලාවට ඇලේ වතුර නැති කාලෙක ඒක උනේ....පොඩ්ඩක් හිතන්න බැරිවෙලාවත් අයියගෙ අතින් මාව අතඇරුන නම්????????</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒ වඳුරු තඩියා අල්ලපු ගමක ගෙදරකට ඇතිකරන්න අල්ලන් ආපු &nbsp;එකෙක්ලු... පැනල ඇවිත් අපේ පැත්තට කියල පස්සෙ ආරංචි උනා.............</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒත් දැන් මේ කතාව ලොකු අයිය කියද්දි ..පොඩි අයිය කියන්නෙ මෙන්න මෙහෙම කතාවක්..........''අනේ ඇයි දෙවියනේ එදා මේකි මගෙ අතේ උන්නෙ නැත්තෙ...? එහෙනම් කරෙත් නෑ.....ගහෙත් නෑ....ලොවෙත් නෑ........''</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-581727028357191817?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-4847699377362028442011-10-23T13:55:00.002+02:002011-11-19T01:04:56.300+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="color: #0000ee;"><u>(අළු පාට හැන්දෑව 5)</u></span><a href="http://4.bp.blogspot.com/-tFU3caLIGaQ/TqQBK4a-RnI/AAAAAAAAAB8/nTspQtabFB4/s1600/Womens3_005.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-tFU3caLIGaQ/TqQBK4a-RnI/AAAAAAAAAB8/nTspQtabFB4/s320/Womens3_005.jpg" width="288" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එදා මම ඔයාලට කිව්වනෙ මගෙ ගූග්ල් එකවුන්ට් එකේ අමුත්තෙක් උන්න කියල?...ඔව්..ඉතින් අපි ලංකාවෙ උපන් මිනිස්සුනෙ ගෙදරකට අමුත්තෙක් ආවාම එලවල දාල දොරවල් වහගන්නෙ නැහැනෙ...මම එයාට හලෝ කිව්ව..</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">එයාට නමක් තිබුනෙ නැහැ..''ආදර කතාව'' කියන නමින් එයා උන්නෙ...ඒ එයාගෙ බ්ලොග් එකේ නම..මේ කතාව ලියන්න පහසු වෙන්න දැන් මම එයාට නමක් දාන්නම් එයාගෙ නම 'රාජ්' කියමුකො...රාජ් ගෙ මේල් ලිපිනයෙ තිබුනෙ එයාගෙයි, එයා අර ආදර කතාවෙ කියන ගෑනු ලමයගෙයි නම එකතු කරල...මම ඒ ගෑනු ලමයව මෙතන ඉඳන් හඳුන්වන්නම් 'අනුත්තරා' කියල...ඉතින් එයාගෙ මේල් නම තිබුනෙ..''රාජ් අනු'' වගේ නමක් හොඳේ?</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රාජ් එදා මා එක්ක චැට් කලා..එයා ජොබ් එකක් කරන ගමන් ඉගෙන ගන්න බව කිව්ව..එයාගෙ පදිංචිය මීගමුවෙ කිව්ව..මාත් මීගමුව ටිකක් දන්න නිසා මීගමුවෙ කොහෙද ගෙවල් ඇහුවාම එයා කිව්ව ''සාන්ත අන්තෝනි පාරෙ'' කියල.......එයා බ්ලොග් එකේ ලිව්ව විදියටම එයා ජීවත් උනේ අම්මත් තාත්තත් විවාහ වෙලා උන්න අයියත් නෑනත් එක්ක ...ඒ පලමු දවසෙ අපි සාමාන්‍ය යාලුවො උනා.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දෙවන දවසෙ මම වැඩ ඇරිල ඇවිත් ඔන්ලයින් එද්දි එයත් උන්න...එදා එයාගෙ නම ''ලව් ස්ටෝරි'' කියල වෙනස් කරල තිබුන...එයා මගෙන් ඇහුව ඔයා ස්කයිප් එකේ ඉන්නවා නේද කියල..මම ඔව් කිව්වාම එහෙනම් එන්න ඒකට කිව්ව....මම ස්කයිප් එකට ගියා.....ඒ වෙනකොටත් එයා මාව එයාගෙ එකවුන්ට් එකට ඇඩ් කරන් උන්නෙ..එයාගෙ නම තිබුනෙ ''ආදර කතාව'' කියල....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම ස්කයිප් එකට ගියාම මෙයා එකපාරටම මට කෝල් එකක් ගත්ත....ඒ වගේ දෙයක් වෙන කෙනෙක් කලා නම් මම කොහෙත්ම රිප්ලයි කරන්නෙ නැහැ..ඒත් රාජ් ගැන මම බ්ලොග් එකෙන් කියවල තිබ්බ දේවල් අනුව එයා අහිංසකයෙක්..! එයා හදවත් රෝගියෙක්..! අවංකවම කියනවා නම් මට උවමනා වෙලා තිබුනෙත් එයා එක්ක කතා කරන්නයි...එයා ගැන දැන ගන්නයි..ඉතින් මම හෙල්ලෝ කිව්වාම එයා කතා නොකර අහගෙන උන්න...කීප වතාවක් මම කතා කලත් එයා කතා කලේ නැහැ..පස්සෙ මම චැට් එකෙන් ඇහුවා ''ඇයි ඔයා කතා කරන්නෙ නැත් නම් කෝල් එක ගත්තෙ?'' කියල..එයා ලියල එව්ව ''මට හෙඩ්සෙට් එකක් නැහැ'' කියල..මට දුක හිතුන ඒකට...පස්සෙ එයා ආයෙමත් කිව්ව ''ඔයා කෙල්ලෙක්ද කොල්ලෙක්ද කියල බලන්නයි කතා කලේ'' කියල..ආයෙමත් එයා එදාම කිව්ව ''ඔයා අනුත්තරා වෙන්න ඇති කියල මම හිතුවා'' කියල.........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">රාජ් මගෙ පොඩි අයියගෙ වයසෙමයි..එයා මට කතා කලෙත් 'නංගි' කියල..මාත් එයාට අයියෙ කිව්ව..තවත් දවසකට පස්සෙ රාජ් මගෙන් ඇහුව '' නංගි අර බ්ලොග් එකේ දාල තියන පොටෝ එක ඔයාගෙමද?'' කියල...මම ඔව් කිව්වාම ''එහෙනම් ඔයාගෙ සම්පූර්ණ පොටෝ එකක් මට බලන්න එවන්නකො අපි යාලුවොනෙ, මගෙ යාලුව මොන වගේද කියල මට ආසයි බලා ගන්න'' කිව්වාම මම එයාට මගෙ පොටෝ එකක් දුන්න...ඒ පොටෝ එකේ මම උන්නෙ සායක් බ්ලවුස් එකක් ඇඳල,ශීත කාලෙට අඳින කලු දිග මේස් ඇඳල(ස්ටොකින්ස්)කලු දිග බූට්ස් දෙකක් දාල....(මම මේකෙන් අදහස් &nbsp;කලේ ඒක සම්පූර්ණයෙන් ඇඟ වැහෙන්න ඇඳල ගත්ත වැදගත් විදියෙ පොටෝ එකක් කියල කියන්න විතරයි.)</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් අපි යාලුවො උනේ ඔය විදියට...මට නෙට් එකේ තව යාලුවො 4 දෙනෙක් උන්න...මේ වෙද්දි රාජ් එයාගෙත් අනුත්තරාගෙත් කතාව ලිවීම නතර කරල උන්න..ඒ වෙනුවට එයා ගැන දුක හිතෙන විදියෙ දේවලුත්,සින්දුත් පළ කලා බ්ලොග් එකේ......ඔය අතරෙදි එයා දවසක් ලිව්වා පොඩි කාලෙ, එයාගෙ ගෙදර අනෙක් අය එයාට බොරුවක් කියල රවට්ටලා වෙන ගෙදරක දාල අනිත් නෑයො යාලුවො එක්ක නුවර එලියෙ විනෝද ගමනක් ගිය පුවතක්...එදාත් සුපුරුදු විදියට රෑ ඔන්ලයින් ඇවිත් මම ඒක ගැන විස්තර ඇහුවාම එයා ගොඩාක් දුකින් ඒ අම්මල එයාව දාල ගිය ගමන ගැන කිව්වෙ..ඒ සිදුවීම වෙලා හරියටම මාසෙකින් එයාගෙ මල්ලිත් එයාව සදහටම දාල ගියා කියල එයා ඇඬුව...! &nbsp;රාජ් මා එක්ක වැඩිපුරම කතා කලේ එයාට උන වෙනස් කම් ගැන......එයාව තනි කරපු විදි....එයාට නොසළකා හැරපු හැටි......මම එයාගෙන් ඇහුව ඒ ඇයි එහෙම අම්මල කරන්නෙ කියල එයා කිව්වෙ ඒ කතාව වෙන දවසක කියන්නම් කියල...දැනට එයා කාත් කවුරුවත්ම නැති අනාතයෙක් කියල විතරක් හිතේ තියාගන්නයි කිව්ව..........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඔය අතරෙදි තමා එයා මට කිව්වෙ ඔෆිස් එකේ වැඩකට දෙවෙනි වතාවටත් එයාට ඉන්දියාවට යන්න වෙලා කියල...ඊට පහුවෙනිද රෑ එයා යන්න කලින් මම එයාට ''සුභ ගමන්'' කිව්වාම...''අනේ මාව අඬවන්න එපා'' කිව්ව එයා....ඇයි අනුත්තරාත් එයාට ඒ විදියටම සුභ ගමන් කිව්වලු......එයා මට කිව්වෙ අනුත්තරා එයාට ආදරේ කියල, පස්සෙ කිව්වලු එහෙම කිව්වෙ විහිලුවට කියල.....(අනුත්තරා ගැන මගෙ හිතේ තිබ්බෙ පුදුම තරහක්)</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් රාජ් එදා රෑ එකොලහකුත් ගානට කටුනායක එයාර්පෝර්ට් එකෙන් ඉන්දියාව බලා පිටත් උනා..........</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-484769937736202844?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-14836372852067431902011-10-23T13:41:00.002+02:002011-11-19T00:59:01.285+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-J1VAmML8Wvk/TqP-BZBNXTI/AAAAAAAAAB0/f8U2zqpmQD4/s1600/1866264390c8080a50cace4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-J1VAmML8Wvk/TqP-BZBNXTI/AAAAAAAAAB0/f8U2zqpmQD4/s320/1866264390c8080a50cace4.jpg" width="256" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: #cc0000;">(අළු පාට හැන්දෑව 4)</span> <br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් &nbsp;ඊට පස්සෙ මොකද උනේ කියන්න කලින්.....ගොඩාක් වැදගත් කාරනා කීපයක් ඔයාලට කියන්න ඕනි කියල හිතුන මට........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම මේ කතාව කියන්නෙ,මේ බ්ලොග් එක ලියන්නෙ,...''මගේ නිර්දෝෂී භාවය''කාටවත් කියන්නවත්,ලෝකෙට පැහැදිලි කරන්නවත් නම් නෙවේ කොහෙත්ම......''නිර්දෝෂී වෙන්න'' වැරද්දක් හෝ වැරදි කරල තියෙන්න එපායැ නේද? අනේ මම මටවත් වෙන කිසි කෙනෙකුටවත් වැරදි කරන කෙනෙක් නෙවේ..වචනෙන්,ක්‍රියාවෙන්,මුදලින් උනත් උදව් උපකාරම විතරයි හැමදාම කලේ...ඉතින් වැරදි කරල නැති කෙනෙක් ''නිර්දෝෂී වෙන්න'' ඕනෙ නැහැනෙ...කවුරුවත් එහෙම හිතන්න එපා කරුණාකරල හොඳේ?</span><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අවුරුදු එකහමාරක තරම් කාලයක් මටම තේරුම් ගන්න බැරුව තිබුන මට වෙලා තිබ්බ දේ.....මායාකාරය මාව හරිම අපූරුවට රවට්ටල මගෙ ඇස්බැඳල තිබුන....මම ඇඬුව..වැළපුනා..හිතේ වේදනාව ඉවසගන්න බැරි උනාම තරහෙන් කෑගැහුවා......මගේ හැබෑ යාලුවො කියල මම හිතා උන්න ලංකාවෙ ඉන්න අයගෙන් උදව් ඉල්ලලා කන්නලව් කලා...මේකෙ අගක් මුලක් හොයල මාව බේරගන්න කියල...ඒත් ඒ කිසි කෙනෙක් මට උදව් කලේ නැහැ...හැමෝම අහක බලා ගත්ත...එයාලගෙ උපදෙස් උනේ..''ඔන්න ඕකව අමතක කරල දාපන්..!!ඕක අල්ලලා දාපන්...!! තව කුරුල්ලො කොච්චර ඉන්නවද මේ ලෝකෙ?..!!...එකෙක් මත්තෙම නැහෙන්න හදන්නෙ පිස්සුද?..!!''</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අනේ මට එහෙම කරන්න බැරි උනා..මම ගොඩාක් අසරණ වෙලා උන්නෙ...අන්ධ වෙලා උන්න මම ඒ මායාකාරයටම දිවිහිමියෙන් ආදරේ කලා.........ඔව් මම රකුසෙකුට ආදරේ කලා.............</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඊට පස්සෙ මගෙ අර යාලුවො මොකද කලේ....''මේකි කියන දෙයක් අහන්නැති මහා හිතුවක්කාර..මුරණ්ඩු..කාගෙවත් කීමක් සතේකට පිළිගන්නැති දරදඬු එකියක්''කියල හංවඩුවකුත් ගහල මාව පැත්තකට දැම්ම.......</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඇති තරම් තනියම විඳවල..විඳවල..මම මායාකාරයගෙන් බේරුනා....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">දැන් මම දන්නවා මේ රකුසගේ මායාවලට අහුවෙලා දුක් විඳින තව අහිංසකයො ඉන්න බව....මේක ලියන්න අදහස් කලේ මට උන දේ කියල අනිත් අයවත් බේරා ගන්න විතරයි.......මම හිතනවා ඒක මගේ යුතුකමක් කියල..පිං සිදුවෙන වැඩක් කියලා........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඒත් එදා මාව හංවඩුගහල අත හැරල දාපු යාලුවො දැන් ගොඩාක් කාර්යබහුල වෙලා මා වෙනුවෙන්.......''ඕක ලියන්න එපා..!! &nbsp;ඔයාගෙ අනාගතේට හොඳ නැහැ..කැළලක්...!! ඔයා ගැන නරක කතා පැතිරෙනවා..!! ඔයා කෙල්ලෙක් නේද?..!! ඕක ලියාගෙන යද්දි රකුසා බෙල්ලෙ වැල දා ගනීවි..!! (හික්ස්..ඇයි මේ මිනිස්සුන්ට තේරෙන්නෙ නැත්තෙ අලුගෝසුවෙක් කවදාවත් බෙල්ලෙ වැල දාගෙන මැරෙන්නෙ නැහැ කියල?)ඇයි දෙවියනේ මොකද මේ මිනිස්සුන්ට වෙලා තියෙන්නෙ???????</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉස්සර ලංකාවෙ කාන්තාවො එයාලට පිරිමින්ගෙන් කරදරයක් උනාම එයාල වංචා වලට අහු උනාම සද්ද නොකර ඉන්නව..ලැජ්ජාවට..පවුලට,පරම්පරාවට අවනම්බු වේවි කැළලක් වේවි කියල....ඒත් නව පරපුර එහෙම නැහැ කියල දැන් ඔප්පු වෙලා ඉවරයි....දැන් කාන්තාවො ඒ මතයෙන් මිදිලා එලියට එනවා.......</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම බොහෝම විවෘතව අදහස් ප්‍රකාශ කරන,කෙලින් එලිපිට කතා කරන,බටහිර ජීවත් වෙන ලංකාවෙ කෙල්ලෙක්...!! (ඔව්....හරි &nbsp;තාම පොඩි එකියක් කියමුකෝ)....මගෙ ලඟින් ඉන්න..මාව හඳුනන..මගේම කියන අය හොඳින් දන්නව මම මොන විදියෙ කෙනෙක්ද කියල..මගෙ චරිතෙ මොන වගේද කියල...පවුලෙ බාලයා නිසා පොඩ්ඩක් හිතුවක්කාරි උනාට මට මගේම කියන අය ගොඩාක් ආදරෙයි....ඒ ඇති මට ජීවත් වෙන්න.....</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින්.......මම මේක ලියන්නෙ බ්ලොග් අවකාසෙ ප්‍රසිද්ධ වෙන අදහසකින් නම් නම් නෙවේ කොහෙත්ම..!! මම බලාපොරොත්තුවෙන විදියෙ ප්‍රසිද්ධියත්,අවධානයත්,ආදරයත් මට සැබෑ සාමන්‍ය ජීවිතේදි ලැබෙනවා කිසිම අඩුවක් නැතුව..!! මම ඉන්නෙ තරහින් නෙවේ ගොඩාක් සතුටින්..!! කාගෙන්වත් පළිගන්න චේතනාවෙන් ලියන දේකුත් නෙවේ මේක...එහෙම පළිගන්න ඕනෙ නම්, නීති මාර්ගයෙන් ඒක හරිම අපූරුවට කරන්න මගෙ පවුලේ අය ලෑස්තියි...!! ඒකට අවශ්‍ය කරන ඔක්කෝම ඔප්පු කල හැකි ශාක්ෂි අපි ගාව තියනව ඕනවටත් වඩා...........</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් යාලුවනේ.....අර මගේ යාලුවො මගෙ පස්ස පැත්තෙ ගහපු ඒ '' හිතුවක්කාර..මුරණ්ඩු..නහට අහන් නැති එකී'' &nbsp;කියන හංවඩුව ගලවල අද මම මේ මගෙ නළලෙ ගහගත්තා...ඒ නිසාම අද මගෙ ඔලුවට හෙන හයියක් ආව බ්ලොග් පෝස්ට් දෙකක්ම ලියන්න.....!!!!!!!</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-1483637285206743190?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-25609121238667430812011-10-19T22:22:00.004+02:002011-11-19T00:55:02.229+02:00<span class="Apple-style-span" style="background-color: white; font-family: arial, sans-serif;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"></span></span><br /><div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-k2rKGp1eCHY/Tp8_89XPwLI/AAAAAAAAABs/dXs6WmXW8sY/s1600/In_womb.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-k2rKGp1eCHY/Tp8_89XPwLI/AAAAAAAAABs/dXs6WmXW8sY/s320/In_womb.jpg" width="233" /></a></div><span class="Apple-style-span" style="color: #990000;">(අළු පාට හැන්දෑව 3)</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">අළු පාට හැන්දෑවෙන් ඔයාලව හමුවෙන්න වින්චැට් කිරිල්ලි අදහස් කලේ..ඔයාලට ගොඩාක් වැදගත් පනිවිඩයක් ගෙනෙන්නයි..අනතුරු ඇඟවීමක් කරන්නයි..ඒත් කිරිල්ලිට දැන් දැන් හිතෙනව හෙමින් හෙමින් මේ කතාව කියාගෙන යන අතර තුර තව කීදෙනෙක්ව රකුස බිලි ගනීවිදෝ කියල...ඒ නිසයි අකමැත්තෙන් උනත් මේ වගේ පෙර දැන්වීමක් කරන්න හිතුනෙ.....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ආදරණීය අම්මේ,තාත්තේ,අයියේ,අක්කේ......<wbr></wbr>....මම මේ කියන්නෙ ඔයාල ඔක්කෝටමයි...නංගියේ,මල්ලියේ,</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">තමුන්ගෙ ආර්ථික අගහිග කම් නිසාත්,මානසික අසාවන් වින්දනය සඳහාත්,මානසික ආබාධයන් නිසාත්,දැන් දැන් සමහරු ඉන්නව අපි අතරෙ ඉතාම ශූක්ෂම විදියට අහිංසක හොඳ මිනිස්සුන්ව රවට්ටල තමුන්ගෙ ලෙඩ මනස සුව කරන් ඒ අතරම කීයක් හරි කඩාගෙන තමුන්ගෙ ජීවිතෙ ඕන දේවල් ලබාගන්න, සපුරා ගන්න උදවිය...දැන් &nbsp;අන්තර්ජාලය එයාල ඒ වැඩේට තෝතැන්නක් කරගෙන..අපේ ඇස්වහල..රවට්ටලා අපිව නොමග යවල අපෙන් අයුතු ප්‍රයෝජන අරන් එයාල අහක බලා ගන්නෙ අපේ ජීවිත එක්ක කරපු ඒ සෙල්ලමේ බරපතල කම ගැන වගක්වත් නැතුවයි.....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින් කෙනෙක්ව රවට්ටල,නොමග යවල තමුන්ගෙ වසඟයට අරන්,තමුන්ට ඕනා කරන දේවල් ලබා ගන්න මේ උදවිය නොකරන දෙයක් නැහැ...අන්තර්ජාලය ඔස්සේ මේක හරීම පහසු වෙලා තියනව මේ අයට....</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මගේ කතාව කියවගෙන යන අතර තුර ඔයාලට තේරේවි,හීනෙකින්වත් හිතාගන්න,විස්වාස කරන්න බැරි තරම් අරුම පුදුම මිනිස්සු නේද අපි අතර ඉන්නෙ කියලා...ඇත්තටම උන් මනුස්සයො නෙවේ මිනිස් වෙස් ගත්ත දුස්ඨ රකුසො..!! &nbsp;අමනුස්සයො..!!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම මේ ලියාගෙන යන කතාවෙ ඉන්න රකුසත් ආන්න ඒ වගෙ එකෙක්..!! එයා එක එක වෙස් අරන් මතු වෙනවා..මේල් එකවුන්ට්ස් ගනනාවකින් පෙනී ඉන්නවා..බ්ලොග් කීපයක්ම ලියනවා..(මේ දවස් වල නම් ඒ සමහර බ්ලොග්ස් යට ගහන් ඉන්නෙ.) ඒවල එයා එයාගෙම ඇත්තම ජීවිත කතාව,ආදර කතාව, කිය කිය අපිව ඔයාලව රවට්ටන්න ලියන්නෙ,අමූලික පට්ටපල් තිත්ත පල් බොරු...!!!!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">කාත්කවුරුත් නැති අනාතයෙක්...කවදාවත් ජීවිතේට මව් සෙනෙහස නොලැබුන කොල්ලෙක් ....කරුමක්කාරයෙක්....ජීවිතකාලෙම තනියම ජීවත්වෙන අහිංසකයෙක්...තමුන්ගෙම අම්මා අවජාතක කමට වදාගත්තු,ඒ නිසා ලොකෙන්ම හිංසා පීඩා විඳින දරුවෙක්.....යන එන මං නැතුව කිසිකෙනෙක් නැති බෝඩිං කාමරේක ජීවත් වෙන කන්තෝරු කාරයෙක්....පොඩි දරුවන්ට මහාත් උපකාර කරන වැදගත් මහත්මයෙක්....ඉතා ඉක්මනින් තමා මැරෙණ බව කියන හදවත් රෝගයකින් පීඩා විඳින්නෙක්......&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මෙන්න මේ විදියටයි මේ රකුසා එයාගෙ බ්ලොග් වලින් අහිංසකයින් රවටන්නේ.....අනිත් මනුස්සයින්ට තමුන්ගේ දුක කිය කිය ඇත්තටම ඉකි ගහ ගහ අඬන්න මෙයාට ඇත්තේ සහජ පලපුරුද්දක්...!! මේ බව මා හැර තව දන්න අය සිටිනවා.....!!! &nbsp;මෙන්න මේ විදියෙ වෙස් අරගෙනයි මේ රකුසා එන්නෙ..</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මේ රකුසගේ ඇත්ත හැබෑ ජීවිත තත්වය සොයා ගන්නට ලැබුනේ මට විතරයි...මගේ කථාවෙ අවසන් හරියෙදි මම ඔයලා හැමෝටම කියන්නම් මෙයාගෙ ඇත්තම වගතුග.....එතකම් මම ඔයාල හැමෝගෙන්ම ගොඩාක් කරුණාවෙන් ආදරෙන් ඉල්ලා සිටිනවා...අනේ මේ අමනුස්සය ගැන අවධානයෙන් ඉන්න....!!!!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මෙයාට අහුවෙලා, මෙයාගෙ මායාබන්ධනයට කොටුවෙලා දුක් විඳින තව එක අහිංසකයෙක් හෝ මට බේරාගන්න ලැබෙනවානම් ඒකයි මගේ මේ ප්‍රයත්නය...එකම පැතුම..!!</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ස්තූතියි ඔයාල හැමෝටම..</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">මම - වින්චැට් කිරිල්ලී..........</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7627343999459914433-2560912123866743081?l=alupatasandaawa.blogspot.com' alt='' /></div>වින්චැට්කිරිල්ලි.http://www.blogger.com/profile/06353562107046628987noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-7627343999459914433.post-60389599008379265892011-10-17T18:46:00.002+02:002011-11-19T00:52:28.122+02:00<div><span class="Apple-style-span" style="color: #660000;">(අළු පාට හැන්දෑව 2)</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">ඉතින්........මට හරිම නොඉවසිල්ලක් තිබුනෙ ඒ සැත්කමට ලක් උන පිරිමි ලමයා ආයෙ ජීවතුන් අතරට ආව කියල දැනගන්න කම්.....ඒ වගේම එයාට සනීප උනා කියල තිබුනා..එයා ලීවෙ එයා කාත් කවුරුත් නැති අනාතයෙක් කියල..අම්ම තාත්ත එක්ක එයාට තව අය්ය කෙනෙක් ඉන්නව ඒත් ඒ තාත�